📣 فراخوان: فصل سوم رویدادهای هنری «نقد و تماشا»؛ ویژه اکران انیمیشن‌های اقتباسی 🎬 فصل تازه‌ رویداد #نقد_و_تماشا (مجموعه رویدادهای سینمایی مجله میدان آزادی) در آخرین ماه‌های زمستانی سال برگزار خواهد شد. در این فصل، به سراغ موضوع «انیمیشن اقتباسی» می‌رویم؛ جایی که کتاب‌ها تبدیل به انیمیشن شده‌اند. 📆 زمان‌بندی رویداد ۱. غول آهنی: ۸ بهمن ۲. قلعه متحرک هاول: ۲۹ بهمن ۳. مدفن کرم‌های شبتاب: ۶ اسفند ۴. توتوچان؛ دختری آن‌سوی پنجره: ۱۳ اسفند 🍿 در مجموعه رویدادهای «نقد و تماشا» قرار است هم تماشا کنیم و لذت ببریم، هم یاد بگیریم و حرفه‌ای شویم. 📽️ تمامی انیمیشن‌ها در سالن شماره ۴ (رسول ملاقلی‌پور) پردیس سینمایی باغ کتاب تهران اکران و نقد و بررسی خواهند شد. ⏳ آغاز فروش بلیط: از ۵ بهمن 🎫 اطلاعات بیشتر و محل خرید بلیط: 🖥 وبسایت رویداد مجله میدان آزادی ☎️ در صورت نیاز به راهنمایی، اینجا هستیم: @azadi_sqart 🔗 متن کامل فراخوان فصل جدید رویدادهای «نقد و تماشا»ی مجله میدان آزادی را در سایت مجله بخوانید. #مجله_میدان_آزادی 1⃣1⃣2⃣6⃣ @azadisqart

💬 «تو همان کسی هستی که انتخاب می‌کنی باشی». این دیالوگ قلب تپنده‌ی انیمیشن #غول_آهنی است. 📕 این انیمیشن از کتاب «غول آهنی» نوشته «تد هیوز» اقتباس شده که اولین‌بار توسط #نادر_ابراهیمی به فارسی برگردانده شده است. 🕰 زمان اکران: چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه 🏟 محل اکران: سالن شماره ۴ سینمای باغ کتاب 🎫 خرید بلیط: سایت رویداد مجله میدان آزادی #مجله_میدان_آزادی #نقد_و_تماشا @azadisqart

🎬 اکران‌های انیمیشن اقتباسی هفته اول: «غول آهنی» 🤖 هوگارت هیوز پسربچه‌ای‌ست که یک غول فلزی را در میان جنگل‌ پیدا می‌کند. در حالی که دنیای آدم‌بزرگ‌ها غرق در وحشتِ اتمی است، این دو رفاقتی را آغاز می‌کنند که فراتر از منطق و ماده است. غول تحت تاثیر این دوستی بر ضد سرنوشت محتوم خود که سلاحی بی‌رحم بودن است، قیام می‌کند و نشان می‌دهد قهرمان بودن، نه در قدرت تخریب، بلکه در جرأت برای محافظت نهفته است. ⏰زمان: چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه ساعت ۱۸ 🏟️ محل اکران: سالن شماره ۴(رسول ملاقلی‌پور) پردیس سینمایی باغ کتاب تهران 🎴خرید بلیط: اینجا ☎️ در صورت نیاز به راهنمایی، اینجا هستیم: @azadi_sqart #نقد_و_تماشا #مجله_میدان_آزادی 1⃣1⃣2⃣9⃣ @azadisqart

