‏در کویر نجف تا کربلاء که خبری نیست و خودمانیم. پیاده از خانه اما اگر به اربعین عتبه برویم دیگر روستا به روستا و شهر به شهر و کشور به کشور باید با مسائل مسیر و آدم‌های آن درگیر شد و نمی‌توان پروازی رد شد و شریان‌ها را ندید گرفت...

آماج دعوت در موکب‌داری در جاده‌ی نجف تا کربلاء زائرانی است که از کشورها و شهرها و روستاها خود را به آن جا رسانده‌اند. پیاده‌روی در مسیر خانه تا عتبه اما کسانی را آماج دعوت می‌نهد که گاه حتا باور به زیارت ندارند، چه رسد به این که پای‌شان به جاده‌‌های عتبات عراق رسیده باشد...

نقطه‌ی چاووش، آستانه‌یی در لبه‌ی بیرونی شهر و روستا و ابتدای جاده‌ی عتبات است که زائر پیاده‌ی قاصر تا آن جا با زائر پیاده‌ی کامل هم‌گام است و در آن نقطه او را بدرقه می‌کند و به خانه بر می‌گردد؛ و زائر کامل از آن جا پیاده به عتبه می‌رود...

زبان حال زائر پیاده‌ی قاصر در نقطه‌ی چاووش در ابتدای جاده‌ی عتبات تعذر است و‌ هم‌این را می‌خواند: تشنه‌ی آب فراتم، ای اجل مهلت بده؛ زبان حال زائر پیاده‌ی کامل در نقطه‌ی چاووش در لبه‌ی بیرونی شهر و روستا تحدی است و هم‌این را می‌خواند: هر که دارد هوس کرب‌بلاء، بسم‌الله...

عصر روز عرفه از خروجی غربی حرم رضوی تا پایانه‌ی مسافربری و تا بوستان کنار فرودگاه حالم این بود که روزی که این پیاده‌روی قاصر، کامل شود و تک‌رقمش چندرقم شود، موکب‌های خیابان طهران و جاده‌ی نی‌شابور هم‌آن قدر موکب نانمادین اربعین خواهند بود که موکب‌های جاده‌ی کویر نجف تا کربلاء...

بینه‌ی روی‌دادی به پیاده‌روی اربعین، تعظیم شعائر در این موسم را تجمع و تحشد می‌فهمد؛ و هم‌این است که با تکثیر این موسم در طول سال بی‌میانه است. بینه‌ی شریانی به پیاده‌روی اربعین، تعظیم شعائر در این موسم را تحرک می‌فهمد...

چله‌نشینی یک سنت است؛ چله‌روی سلوک نهضتی‌ها است...

حرم مقدس حضرت رضا مهم‌ترین میقات چله‌روی بیاده به حرم مطهر حضرت حسین است...

میقات را اگر نقطه‌ی شروع چله‌روی زائران پیاده‌ی حضرت سیدالشهداء و حضرت امیرالمؤمنین بدانیم، عمده‌ی میقات‌های زائران کندرو و تندوری آن عتبات از خاک ایران شروع می‌شود: حرم حضرت رضا، حرم خانم معصومه، حرم شاه چراغ، حرم شازده حسین، حرم حضرت روح‌الله...

من أخلص لله أربعین صباحاً ظهرت ینابیع الحکمة من قلبه علی لسانه. چله‌روی به مقصد عتبه‌ی مقدسه‌ی حضرت سیدالشهداء عصر عاشوراء شروع می‌شود و روی جاده‌ی بیاده تا صبح اربعین کربلاء می‌رود؛ باشد که زیر قبه‌ی حائریه چشمه‌یی از حکمت حسینیه از قلب بر زبان بیاید...

کار فرهنگی در پیاده‌روی عتبات تازه از زمانی شروع می‌شود که زائر پیاده به زانو در آمده باشد؛ از روز پنجم و ششم و هفتم پیاده‌روی...

صوفیه اگر راهی برای رف‌تن داشت، در تکیه دور خودش نمی‌چرخید...