«با من از معنای عشق بگو؛ من دلم میخواهد تا انتهای دنیا به حرفهای تو گوش بسپارم. صـدایِ تو لحنی لطیف دارد انگار که بادصبا بر شکوفههای بهارنارنج میورزد.»
استقامتم تو خونه موندن انقد بالاست که حس میکنم شاید تو زندگی قبلیم لوازم خونگی بودم.
وقتی یادم میاد زندگی همین لحظاتیه که داره میگذره دلم میگیره چون همیشه احساس میکردم قراره چیز خیلی جالبتری باشه.