📻 صلوات شعبانیه با صدای جانباز و آزادهٔ شهید حسن حسین‌زاده موحد🌷 @FihMaFih

▫️ نشست نقد و بررسی انیمیشن «غول آهنی» در رویداد نقد و تماشا 🎥 فصل سوم رویداد «نقد و تماشا» با همکاری باغ کتاب تهران از روز چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه آغاز شد. در اولین شب از این رویداد که به اکران آثار برگزیدهٔ «انیمیشن اقتباسی» اختصاص داشت انیمیشن #غول_آهنی به کارگردانی #بِرَد_بِرد به نمایش درآمد؛ انیمیشنی که بر اساس کتابی به همین نام (یا در ترجمهٔ فارسی آدم آهنی) نوشتهٔ #تد_هیوز شاعر و نویسندهٔ انگلیسی‌زبان ساخته شده است. 📽️ حسن صنوبری (منتقد سینما و انیمیشن) در این نشست، ابتدا با مرور جایگاه تاریخی این اثر، «غول آهنی» را چه در ساخت و تکنیک چه در پرداخت و محتوا نقطه‌عطفی در انیمیشن آمریکا دانست و بیان کرد این اثر به علت رویکرد خاص سیاسی-اجتماعی‌اش در زمان خود به نوعی مورد بایکوت قرار گرفته است. اولین سینمایی بلند و مستقل «بِرَد بِرْد» در جوایز و جشنواره‌های غربی مورد توجه قرار نمی‌گیرد. با این حال به‌مرور بر محبوبیت این کار افزوده شده است. 🔍 صنوبری همچنین «بِرَد بِرد» را جزو هنرمندانی دانست که در انیمیشن آمریکا نقش مهمی در دوران گذار از دیزنی با داستان‌هایی سرشار از سادگی‌های شدید و تکرارهای بسیار در پیرنگ، به سوی پیکسار با پیچیدگی‌ها و خلاقیت‌ بیشتر در داستان‌هایش ایفا کرده‌اند. بِرد همچنین از کسانی است که در این حوزۀ جغرافیایی سینما در تبدیل انیمیشن از اثری صرفاً مناسب کودک به اثری که برای بزرگسال هم بهره دارد تاثیرگذار بوده است. 🔗 متن کامل گزارش نشست نقد و بررسی انیمیشن «غول آهنی» را در سایت مجله بخوانید. #مجله_میدان_آزادی #نقد_و_تماشا 1️⃣1⃣3⃣9⃣ @azadisqar

#حدیث از #امام_زمان حضرت مهدی (علیه‌السلام) به نقل از #کتاب_الغیبه @FihMaFih

🔻روز از خود گذشتن طبق همۀ شواهد و تحلیل‌های داخلی و خارجی چهارشنبه ۲۴ دی، روز قطعی حملۀ آمریکا به ایران بود. حمله‌ای که تمام زمینه‌های نظامی، رسانه‌ای، روانی، لجستیکی، حقوقی و دیپلماسی‌اش فراهم شده بود. آنچه این حمله را لغو کرد یا به تعویق انداخت، حضور میلیونی مردم ایران در ۲۲ دی بود. همچنان هم با این ناوکشی‌ها و استقرارهای نظامی آمریکا و اضطراب‌های شدید سیاسی امنیتی داخلی خودش؛ خطر حمله جدی است. آنچه این حمله را «لغو»، یا «تعلیق»، یا «محدود» و در هر صورت «تضعیف» خواهد کرد، در کنار قدرت نظامی امنیتی ایران، ولی بیش از آن و بیش از همه‌چیز، میزان جمعیتِ شرکت‌کننده در راهپیمایی ۲۲ بهمن است. حضور من و شما -قطعاً- مایۀ اضطراب و سردرگمی آمریکا و اسرائیل است. و عدم حضور من و شما نیز -قهراً- مایۀ دلگرمی و گستاخی بیشترشان. @FihMaFih

