🌸🍃﷽🍃🌸 ❗️ ویژگی‌های «عبادالرحمن» طبق آیات سوره فرقان (۶۳ تا ۷۴) ۱. فروتنی در راه رفتن و بردباری: > وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا (۶۳) > «بندگانِ [خاصِ] خداوندِ رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی‌تکبّر بر زمین راه می‌روند؛ و هنگامی که جاهلان آن‌ها را مخاطب سازند [و سخنان توهین‌آمیز گویند]، به آن‌ها سلام می‌گویند [و با بزرگواری می‌گذرند].» ۲. عبادت شبانه و خوف از عذاب: > وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا (۶۴) وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا (۶۵) > «و کسانی که شب را برای پروردگارشان با سجده و قیام به روز می‌آورند، و کسانی که می‌گویند: پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف گردان که عذابش بسیار پردوام و سخت است.» ۳. میانه‌روی در انفاق: > وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا (۶۷) > «و کسانی که هرگاه انفاق کنند، اسراف نمی‌کنند و خساست نمی‌ورزند، بلکه در میانِ این دو، حدّ اعتدال را رعایت می‌کنند.» ۴. توحید، حرمت خون و پاکدامنی: > وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ... (۶۸) > «و کسانی که معبود دیگری را با خدا نمی‌خوانند؛ و انسانی را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز به حق نمی‌کشند؛ و زنا نمی‌کنند...» ۵. صداقت و دوری از لغو: > وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا (۷۲) > «و کسانی که گواهیِ دروغ نمی‌دهند؛ و هرگاه با لغو و بیهودگی برخورد کنند، با بزرگواری از آن می‌گذرند.» ۶. بصیرت و اهل تفکر: > وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا (۷۳) > «و کسانی که هرگاه آیات پروردگارشان به آنان یادآوری شود، کر و کور بر روی آن نمی‌افتند [و چشم‌بسته نمی‌پذیرند، بلکه با آگاهی و بصیرت استقبال می‌کنند].» ۷. خانواده‌دوستی و دعا برای نسل: > وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (۷۴) > «و کسانی که می‌گویند: پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنی چشم ما قرار ده، و ما را برای پرهیزکاران پیشوا گردان.» این آیات تصویر کاملی از یک «انسان تراز» در اسلام را نشان می‌دهد که نه تنها به عبادات فردی (نماز، سجده) اهمیت می‌دهد، بلکه در اجتماع نیز با مردم با احترام برخورد می‌کند (بردباری، میانه‌روی در خرج) و نسبت به خانواده و عاقبت آن‌ها مسئولیت‌پذیر است. 🇮🇷 @fatemi222

هفت ویزگی عباد الرحمان https://eitaa.com/fatemi222/20669

سه ویزگی دوست خوب در روایت https://eitaa.com/abasali_fatemi/11639

🌸🍃﷽🍃🌸- ایمانِ مشروط به منفعت؛ تفاهم‌نامه‌ای که «وقتِ استراحت» به دشمن داد! **«وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنْهُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ ۚ وَ مَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ»** *(و می‌گویند: به خدا و پیامبر و اطاعت از او ایمان آوردیم؛ سپس گروهی از آنان پس از آن روی گردانند، و آنان به هیچ روی مؤمن نیستند.)* [سوره نور، آیه ۴۷] این آیه، مرز میان «ایمانِ اصیل» و «ایمانِ معامله‌گرانه» را ترسیم می‌کند؛ ایمانِ کسانی که با آمدنِ سود، شتابان به سوی حق می‌آیند و با رویگردانیِ طرف مقابل، به دنبال توجیهِ پافشاری بر مسیرِ اشتباه هستند. چند شب پیش، در برنامه «به وقت ایران»، آقای محمدمهدی طباطبایی، معاون ارتباطات دفتر ریاست‌جمهوری، سخنانی بر زبان آوردند که اگر در یک فضای خبری-تحلیلی نبود، گویی با یک سناریوی کمدی مواجه بودیم! ایشان با رویکردی که گویی «تفاهم‌نامه» را فراتر از یک سند سیاسی، به یک «میراثِ مقدس» تبدیل کرده‌اند، پرسیدند: *«چرا باید چون طرف مقابل پایبند نیست، ما هم از آن عدول کنیم؟ چه ضرری دارد؟»* ایشان از «مصالح ملت و امت» سخن می‌گویند، اما حقیقت، فراتر از این واژگانِ خوش‌آیند است. واقعاً باید پرسید: سود این پافشاری در چیست؟ وقتی دشمن از فرصتِ این تفاهم‌نامه برای بازسازیِ ذخایر پدافندی خود استفاده می‌کند، وقتی موجِ پیروزی ما با این «وقتِ استراحتِ اجباری» متوقف می‌شود، این تفاهم‌نامه چه دستاوردی برای ملت داشته است؟ آیا امضای رئیس‌جمهور آمریکا بر کاغذی که هرگز به آن عمل نشده، خود نوعی دستاورد است؟ گویی از روزگارِ «امضای کری تضمین است»، به عصرِ «امضای ترامپ دستاورد است» رسیده‌ایم! جای تأسف است که وقتی سخن از «وحدت کلمه» به میان می‌آید، به وحدتِ مورد نظرِ خودمان معنا می‌دهیم، اما وقتی نوبت به مواضع صریح امام راحل (ره) و امام شهید (ره) در مورد بیهودگی و ضررهای جبران‌ناپذیرِ مذاکره با آمریکا می‌رسد، گویی از این حقیقت روی‌گردان شده‌ایم. میان «نقل قول از رهبران» برای توجیه سیاست‌های خود و «بی‌توجهی به احکام رهبری» در مواجهه با واقعیت‌ها، شکافی عمیق دیده می‌شود. نباید چنان بود که وقتی نفع در میان است، به آیات و احادیث پناه بردیم و وقتی نفع برخلاف میل ماست، از آن‌ها روی گردانیم. ما در خیابان، تنها یک صدا داریم؛ همان صدایی که از دلِ مواضع رهبر معظم انقلاب برمی‌آید: در روزگاری که جهان از ظلمِ استکبار و جنایات صهیونیست‌ها به ستوه آمده است، راهی جز جهاد و مقاومت پیشِ رو نمانده است. تفاهم‌نامه‌ای که صرفاً به دشمن فرصتِ نفس کشیدن و بازسازیِ توان بدهد، نه دستاورد است و نه سیاست؛ بلکه نوعی «ایمانِ مشروط به منفعت» است که با روحِ مقاومت در تضاد است. ┄┅┅❅🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷❅┅┅┄ ❗️مباحث بصیرتی https://eitaa.com/fatemi222/20141

