جناب بیژن عبدالکریمی جایی گفته‌اند: این یک رنسانس در گفت‌مان است؛ در پس‌آی جنگ رمضان، حزب‌الله باید گفت‌مانش را عوض کند ‌و آخوندها باید گفت‌مان‌شان را عوض کنند و انقلاب باید گفت‌مانش را عوض کند. خدمت ایشان می‌گوییم: نه برای چهار تا بی‌نماز در مسجد را می‌بندند و نه برای چهار تا بی‌حجاب گفت‌مان شریعت و گفتار آن را از میدان به در می‌کنند...

ما خلفی نیستیم که فهم عرفی بیان فقیه از فهم شرعی وصی و‌ نبی بی‌نیازمان کند؛ چه رسد رویه‌ی نوخلفی‌ها در مذهب‌سازی سکولار با شهید...

شیعه، دینش را از محکمات بیان صادقین و کاظمین و عسکریین می‌گیرد و نه از متشابهات بیان طاهریین...

اسلامی که در روزهای جنگ امکان اقامه نداشته باشد، در روزهای صلح هم‌ به‌تر است در هم‌آن پستو بماند؛ اسلام پستو...

کارگزاران سکولار نظام در اقامه‌ی حجاب شرعی کارشکنی می‌کنند، به این بهانه: حجاب اجباری انسجام اجتماعی را نابود می‌کند؛ و در هم‌آن حال از کنار لشکر نابودگرهای انسجام اجتماعی چون مالیات اجباری و بیمه‌ی اجباری و سربازی اجباری سوت‌زنان رد می‌شوند...

کافی است یک بار از جلوی سازمان تأمین اجتماعی و‌ اداره‌ی مالیات و گمرک و تعزیرات رد شده باشید تا بدانید کارگزاران جانمازآب‌کش نظام حجاب اجباری را دیوار کوتاه کرده‌اند تا متهمان صف اول شکست انسجام اجتماعی میان ملت ایران قسر در بروند...

پی ملت منسجم و متحد ایرانید؟ جای رها کردن سگ‌های سلیطه‌ی برهنه‌پوش و هرزه‌گرد، سنگ هم‌این سربازی اجباری را در زیست و ازدواج و کار جوان‌‌ها باز کنید. با هم‌این دست‌فرمان مسلح کردن مؤمنین ادامه دهید و با رسیدن به اسلوب شرعی ملت مسلح، بساط سربازی اجباری را برچینید...

نه وحدت کردن سکوت کردن است و نه دعوت کردن کتک زدن است...

برای ما که کارشکنی دولت الغارات با اقامه‌ی حجاب شرعی را دیده‌ییم، دیدن کارشکنیش با اقامه‌ی جهاد شرعی عجیب نیست...

برخورد نرم تا سخت نظام قدرت با آن‌ها که سربازی اجباری نرفته‌اند و بیمه‌ی اجباری نکرده‌اند و مالیات اجباری نمی‌دهند با این‌ها که حجاب [اجباری] ندارند را مقایسه کنید تا بدانید صیانت از نظام شریعت چه قدر برای کارگزاران عرفی نظام اصالت ندارد...

سکولارهای هار در ایران طی سال‌ها گام به گام مکتبی‌های شرمنده را به پستوی خانه‌ها پس زده بودند و خیابان را آن گونه در تصرف گرفته بودند که در یک‌ شب سه‌رقمی مسجد و مصحف آتش زدند. شب‌های جنگ وجودی اما روزهای باز پس‌ گرفتن خیابان از سکولارها به دست مکتبی‌های رزمنده بود و راندن‌شان به هم‌آن گتوها...

مطالبه‌ی تنگه‌ی هرمز و انرژی اتمی و اخراج امریکا و گرفتن غرامت و تضمین عدم تجاوز، در رستاخیز در خیابان در جای خود دقیق و درست است؛ پیش‌ران امت مبعوث و مردم در میدان اما خون‌خواهی ولی امر مسلمین و مرجعیت عظمای شیعه است؛ هم‌آن طور که شعار شیعه‌ی امامیه هزار سال است که یا لثارات الحسین است...