بینه‌ی روی‌دادی به پیاده‌روی اربعین، تعظیم شعائر در این موسم را تجمع و تحشد می‌فهمد؛ و هم‌این است که با تکثیر این موسم در طول سال بی‌میانه است. بینه‌ی شریانی به پیاده‌روی اربعین، تعظیم شعائر در این موسم را تحرک می‌فهمد...

چله‌نشینی یک سنت است؛ چله‌روی سلوک نهضتی‌ها است...

حرم مقدس حضرت رضا مهم‌ترین میقات چله‌روی بیاده به حرم مطهر حضرت حسین است...

میقات را اگر نقطه‌ی شروع چله‌روی زائران پیاده‌ی حضرت سیدالشهداء و حضرت امیرالمؤمنین بدانیم، عمده‌ی میقات‌های زائران کندرو و تندوری آن عتبات از خاک ایران شروع می‌شود: حرم حضرت رضا، حرم خانم معصومه، حرم شاه چراغ، حرم شازده حسین، حرم حضرت روح‌الله...

من أخلص لله أربعین صباحاً ظهرت ینابیع الحکمة من قلبه علی لسانه. چله‌روی به مقصد عتبه‌ی مقدسه‌ی حضرت سیدالشهداء عصر عاشوراء شروع می‌شود و روی جاده‌ی بیاده تا صبح اربعین کربلاء می‌رود؛ باشد که زیر قبه‌ی حائریه چشمه‌یی از حکمت حسینیه از قلب بر زبان بیاید...

کار فرهنگی در پیاده‌روی عتبات تازه از زمانی شروع می‌شود که زائر پیاده به زانو در آمده باشد؛ از روز پنجم و ششم و هفتم پیاده‌روی...

صوفیه اگر راهی برای رف‌تن داشت، در تکیه دور خودش نمی‌چرخید...

ذکرخانه و جمع‌خانه و خان‌گاه، کال‌بدهایی ایستایند؛ جاده‌ی عتبات عراق و حجاز و شام کال‌بد پویای چله‌روی زائران بیاده است و مسجدهای چاووش میان راه آن، تا برسیم به عتبه‌ی غرویه‌ی امام سالکان...

این تعبیر خطای جامانده‌های اربعین محصول بینه‌ی خطاتر اربعین از مقصد است. اگر نه با بینه‌ی اربعین از مبدأ کسی از زیارت جا نمی‌ماند: خصوص زائرها، کامل از خانه تا عتبه پیاده می‌روند و عموم زائرها، قاصر از خانه به عتبه تا نقطه‌ی چاووش شهر پیاده می‌روند؛ ما لا یدرک کله، لا یترک کله...

و ما صلبوه...

زائر پیاده و پیاده‌روی زائر، آستان و عتبه‌ی معصوم را تا در خانه زائر می‌آورد...

گام زدن زائرهای بیاده میان عتبه‌ی عباسیه تا عتبه‌ی حسینیه این فاصله را بین‌الحرمین کرده است. فاصله‌ی عتبه‌ی رضویه تا عتبه‌ی معصومیه تا عتبه‌ی کاظمیه تا عتبه‌ی حسینیه تا عتبه‌ی علویه هم بین‌الحرمین(ها) خواهد بود اگر در آن(ها) زائرهای بیاده به راه بیفتند...