🌸🍃﷽🍃🌸 💎 شاخص‌های مؤمنان راستین (بر اساس آیه ۱۵ سوره حجرات) ۱. ایمان راسخ و بی‌تزلزل 🤲 > *«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ»* ایمان مؤمن واقعی، یک باور سطحی نیست؛ بلکه قلبی است که حقیقت را یافته و به آن تکیه کرده است. * داستان کوتاه: مؤمن آل‌فرعون در دلِ دربارِ ستمگرِ فرعون، مردی بود که ایمانش را مخفی کرده بود. وقتی دید فرعون قصد کشتن حضرت موسی (ع) را دارد، نتوانست سکوت کند. او با شجاعت تمام در برابر فرعون ایستاد و گفت: «آیا مردی را می‌کشید که می‌گوید پروردگار من خداست؟» او با اینکه می‌دانست جانش در خطر است، ایمانش را به زبان آورد و از حق دفاع کرد. این یعنی ایمان به خدا، ترسی در دل باقی نمی‌گذارد. 2. یقینِ بدونِ تردید 🛡 > *«ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا»* مؤمنان کسانی هستند که در طوفان‌های فتنه‌ها و شبهات، شک نمی‌کنند. آن‌ها بصیرت دارند و حق را گم نمی‌کنند. * داستان کوتاه: سحره (جادوگران) فرعون وقتی جادوگران فرعون، معجزه حضرت موسی (ع) را دیدند، بلافاصله فهمیدند که این سحر نیست. فرعون آن‌ها را تهدید به قطع دست و پا و به دار آویختن کرد، اما در قلب آن‌ها ذره‌ای شک ایجاد نشد. آن‌ها با اطمینان کامل گفتند: «ما هرگز تو را بر دلایلی که برایمان آمده (معجزات) ترجیح نمی‌دهیم... هر حکمی می‌خواهی بکن!» آن‌ها در یک لحظه به یقین رسیدند و بر آن ثابت‌قدم ماندند. ۳. جهاد با جان و مال در راه خدا ⚔️ > *«وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ»* صداقتِ مؤمن در میدان عمل و گذشت از داشته‌هایش مشخص می‌شود. این بالاترین درجه اخلاص است. * داستان کوتاه: حضرت ابراهیم (ع) و قربانی کردن اسماعیل خداوند ابراهیم (ع) را امتحان کرد تا ببیند چه چیزی در قلب او اولویت دارد. او عزیزترین سرمایه زندگی‌اش، یعنی فرزندش اسماعیل را برای ذبح به قربانگاه برد. این نهایتِ «جهاد با جان و عزیزترین داشته» بود. وقتی ابراهیم (ع) تصمیم جدی گرفت که فرمان خدا را اجرا کند، خداوند آن را بر او آسان کرد. این داستان به ما می‌آموزد که مؤمن واقعی، پای معامله با خدا که می‌رسد، از همه چیز می‌گذرد. 📚گذری بر آیات عددی قرآن https://eitaa.com/fatemi222/8045