حاج قاسم در روزهای پایانی حیات ظاهری خود بن‌یاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های مدافعان حرم را بر پا کرد‌. چه، بن‌یاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس نتوانست از چنبره‌ی بسنده به جنگ هشت‌ساله بیرون بیاید؛ این، سرنوشت تمام ستادهای اربعین است اگر نتوانند به شریان‌های بیاده توسعه بیابند...

بیاده‌ی سالانه‌ی اربعین تنها یکی از موسم‌های شریان‌های روزانه و عمرانه‌ی بیاده به عتبات عراق و حجاز و شام است...

‏با طب تبلیغ می‌کند؛ فشاردرمانی. می‌گفت: وسط مشت و مال که دردشان می‌رود، وهابی‌مشربی‌شان هم شل می‌شود؛ می‌گویند: نه! شیعه این قدرها هم که می‌گویند کافر نیست، ادامه بده شیخ. پول شیخ‌نشین‌های خلیج با اکثریت سنی بنگلادش کاری کرده است که اقلیت شیعه هنوز یک در میان در تقیه‌اند...

ترکیب دسته‌های پیاده‌روی عتبات در موسم اربعین و دیگر موسم‌ها، به حلقه‌های مباحثه‌ی طلبه‌ها می‌ماند: دو نفر کم است، سه نفر زیاد است...

ایران خانه‌ی دوم امت محمد است. پیاده از خانه تا عتبات عراق رفتن برای بسی از امت شروع بیاده از خاک ایران است؛ از مسجد جامع خرم‌شهر، از گودی قتل‌گاه فکه، از ارتفاعات بازی‌دراز در کرمانشان، از مزار علی بن مهزیار در اهواز، از حرم خانم فاطمه‌ی معصومه در قم، از حرم امام هشتم در مشهد...

عصر تماس گرفتند که ام‌سال می‌خواهیم از خرم‌شهر پیاده به اربعین کربلاء برویم. از که جا می‌آمدند؟ روسیه. شب به این فکر می‌کردم که از آن سرما در گرمای انتهای تابستان جنوب عراق چه خواهند کرد...

حرکت پیاده از خانه آن طور که این سال‌ها روی محور اهواز به عماره به نجف به کربلاء به راه افتاده است، مسیری سرشار از یادمان است: مزار علی بن مهزیار، معراج شهدای اهواز، پادگان حمید، سوسن‌گرد، قتل‌گاه دهلاویه، پل سابله، بستان، تنگه‌ی چذابه، کانال کمیل، پل غزیله...

سنخ تبلیغ ماه محرم، تبلیغ خیمه است. سنخ تبلیغ ماه صفر تبلیغ پیاده است...

مناسک پیاده از خانه به عتبه، مناسک بلوغ نسل نوجوان شیعه است...

پیاده از خانه به عتبه را اگر از خانه‌ی جمعی‌مان، ایران، برویم نقطه‌ی شروع، نقاط چاووش ملی است: مسجد جامع خرم‌شهر به مرز شلم‌چه، کانال کمیل به مرز چذابه، حرم علی صالح به مرز مهران، ارتفاع بازی‌دراز به مرز خسروی، و عقب‌تر ساحل قمیجه و حرم علی مهزیار و حرم سبز قبا و تنگه‌ی مرصاد...

پیاده‌روی اربعین با عبور از تنگه‌ی مرصاد و رسیدن به مرز خسروی و از آن جا تا نجف و کربلاء رفتن تمام کردن راه ناتمام سید اسرای ایران، سید علی‌اکبر ابوترابی، است که سال‌ها این مسیر را تا پشت مرز بسته شده به دست بعثی‌ها می‌آمد و در آن نقطه‌ی چاووش از دور زیارت می‌کرد...

کار ناتمام سید اسرای ایران، سید علی‌اکبر ابوترابی، را چه طور تمام کنیم؟ با شروع پیاده‌روی اربعین از کنار مدفن او از حرم امام هشتم، یا شروع کردن از مولد او قزوین و از شازده حسین، یا شروع پیاده‌روی از حرم حضرت روح‌الله یا از تنگه‌ی مرصاد یا از مرز خسروی به اربعین کربلای حسین...