هر روز سعی میکنم این حرف را گوشزد کنم برایت
"زیبا قلم برمیچینی بر دل و دیوارِ ورق"
من و او هر دو نفعمان در تمام شدن این جنگ و مرافعه بود. او برای گلهایش و من برای تنها گلم لیلی.
/از میان لاس خشکه های لیلی و سعید ،/ ناپلئون
بهم میگفتی عسلِ تلخ
اصلا تو بگو کوفت و زهر مار همین که بی طعم و مزه نیستم کافیه