خدا كند انگورها برسند جهان مست شود تلوتلو بخورند خيابان‌ها به شانه‌ي هم بزنند                    رئيس‌جمهورها و گداها مرزها مست شوند و محمّد علي بعد از 17 سال مادرش را ببيند و آمنه بعد از 17 سال، چين‌هاي كودكش را لمس كند. خدا كند انگورها برسند آمو زيباترين پسرانش را بالا بياورد هندوكُش دخترانش را آزاد كند. براي لحظه‌اي تفنگ‌ها يادشان برود دريدن را كاردها يادشان برود                        بريدن را قلم‌ها آتش را آتش‌بس بنويسند. خدا كند كوهها به هم برسند دريا چنگ بزند به آسمان ماهش را بدزدد به ميخانه‌ شوند پلنگ‌ها با آهوها. خدا كند مستي به اشياء سرايت كند پنجره‌‌ها ديوارها  را بشكنند و تو همچنانكه يارت را تنگ مي‌بوسي مرا نيز به ياد بياوري. محبوب من محبوب دور افتاده‌ي من با من بزن پياله‌اي ديگر به سلامتي باغ‌هاي معلق انگور الیاس علوی_

قانون سی و هفت " بغل ها که شل و وارفته شدند، راهت را بکش و برو"

نه نماز شب بخون نه آب قاطی شیر کن 🙏

قانون سی و هشت" آدم را با معیاری به نام مرام و معرفت وزن کنید اگر دیدی سبک بود رهایش کن "

از تک تک فرزانه ها و فاطمه و حدیث و نگار های زندگیم در هراسم

از تلاشم برای زندگی میشه راز بقا تولید کرد

قانون سی و نه" +اگه گم بشی دیگه هیچ وقت پیدا نمیشی _مثل مدادم که گم شد مامان؟ "

....... هایده بود، کی بود که از عالم مستی حرف می‌زد؟ اعتراف می‌کنم الساعه مستم. مست مست و راست است که گفته‌اند مستی و راستی. هر چه باداباد. به همین باران قسم می‌خورم که بنا دارم بعد از چند سال فردا باز در راهپیمایی بیست و دوم بهمن شرکت کنم. فکر می‌کنم از اصالت به دور است که در دوگانه‌ی ترامپ- خامنه‌ای خامنه‌ای را تنها بگذارم. این یعنی تنها گذاشتن وطن. فردا روز بچه‌بازی نیست. فردا صدای حسین است و میدان آزادی. کیست مرا یاری کند؟ من نصیری نیستم که از کانادا برای سیدعلی خط و نشان بکشم. همین جا اعتراض می‌کنم به خامنه‌ای ولی فردا یک‌سو خامنه‌ای است و سوی دیگر نتانیاهو. نامردی است سید را تنها بگذارم در این جنگ. فردا اعلام وفا نسبت به جمهوری اسلامی در حکم وفاداری نسبت به خون چمران است و چمران هم اهل بچه‌بازی نبود. هر اختلافی هست، فردا یوم‌الله حضور است. فردا روز بهشتی و مطهری است. فردا عطر طالقانی و بازرگان دارد. فردا حتی چشم مارادونای ضد سلطه هم به ملت ماست، چشم چ و چشم امام موسی و چشم همه‌ی مبارزان و چشم یعقوب هم فردا دنبال یوسف در میدان آزادی می‌گردد. حلقه‌ی وصل اسماعیل به اسحاق و من بنا دارم از همین امروز نفسم را قربانی کنم. کاری که آرش کرد. من می‌آیم... ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ / ح‌سین قدیانی

دارم مینویسم برای کیهان نه برای شمیم مینویسم به جبر شاید همین را که نوشتم برای یدالله جوانی هم خواهم فرستاد اصلا بگذار نصرت بگوید 《ژورنالیسم که نباید مثل زن های هرجایی ان روزنامه به این روزنامه برود و مطلب چاپ کند.》

.....خدا خودش باید دست بجنباند. روز بی‌نظیری شد در تاریخ بشریت. ملت ایران بار همه‌ی انسانیت را به دوش کشید. حالا همه ایرانی‌تر شده‌ایم. کورش‌تر. باکری‌تر. همت‌تر. دارند اذان ظهر می‌دهند. حالا بهتر می‌فهمم و درک می‌کنم معنا و عظمت الله اکبر را. معنا و عظمت لا اله الا الله را. بعد از چند سال غیبت حسابی چسبید این یوم‌الله. تقویم زمستان و هوا بهاری. در زمستان بهار آمد. خدایا جا دارد دوباره وحی کنی به آدم که امروز شیطان فهمید چرا باید پای آدم سجده کند. دل بقیة‌الله شاد. دل رسول‌الله شاد. امروز روز همه‌ی مردم است. غایب‌ها هم دل پاکشان اینجا بود. ۲۲ بهمن ۱۴۰۴/ ح‌سین قدیانی

قانون چهل "همواره به دنبال نقطه شباهت و اشتراک باشید "