part26 🌱«از زبان جواد» 🌱 با یا خدا گفتن آقا رضا سریع بلند شدیم، مامانش گریه میکرد .. باسرعت سر سام آوری فقط میروندم . _امیر: امروز بار دومشه که حالش بد میشه. با تعجب بهش خیره شدم، یعنی چی؟ مگه چش بوده که امروز بار دومشه اینطور شده؟ _مگه چشه که امروز دوبار حالش بد شده؟ _بلخند تلخی زدو گفت: قُده توسرشه با شنیدن حرفش قلبم ای،ستاد. با صدای داد امیرو بوق سرسام آور ماشین به خودم اومدم، فقط ثانیه ای مونده بود تصادف کنیم.☆ 🌿چند دقیقه بعد🌿 با بی حال نجوا کرد: من کجام؟ _تو بیمارستانی عزیزم با تعجب نگاهم کرد کمی که فکر کردم فهمیدم به خاطر جمله ی آخر متعجب شده .. https://eitaa.com/foglev

نشد که از دلم جدا کنم تورا..🤍

part27 — خونه ما کسی نبود که تو آوردیم بیمارستان؟ از غر غر کردناش خندم گرفته بود، سرمو تکون دادمو گفتم: باشه حالا گارد نگیر غزل خانووووم، البته که تو خونتون کس دیگه ای هم بود داداشت که بیرونه اجازه ندادن بیشتر از یه نفر داخل اتاق باشه بقیه هم خودمون نزاشتیم بیان... _خیلی خوب برو بگو داداشم بیاد، فوری اجازه دادین به خودتون اومدین داخل شاید من معذب باشم پیشتون فوری پسر خاله میشین. _غزل جان اولا که لازم نیس این همه خشونت به کار ببری، دوما که دلیل دارم ☆ با گیجی بهم خیره بود، یه لیوان پر آب کردمو بهش دادم: بیا اول اینو بخور تا توضیح بدم. لیوان آبو فوری سر کشید و تند تند گفت:_خب بگو میشنوممم _ببین من تا یه جایی میتونم توضیح بدم، یعنی کامل تر شو آقاجون توضیح بده بهتره،، ببین غزل تو. تو امم چجوری بگم؟ _ای بابا بگو دیگه من چیییی؟ _باشه، باشه ببین تو دختر اون خوانواده نیستی در این حد بگم که نسبت منو تو میشه دایی و خواهر زاده. ☆ چشاش به حدی بزرگ شده بود که با خودم گفتم الان از حدقه میزنه بیرون _آره عزیزم، دیگه ازمنم توضیح نخواه تا خود آقاجون بیاد همه چی رو برات بگه. اینو گفتمو الفرار، میدونستم قرار با سوالاش مخ برام نزاره. https://eitaa.com/foglev

part28 ده دقیقه ای بیرون از اتاق موندمو دوباره برگشتم داخل، بانهایت تعجب هیچ سوالی نپرسید ... گوشیش رو حالت لرزش بودو مدام زنگ میخورد، دیگه خودشم کلافه شدو بدون نگاه کردن به گوشیش گفت: اینو جواب بده هرکی بود یه جوری دست به سرش کن. ☆ شماره ناشناس بود... تا الو روگفتم بدون سلام علیکی شروع کرد باصدای بلندی به حرف زدن:_غزل معلوم هست کجایی تو دختر؟ مردم از نگرانی، هیچ به فک منم هستی؟ میدونی چند بار بهت زنگ زدممممم؟ با تعجب غریدم: یواش برو ماهم برسیم ، چی میگی واسه خودت؟ حالت صداش تغییر کردو گفت: تو کی هستی دیگه؟ گوشی غزل پیش تو چیکار میکنه؟ _اولا که بگو غزل خانوم دهنت عادت کنه، دوما تو زنگ زدی بعد میگی تو کی هستی؟ جلل خالق.☆ صداش عجیب واسم آشنا بود به حدی که دیگه طاقت نیاوردم و پرسیدم. https://eitaa.com/foglev

