الاهیات جنگ زیرساخت معنایی هر عملیات در جنگ است...

تکلیف نخست طلبه‌ها در جنگ، صیانت از الاهیات آن است؛ الاهیات جنگ، معنای نبرد، تأویل معرکه...

حوزه‌های شرعیه‌ی شیعه اگر برای جنگ‌های ایمانی ما با کفار حربی گفت‌مان منسجم ساخته باشند، نتیجه هم‌این می‌شود که کارگزاران نظام به گفتار روان شرعی در اداره‌ی معرکه‌ی نبرد مسلح می‌شوند که کشنده‌تر از هر موشک است...

کسی که در امریکا در تکرار تجربه‌ی ژاپن حرف از حمله‌ی اتمی به ایران می‌زند از اساس درکی از تفاوت مذهب شیعه در ایران از مذهب شین‌تو در ژاپن ندارد...

ایده‌ی لباس شهرت بودن پوشیه از کنج هم‌آن پستویی در آمده است که نهی از منکر کشف فاحش حجاب شرعی در کف خیابان‌های شب‌های جنگ را فاقد اولویت می‌خواند...

جانمازآب‌کش بودن و نهان‌روش بودن و دودره‌باز بودن هم‌این است که با کشف فاحش حجاب کنار بیایی و برای تعالی در حجاب با نقاب ترش کنی...

هزار و چهارسد و بیعت...

سواد رسانه بی سواد رساله، سیاهی است...

شیعیدن...

می‌گویند: چه کسی گفته است که حجاب شرعی خط مقدم اکنونی دفاع از شریعت محمدی شده است؟ لشکرکشی کافرین و منافقین در جنگ احزاب حجاب را هم اگر ندیده باشند، هم‌این که قاعدین جگر نمی‌کنند از عقبه پا به این جبهه بنهند، نشان می‌دهد که حجاب شرعی جبهه‌ی اجتهاد و جهاد مجاهدین است...

افراط خواندن امر به معروف و نهی از منکر ایستادن در آستانه‌ی ارتداد است؛ حتا اگر هفت ذرع دستار به سر پیچیده باشی یا چهار سطح در حوزه درس خوانده باشی...

این قاعدین که خوش دارند انقلابی خطاب شوند جنم جهاد برای اسلامی بودن جمهوری را ندارند...