ببخشید برای هر آن چه که نبودم و میخواستی و همچنین برای آنچه بودم و نمیخواستیش.

جامعه ای که هنوز یاد نگرفتیم زن و مرد باید زندگی کنن در کنار هم، بدون زن ستیزی و مرد ستیزی درس جامعه شناسیش به چه درد میخوره؟

بگیم زنه چرا اینطوری کرد و انتقاد ، میشیم زن ستیز و ای مردم این زن ها هستند که بر زنان ظلم می‌کنند

تو عامل ماسیدن لبخندی

قانون بیست و دو" مکان را ترک کنید یا نشانه اعتراض است یا . ."

تو صد خودتم بذاری طرف برمیگرده میگه میخواستی صد و یک ِخودتو بذاری مشکل من نیست

لای تک تک انگشتانت را بوسیده ام ان جا تنها جاییست که میدانم بعد من بوسیده نمی‌شود.

جفا میکنی مرا گاهی نیز وفا

" سر جلسه امتحان برگه تقلبمو خوردم "

آنقدر نبوسیدی که رخوت بوسید مرا

از "خود های واقعی" خوشم میاد بی ادا بی تظاهر برای آنچه که نیست.

باران عزیزم تو اینجا میباری یکی از باید بستن چتر و زیر باران رفتن می‌نویسد و اما من چه؟ من تنها دفتری را خیس میکنم و چشمی را ضعیف و در نهایت پدر جیب خالی میشود از خرید عینک ته اسکانی و دفتر نو.