بیاده در صبح اربعین در کربلاء تمام نمی‌شود. تنها رنگ بیرق آن عوض می‌شود؛ از سیاه مرثیه به سرخ حماسه‌. به که جا می‌رود؟ پیاده به غرب، به رطبه و طربیل، مرز عراق-اردن، و از آن جا به زرقا و امان و رود اردن و مرز فلسطین، و از آن جا به بیت‌المقدس و مسجدالاقصی و قبة‌الصخرة..‌.

پیاده تا قدس...

آماج راه‌پی‌مایی بازگشت، احیای سنت ابراهیمی زیارت بیاده‌ی بیت‌المقدس و مسجدالاقصی است...

آرمان قدس این سال‌ها در موکب‌های مقاومت در مسیر کویر نجف تا کربلاء بروز کرده است. گام بعد بروز آن در پیاده‌روی به طرف فلسطین است: از عتبه‌ی حسینی تا میدان الزهراء تا حرم حر تا جاده‌ی الانبار تا طربیل تا رود اردن و تا دروازه‌ی شرقی بیت‌المقدس و مسجدالاقصی؛ تا هر جا که می‌شود...

سیاست کلان ما در توسعه‌ی مناسک بیاده و اربعین باید بردن و آوردن جاده‌های پیاده‌روی تا کرانه‌ی باختری رود اردن باشد...

شریان‌های جهانی بیاده به عتبات عراق ‌و شام و حجاز انضمام جغرافیایی محور مقاومت است...

قدس با موکب‌داری مقاومت در عراق آزاد نمی‌شود اگر با پیاده‌روی مقاومت تا شام نرویم...

گرانش داعش؛ به روایت محمد مهدی فاطمی صدر. نشست‌ هفته‌یی مدیران گروه‌های تبلیغی طلاب. چهارشنبه، ۳۱ خرداد ۱۴۰۲؛ تشکل فراگیر تبلیغ گروهی طلاب حوزه‌های علمیه...

عالمانی که پیاده‌روی به عتبات کربلاء را احیا کردند، مسیرشان را از نجف شروع می‌کردند، چه خانه‌شان در نجف بود. امتداد حرکت تاریخی آن‌ها برای ما شاید این باشد که ما هم پیاده‌روی‌مان به عتبات عراق را از خانه‌مان در ایران شروع کنیم؛ پیاده از خانه...

راه‌برد سرزمینی ما در صورت‌بندی مجدد نسبت ملت و امت در ره‌یافت اربعینی پیاده از خانه چه است؟ کسر الحدود...

‏در کویر نجف تا کربلاء که خبری نیست و خودمانیم. پیاده از خانه اما اگر به اربعین عتبه برویم دیگر روستا به روستا و شهر به شهر و کشور به کشور باید با مسائل مسیر و آدم‌های آن درگیر شد و نمی‌توان پروازی رد شد و شریان‌ها را ندید گرفت...