📕 دریغ است ایران که ویران شود (معرفی و نقد کتابی از پروفسور «فرامرز رفیع‌پور») [ صفحهٔ ۱/۲ ] ▪️هرسال بهمن‌ماه اینجا کتابی متفاوت را دربارهٔ تحلیل و بازخوانی انقلاب ایران معرفی کردم. یک‌بار همهٔ این تحلیل‌ها را به سه بخش مدرن، بینابین و پست‌مدرن تقسیم کردم و گفتم چرا فقط معتقد به دو گروه آخر هستم. ولی امسال تصمیم گرفتم برای اولین‌بار یک تحلیل مدرن را معرفی و نقد کنم که اتفاقاً چندان هم موافقش نیستم ▪️پروفسور #فرامرز_رفیع_پور از مهم‌ترین جامعه‌شناسان و استادان علوم اجتماعی در ایران است. او از متفکران ایرانی‌ای‌ست که سعی می‌کند با ترکیب دانش بسیار و دلسوزی بسیارش برای ایران به تبیینی کامل درباره چرایی و چگونگی انقلاب برسد و از این نظر خواندن پژوهش‌های او مخصوصاً با دید نقادانه بسیار مفید و آموزنده است. (دید نقادانه‌ای که خود آن را در سطرسطر نوشته‌هایش به ما آموزش می‌دهد) 📘یکی از مهم‌ترین و جامع‌ترین تلاش‌های رفیع‌پور برای تبیین انقلاب مربوط به کتاب مهم و جنجالی #توسعه_و_تضاد است. فصل اول این کتاب خود کتابی در آموزش و بررسی نظریه‌های انقلاب است. 📗 اینجا قبلا کتابی را برایتان معرفی کرده‌ام که تا هنوز به‌نظرم دقیق‌ترین تحلیل انقلاب ایران است: #انقلاب_تصورناپذیر_در_ایران (نشرهای دیگر با نام‌های دیگر منتشر کرده‌اند) نوشتهٔ متفکر آمریکایی چارلز کورزمن. رفیع‌پور در توسعه و تضاد (که پس از این کتاب نوشته‌شده و احتمالاً نظری هم به آن داشته) بسیار شبیه به کورزمن عمل می‌کند و دقیقا برعکس او! یعنی چی؟ یعنی او هم نظریه‌های متعددی را درمورد انقلاب ایران مطرح می‌کند ولی برخلاف کورزمن که با روشی پیشرفته، پست‌مدرن و ابطال‌پذیر اشکال هر نظریه را نشان می‌دهد، اتفاقاً سعی می‌کند با روشی مدرن و بلکه سنتی، بین تمام نظریات جمع کند! و به تبیینی برسد که گویی خلاصهٔ تمام نظریات انقلاب است! ▪️آنچه در این تبیین، هم ارزشمند است و به ما دیدی راهبردی می‌بخشد و هم افراط رفیع‌پور در آن باعث می‌شود کمی او را از واقعیت دور کند، رویکرد و توجه او به مطالعات پسااستعماری است. رویکردی که در بسیاری از تحلیل‌های ایرانی جایش خالی است و اگر‌ هم هست با دقت علمی همراه نیست. این نکته اولا؛ رویکرد تاریخی رفیع‌پور ثانیا و نزدیکی‌اش به دل حوادث ایران ثالثا باعث می‌شود اثر او یک اثر مغتنم باشد و همین هم باعث شد انتخاب امسال من هم این اثر شود. (رفیع‌پور در جایی از این کتاب به کتاب کورزمن هم اشاره می‌کند و برای تلاش علمی عظیمش احترام قائل می‌شود اما تقریباً بدون آوردن هیچ استدلال فراگیر و محکمی آن را کنار می‌گذارد؛ درحالیکه مشخصا آنتی‌تز نظریه رفیع‌پور هم در کتاب کورزمن وجود دارد) [ادامه 👇🏽] @FihMaFih

