شعر کلیپ بالا☝️ آرزومه ای خدا،پرواز از این خونه کنم قبل رفتن گیسوی،زینبم و شونه کنم می روم از این دنیا می شود علی تنها من میگم رفتنیم،زینب میگه بازم بمون ای پرستو بمون و ،بازم برای من بخون می روم از این دنیا می شود علی تنها تا پای جون دادنم،من واسه جونت سپرم تار مویی نشه کم،از سر تو تاج سرم بشکند اگر دستم یاور علی هستم بین زهرا و علی،آتش در فاصله شد محسنم اصغر شد و ،دومی هم حرمله شد می کشه منو آخر داغ غربت حیدر دشمن هیزم آورده فاطمه مگه مُرده http://eitaa.com/fanrasa

🔸اجرای قالب و توضیحات پیرامون توسط استاد حجت الاسلام وافی http://eitaa.com/fanrasa

🔹صوت کلاس فن رثا (نهضت مقتل خوانی) استاد حجت الاسلام مرتضی وافی. 🔹جلسه چهارم 98/09/25🔹 http://eitaa.com/fanrasa

نوحه اول: ای کربلا گل های پرپرم کو سبک:آواز دشتی http://eitaa.com/fanrasa

☝️متن نوحه بالا: ای کربلا گل های پرپرم کو http://eitaa.com/fanrasa

🔸تمرین نغمات نغمه اول:مرحوم حاج رضا انصاریان http://eitaa.com/fanrasa

🔷 جلسه تمرین روضه محرم : 🔷شب اول «روضه حضرت مسلم ع» با نوای استاد حجت الاسلام وافی http://eitaa.com/fanrasa

مناسبت های مذهبی ماه های قمری http://eitaa.com/fanrasa

🔸شعراول: (غزل مناجات) 🔸 در دو عالم غیر تو یاری ندارم یا حسین بر تو بر لطف تو امیدوارم یا حسین تا نگیری دست من ای دست حق در آستین دست از دامان لطفت بر ندارم یا حسین هر کجا وصف گل است از خار هم آید سخن تو گل زهرا من پای تو خارم یا حسین افتخارم بس که عمری ساکن کوی توام از تو باشد نی زمن این افتخارم یا حسین در دم جان دادنم ای جان زهرا بر سرم یک قدم بگذار چون چشم انتظارم یا حسین http://eitaa.com/fanrasa

شعر دوم: (غزل مرثیه) ای از ازل به مهر تو دل آشنا حسین وی تا ابد لوای عزایت به پا حسین هر ماه در عزای تو، ماه محرّم است هرجا بود به یاد غمت کربلا حسین امواج اشک از سر هفت آسمان گذشت آن دم که کرد جسم تو در خون شنا حسین حسرت برم به مُحتضری، کاخرین نفس روی تو دید و خنده زد و گفت: یا حسین من کیستم که گریه کنم در عزای تو گریند روز و شب به غمت انبیا حسین خون آب غسل و کفن گَرد رهگذر تشییع توست زیر سُم اسب ها حسین سنگم اگر زنند، به جایی نمی روم آخر تو خود بگو که روم در کجا حسین؟ تن خسته، پشت خم شده، بار گنه به دوش رحمی به حال «میثم» بی دست و پا حسین http://eitaa.com/fanrasa

شعر سوم: (دو بیتی) می رفت علی و می کشید از دل آه وز همسر خویش بر نمی داشت نگاه دیدند که زیر لب علی می گوید لاحول و لا قوه الا بالله .... شعر چهارم «مثنوی» موج کوثر چون به مسجد سر نهاد لرزه بر دنیا و ما فیها فتاد گفت در طغیان عشقم ، کوثرم تیغ داران ، پیش مرگ حیدرم می دهم جان ، جان او را می خرم هرچه پیش آید علی را می برم بیم دارید از من و از اه من سیل عشقم کیست سد راه من دست خالی گر نشد حل مشکم ذوالفقاری سازم از آه دلم... دید ساقی کوثرش را در خروش رحمت رحمانی اش آمد به جوش آسمان دیده را پر ابر کرد گفت سلمان به زهرا بگو باز باید صبر کرد گفت سلمان این پریشان گیسوان سوخته آتشی در آسمان افروخته تا نگشته آسمان ها زیر و رو با زبان مرتضی با او بگو ای عروس آسمانی خدا ترجمان مهربانی خدا ماه پیشانی جبین پرچین مکن فاطمه جان علی نفرین مکن