آهنگ سفری از قلب برای دوستداران #آهنگ_بیکلام مجله فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

بالاخره ساندویچی که مد نظرم بود رو آماده کردن 😅 مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

مهربونی و جوانمردی رو تو عمل نشون بدی یعنی این😍 دم این آقا گرم... #ارسالی اعضای کانال مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

قُولُوٓا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَآ أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَآ أُنْزِلَ إِلَىٰٓ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ(2/136) #تفسیر کوتاه آیات قرآن توسط حجت الاسلام قرائتی با تشکر از همکاری آقای آب پرور 🎯 @Farajaleb

بهترین معلمان با قلبشان آموزش می‌دهند، نه با کتاب روز معلم مبارک 🌹 🎯 @Farajaleb

#حدیث امروز امام علی علیه السلام: بخیلترین مردم کسی است که مال خویش را از خود دریغ دارد و برای وارثانش بگذارد. با تشکر از همکاری آقای محسن فتحی منبع : hadithlib.com 🎯 @Farajaleb

جالبه بدونید روز ۱۲ اردیبهشت قبل از شهادت استاد مطهری هم روز معلم نامیده میشده مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

هر کی شکلات تلخ دوست داره اینو درست کنه 😋 مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

پنهان کردن حرفه ای اسکناس در منزل البته می تونید به من هم بدین براتون نگه دارم 😜 مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

چه تابلوی ترکیبی جالبی 😊 مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

کلاس اول دبستان، شیراز بودم سال ۱۳۴۰. وسطای سال اومدیم اصفهان. یک مدرسه اسمم را نوشتند. شهرستانی بودم، لهجه‌ی غلیظ قشقایی، از شهری غریب. ما کتاب‌مان دارا انار بود. ولی اصفهان آب بابا. معضلی بود برای من، هیچی نمی‌فهمیدم. البته تو شهر خودمان هم همچین خبری از شاگرد اول بودنم نبود، ولی با سختی و بدبختی درسکی می‌خواندم. تو اصفهان شدم شاگرد تنبل کلاس. خانم معلم پیر و بی‌حوصله‌ای داشتیم که شد دشمن قسم خورده‌ی من! هر کس درس نمی‌خواند می‌گفت: می‌خوای بشی فلانی و منظورش من بینوا بودم. با هزار زحمت رفتم کلاس دوم. آن‌جا هم از بخت بد من، این خانم شد معلم‌مان. همیشه ته کلاس می‌نشستم و گاهی هم چوبی می‌خوردم که یادم نرود کی هستم. دیگر خودم هم باورم شده بود که شاگرد تنبلی هستم تا ابد. کلاس سوم یک معلم جوان و زیبا آمد مدرسه‌ی‌مان. لباس‌های قشنگ می‌پوشید و خلاصه خیلی کار درست بود. او را برای کلاس ما گذاشتند. من خودم از اول رفتم ته کلاس نشستم. می‌دونستم جای من اون‌جاست! درس داد، مشق گفت که برای فردا بیارین. آن‌قدر به دلم نشسته بود که تمیز مشقم را نوشتم. ولی می‌دانستم نتیجه‌ی تنبل کلاس چیست! فرداش که اومد، یک خودنویس خوشگل گرفت دستش و شروع کرد به امضا کردن مشق‌ها. همگی شاخ درآورده بودیم. آخه مشقامون را یا خط می‌زدن یا پاره می‌کردن. وقتی به من رسید با ناامیدی مشقام و نشون دادم. دستام می‌لرزید و قلبم به شدت می‌زد. زیر هر مشقی یه چیزی می‌نوشت. خدایا برا من چی می‌نویسه؟ با خطی زیبا نوشت: عالی! باورم نمی‌شد. بعد از سه سال این اولین کلمه‌ای بود که در تشویق من بیان شده بود. لبخندی زد و رد شد. سرم را روی دفترم گذاشتم و گریه کردم. به خود گفتم هرگز نمی‌گذارم بفهمد من تنبل کلاسم. به خودم قول دادم بهترین باشم. آن سال با معدل بیست شاگرد اول شدم و همین‌طور سال‌های بعد. همیشه شاگرد اول بودم. وقتی کنکور دادم، نفر ششم کنکور در کشور شدم و به دانشگاه تهران رفتم. یک کلمه‌ی به آن کوچکی سرنوشت مرا تغییر داد. چرا کلمات مثبت و زیبا را از دیگران دریغ می‌کنیم؟ به ویژه ما پدران، مادران، معلمان، استادان، مربیان، رئیسان و... خاطره‌ای از امیر محمد نادری قشقایی، استاد روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه کنت انگلستان مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb

یک عاشقانه ببینید 💞 مجله مجازی فراجالب را دنبال کنید 👇 🎯 @Farajaleb