📕 دریغ است ایران که ویران شود (معرفی و نقد کتابی از پروفسور «فرامرز رفیع‌پور») [ صفحهٔ ۲/۲ ] ▪️در کتاب جدیدتر و بسیار خواندنی #دریغ_است_ایران_که_ویران_شود این رویکرد استعمارپژوهی (برخلاف توسعه و تضاد) بسیار قدرتمندتر و علمی‌تر می‌شود و البته تحلیل رفیع‌پور از انقلاب نیز فشرده‌تر و صریح‌تر. رفیع‌پور اینجا انقلاب ایران را به عنوان یکی از ماجراهای استعمار و در کنار سلسله رویدادهای دیگر استعماری تحلیل می‌کند که باز خود همین جامع‌نگری برای افراد دقیق بسیار آموختنی و جذاب است. ▪️مطالعهٔ تاریخ به ما می‌گوید اگر کسی واقعا دنبال حقیقت است: دستکم در این دویست سیصدسال، فهم هیچ رویداد اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی کلانی، بدون دانستن تاریخ و ماجرای استعمار ممکن نیست و بلکه تلاش برای چنین فهم ناقصی تلاشی احمقانه است. چرا؟ دیگر روزگار اینکه مثلاً چنگیز در مغول، ناصرلدین‌الله در حجاز و فردریک دوم در روم، استبدادهای مستقل و مخصوص به خودشان را داشتند گذشته؛ و با شروع عصر استعمار، به قول بعضی فیلسوفان دوران #استبداد_جامع آغاز شده، پس ما در هر جای عالم باشیم در سیطرهٔ بخشی از این نظامیم؛ انکار این مسئله استعمار را حذف یا محدود نمی‌کند، ما را احمق و‌ کوته‌بین بار می‌آورد (امری که در وقایع جهانی سه‌سال اخیر برای تمام جهان بیش از پیش آشکار شده). این است که بازخوانی انقلاب وقتی با دید مطالعات پسااستعماری و مرور تاریخ استعمار همراه باشد -ولو در فرمی مدرنیستی و کاملا متعهد به نظریات کلیشه‌ای غربی- بسیار ارزشمند و مغتنم و خواندنی‌ست. ▪️و اما نقد دیگرم نیز به این کتاب نگرش کاملا مادی‌گرایانه پروفسور رفیع‌پور در تبیین انقلاب معنوی ایرانیان است (که در دیدگاه مدرنیستی طبیعی است). استاد رفیع‌پور با آنهمه آیات و روایات و اشعار ایرانی و دعا و ثنا در ابتدا و انتهای متون خود، در پژوهش خود مانند استادان قدیمی خویش نگاهی صددرصد مادی و جزمی (و مودبانه‌تر: دئیسمی) دارد و خلاصه آنقدر که برای نظریه‌های کلاسیک، سازمان سیا، آمریکا و استعمار، قدرت و منشأ اثر بودن قائل است، در ظاهر و جزئیات ماجرا برای خداوند عالم اراده و قدرتی قائل نیست! طبیعتاً همین نگرش از علمیت و دقت کار می‌کاهد و سوال‌های بسیاری را باقی می‌گذارد که مخاطب برایشان پاسخی پیدا نمی‌کند. از جمله اینکه: اگر همه‌چیز تحت کنترل است چرا اندیشکده‌های پیشرفتهٔ علمی و جاسوسی آمریکایی نتوانستند اوضاع ایران را پیش‌بینی و کنترل کنند؟ استاد رفیع‌پور در کتاب توسعه و تضاد اینگونه از نقد کورزمن فرار می‌کند که: انقلاب‌ها چون عموما آنی هستند اساسا غیرقابل پیش‌بینی هستند و نظریه‌های انقلاب پس از انقلاب باید تبیین شوند! حال آنکه اولا طبق تمام مطالعات فلسفه علم علم باید قدرت پیش‌بینی داشته باشد وگرنه چندان علم نیست و تاریخ است، ثانیا طبق گواهی نظریه‌ها و تاریخ این پیش‌بینی‌ناپذیری ذاتی انقلاب نیست و خیلی از انقلاب‌ها و حتی فرجامشان توسط متفکران یا نهادهای امنیتی پیش‌بینی شده‌اند و ثالثا طبق خود داده‌های استعمارشناسیِ دکتر رفیع‌پور، استعمار در طراحی بسیاری از کودتاها و شورش‌ها و... دست داشته،‌ پس آنچه قابل طراحی است یعنی قابل پیش‌بینی هم هست! @FihMaFih