یکی از دوستام هست که خودش اصلا آدم به ظاهر مذهبی‌ای نیست و روسری سرش نمی‌کنه ولی هروقت روسریم کج میشه یا یکم از موهام مشخص میشه بالای روسری‌مو درست میکنه. یادم افتاد چقدر حرکتش رو دوست دارم.

خیلی پر‌معناست‌. اینطوریه که انگار برای ارزشِ من، ارزش‌قائله!

- مامان‌ یه استخاره میگیری؟ + کارت به استخاره افتاد؟

🧚‍♀️

حرف توی این دوره‌ و زمونه هیییییییییچ اعتباری نداره. کلمات و‌جمله‌های زیبایی که میشنوی و باهاشون لبخند می‌زنی، فقط در حد خوندن یک رمانِ احساسی‌ان.

دوست به ظاهر غیر مذهبی داشتن، خیلی جالبه! مثلا ما قراره به زودی یه دیت برگزار کنیم، که توش "محمدرسول‌الله(ص) " ببینیم:))))))

دوست: اون عوضیه. مامانش: اون عوضیه مشاور: اون عوضیه فالگیر: اون عوضیه خودش: من عوضیم من: نه شما نمیدونید اون تو بچگی یسری تروما داشته که باعث شده اینطوری بشه کم کم درستش میکنم

خدایا نوکرتم، سبحان‌الله. واقعا الله‌اکبر، چجوری انقدر انزیم داریم؟ چطوری متابولیسم انقدر پیچیدست؟ چجوری به ذهنت رسید بیای یه انزیم بسازی که فقط یه مسیر برگشت ناپذیر رو دور بزنی؟

تماشا کردنِ ریپست‌ هام خوشحالم میکنه. هر از چندگاهی میرم می‌بینمشون. اینطوری می‌شم که جلل خالق چه ادم جالبی‌ام. *دیگه فکر کن وقتی ریپست های ادم‌‌مورد علاقتو چک کنی چه حالی داره*

محاله اعتنا کنم، به وعده‌های مبهمت منی که مطمئن شدم شفا نمیده مرهمت چرا فرار میکنی به سمت سنگرایِ نو به کی قراره لو بدی عقب کشیدنِ منو

مکالمه: - همش پیامایی که من بهش می‌دم بلندترن + همش پیامات بلندتره چون تو آسیب دیدی.