ترکیب دستههای پیادهروی عتبات در موسم اربعین و دیگر موسمها، به حلقههای مباحثهی طلبهها میماند: دو نفر کم است، سه نفر زیاد است...
ایران خانهی دوم امت محمد است. پیاده از خانه تا عتبات عراق رفتن برای بسی از امت شروع بیاده از خاک ایران است؛ از مسجد جامع خرمشهر، از گودی قتلگاه فکه، از ارتفاعات بازیدراز در کرمانشان، از مزار علی بن مهزیار در اهواز، از حرم خانم فاطمهی معصومه در قم، از حرم امام هشتم در مشهد...
عصر تماس گرفتند که امسال میخواهیم از خرمشهر پیاده به اربعین کربلاء برویم. از که جا میآمدند؟ روسیه. شب به این فکر میکردم که از آن سرما در گرمای انتهای تابستان جنوب عراق چه خواهند کرد...
حرکت پیاده از خانه آن طور که این سالها روی محور اهواز به عماره به نجف به کربلاء به راه افتاده است، مسیری سرشار از یادمان است: مزار علی بن مهزیار، معراج شهدای اهواز، پادگان حمید، سوسنگرد، قتلگاه دهلاویه، پل سابله، بستان، تنگهی چذابه، کانال کمیل، پل غزیله...
سنخ تبلیغ ماه محرم، تبلیغ خیمه است. سنخ تبلیغ ماه صفر تبلیغ پیاده است...
پیاده از خانه به عتبه را اگر از خانهی جمعیمان، ایران، برویم نقطهی شروع، نقاط چاووش ملی است: مسجد جامع خرمشهر به مرز شلمچه، کانال کمیل به مرز چذابه، حرم علی صالح به مرز مهران، ارتفاع بازیدراز به مرز خسروی، و عقبتر ساحل قمیجه و حرم علی مهزیار و حرم سبز قبا و تنگهی مرصاد...
پیادهروی اربعین با عبور از تنگهی مرصاد و رسیدن به مرز خسروی و از آن جا تا نجف و کربلاء رفتن تمام کردن راه ناتمام سید اسرای ایران، سید علیاکبر ابوترابی، است که سالها این مسیر را تا پشت مرز بسته شده به دست بعثیها میآمد و در آن نقطهی چاووش از دور زیارت میکرد...
روی این بحث میکردیم که پیادهروی اربعین را از صفر مرز خسروی باید شروع کرد یا ارتفاع بازیدراز یا تنگهی مرصاد؟ یک دفعه گفت: حاج طالبی از ما سندارتر است، اما امسال گفته است: من از در خانهام [در کرمانشان] پیاده به کربلاء میروم. حاج محمد طالبی سالها است در جبههی غرب خطشکن است...
تابستان ۱۳۹۴ خورشیدی، در مدرسهی وتر، ما ایدهی عبرینویسی روی موشکهای سپاه پاسداران انقلاب را برای زدن نخستوزیر وقت کیان موقت اسرائیل طراحی کردیم؛ این که تا نزدیک یک دهه بعد هنوز رئیس جمهور وقت ایران را میسوزاند اما غریب است...