اگ بخوام حال این روزامو براتون بگم فشار از همه جوانب ناراحتی از خانواده استرس,عصبانیت و بازم عصبانیت

اسم یه چیز انتسابیه ولی شعور اکتسابیه

بعضی وقتا به یه مرحله ای از زندگی میرسی که بخشی از خودتو گم میکنی ، نه توی کوچه خیابون های شهر توی خودت. باید بگردی لابلای میلیون ها سلول خودتو پیدا کنی ، لابلای افکار تاریکی که کل ذهنتو احاطه کرده ، لابلای علایق و سلایقت که به فراموشی سپرده شده تا یه نشونی از خودت پیدا کنی از اون گمشده که حالا جز یه اسم و تصویر مبهم چیزی ازش توی ذهنت نداری. من خودمو گم کردم ، اون دختر کوچولوی درونمو گم کردم ، همونی که توی همه لحظه های شادم بلند بلند می‌خندید و همیشه حالش خوب بود ، اونو گم کردم و حالا غم منو پیدا کرده ، غمی که دست و پامو بسته ، افکارمو کنترل کرده و نمیزاره برم سمت اون دختر بچه درونم ‌، نمیزاره پیداش کنم و به زندگیم برگردم ، به همه لحظه های شادم که از عمق وجودم میخندیدم و شاد بودم ، دختری که با دستای دخترونش منو همراهی میکرد برای رسیدن به قله موفقیت، شاید دخترمو گم کرده باشم اما فراموش نه...من بهش قول میدم که یه روزی پیداش میکنم و دیگه هیچوقت تنهاش نمیزارم . ریسمان های غم هرچقدر هم قوی باشه در برابر قدرت ذهن من چیزی نیست. من به خودم و دختربچه گمشدم ایمان دارم که یه روز این فراق به وصال میرسه.

اورثینگ اگ عکس بود:

و در نهایت هیچ کلمه ای نمیتونه عمق ی غمُ منتقل کنه

نذاری دوری از حرم ی عادت شه:)

خون میچکد از دیده در این کنج صبوری

God gave me the power of losing interest in 0.1 seconds.

دلم ذوق کور شدس لباس سفید روغن ریختس گوجه له شدس دلم شب امتحانه غروب جمعس..

گله از دست کسی نیست مقصر دل دیوانه ماست