راه‌پی‌مایی صبح روز قدس تا مصلای نماز جمعه اکنون سنت است. نهضت؟ پیاده‌روی عصر روز قدس تا ابتدای جاده‌ی عتبات شام؛ تا نقطه‌ی چاووش شهر و روستا...

نهال نخست در مسیر پیاده‌روی عتبات را که جا باید کاشت؟ نقطه‌ی چاووش نخست: درب خانه‌ی زائر پیاده. نقطه‌ی چاووش بعدی لبه‌ی بیرونی شهر و روستا و ابتدای جاده‌ی عتبات عراق و حجاز و شام است. ام‌روز، عصر روز قدس ۱۴۰۲، نخستین نهال زیتون روی مسیر پیاده‌روی عتبات، را در حاشیه‌ی جاده‌ی قم به اراک کاشتیم...

نماز صبح را که در حرم خانم فاطمه‌ی معصومه در قم مقدسه بخوانی و پیاده به جاده‌ی عتبات که بزنی، اذان ظهر به کاروان‌سرای روستای طرلاب می‌رسی؛ که اکنون متروکه است. شریان‌های پیاده‌‌روی عتبات و زائران این جاده‌ها که برگردند، این کاروان‌سرا و هزار کاروان‌سرای تاریخی دیگر راه کربلاء را بازسازی باید کرد...

روایت شده است: امیرالمؤمنین پیاده از مسجد کوفه تا مسجد نخیله رفته‌اند. بیاده رفتن روی طریق فرات هم‌گام شدن با حضرت است...

جمعه‌ی آخر ماه رمضان ام‌سال چه می‌توان کرد؟ پیاده و اگر نه سواره تا نقطه‌ی چاووش، لبه‌ی بیرون شهر و روستا و ابتدای جاده‌ی عتبات عراق و حجاز و شام، رفت و در ابتدای مسیر منتها به بیت‌المقدس نهال زیتون کاشت و پرچم کوبید و سلام داد و باز گشت...

روایت می‌گوید: مسیر پیاده‌روی به عتبات عراق و حجاز و شام از در خانه‌ی زائر شروع می‌شود. این یعنی نخستین نهال برای سبز کردن جاده‌ی بیاده را هم‌آن در خانه باید کاشت؛ نقطه‌ی چاووش صفر...

نقطه‌ی چاووش شهر مشهد: به‌هشت رضا. طبس: حسین‌بن‌موسی. طهران: حرم روح‌الله. قم: شاه‌ جمال. کرج: امام‌زاده طاهر. قزوین: شازده حسین. اصفهان: تپه‌ی آتش‌گاه. خوان‌سار: دختران بکر. یزد: بوستان کوهستان. زنجان: حسینیه‌ی اعظم. اردبیل: شورابیل. تب‌ریز: وادی رحمت. ارومیه: غریب حسن. اهواز: معراج شهداء...

غروب روز قدس، سال ۱۴۰۲ هجری شمسی، در امام‌زاده عبدالصالح روستای راه‌گرد و افطار در امام‌زاده جعفر، نقطه‌ی چاووش استان قم، در امتداد جاده‌ی عتبات عراق و حجاز و شام...

الإسلام یعلو و لا یعلی علیه. شیوه‌ی درست استفاده از پرچم اکنونی هند، برای مسلمان‌های آن جا و این جا و هر جا، سر و ته کردن آن است، تا نوار زعفرانی هندوهای کافر بر نوار سبز مسلمان‌های مؤمن حاکم نباشد...

عصر روز هشتم شوال، روز بقیع، پیاده تا نقطه‌ی چاووش شهر و تا ابتدای جاده‌ی عتبات حجاز باید رفت. راه‌پی‌مایی روز بقیع اشغال قبله‌ی دوم امت به دست کفار عربی را در یاد ما تازه می‌دارد هم‌آن طور که راه‌پی‌مایی روز قدس برای تازه داشتن اشغال قبله‌ی اول امت به دست کفار عبری است...

روز قدس، جمعه‌ی آخر ماه رمضان، اگر کانون وحدت امت اسلامی و هم‌بودی بیت شیعی و بیت سنی است، روز بقیع، هشتم شوال، کانون وحدت امت امامیه و هم‌بودی درونی بیت شیعی است...