part29 _ وایسا ببینم اسمت چیه؟ زیادی واسم آشنایی. _جناب شما به اسم من چیکار داری؟(صدای پیج بیمارستان بلند شد) با صدای نگرانی پرسید: اون صدای چی بود؟ غزل کجاست؟ شما بیمارستانی؟ خشک شده بودم این چرا انقد نگران غزله؟ اصلا نفهمیدم چرا آدرس بیمارستان رو بهش دادم! ☆ امیرو با هزار بدبختی فرستادم خونه .. اینجا موندنش فایده ای نداشت دکتر گفته بود امشب به خاطر اطمینان باید بستری شه. چند دقیقه بعد گوشی غزل دوباره زنگ خورد باز همون پسره بود کلافه جواب دادم وغریدم:_باز چیهههه؟ _بیا پذیرش من اینجام نمیزارن بیام، میگن وقت ملاقات نیست. ☆ واقعا برام سوال شده بود چرا انقد خودشو به آب و آتیش میزنه! با اخم راه افتادم ، تنها یه نفر جلوی پذیرش بودکه با پرستار داشت بحث میکرد. با صدای قدم هام سریع برگشت سمتم☆ بهت سرتاسر وجودمو گرفت . لبخند مصنوعی زد: _جواد؟ داداش تو اینجا چیکار میکنی؟ _به به آقا سعید پارسال دوست امسال آشنا، من شماره تو گم کردم تو نباید یه زنگ بزنی؟ خنده ی ریزی کردو گفت:_ببخش جواد جان اصلا وقت نشد، ببخشید جسارته ولی تو نسبتت با غزل چیه؟ https://eitaa.com/foglev

part30 _اگه خدا قبول کنه میشم داییش😅 _اگه خدا قبول کنه؟ _فعلا بیا بریم، توضیحش طولانیه. ☆ صدامو مثل خودش بم کردمو گفتم:داداش جسارتا شما چرا شماره تلفن غزل رو دارید؟ خنده ی ریزی کردو گفت:_امان از دست تو پسر ، هم دانشگاهیم. اهانی گفتمو راه افتادیم سمت اتاق.. من با سعیدچند وقت پیش آلمان اشنا شده بودم یه جورایی واقعا عین برادر هوای همدیگه رو داشتیم، تا اومدیم ایران و یکم ارتباط مون کمتر شد ، ولی واقعا برام سوال شده بود فقط به عنوان یه هم دانشگاهی به تا اینجا اومده؟! _سعید تو اینجا چیکار میکنی ؟ صنمت چیه؟ گفت:_توضیح میدم، فکر کردی واقعا من به عنوان یه هم دانشگاهی اومدم (نیشخندی زد) و گفت نچ، میخوای واقعیت و بدونی؟ با تعجب سری تکون دادم . https://eitaa.com/foglev

part31 🌱«از زبان سعید»🌱 همه چی رو گفتم از اول تا آخر، جواد ادمی بود که واقعا درک میکرد... اخماش تو هم بودو به زمین خیره بود. چند دقیقه ای گذشت که بلخره به حرف اومد.. _بیا بیرون کارت دارم. از در که رفت بیرون نگاهم افتاد به غزل، رنگ از رخش رفته بود.. با مهربونی پچ زدم: _ نگران نباش خب؟ من جوادو میشناسم ادمی نیست که بین مون جدایی بندازه. _ت. تو جوادو از کجا میشناسی؟ _توضیح میدم عزیزم، بزار فعلا ببینم چیکارم داره، تو استراحت کن، منم الان میام. 😌 هرچقدر چشم گردوندم جوادو ندیدم، راه افتادم سمت حیاط... به نظر بیخیال میومد، رفتم کنارش نشستم نیم نگاهی بهم انداخت و باز سرشو انداخت پایین. _واقعا دوسش داری ؟ _اون نفس منه مگه آدم نفس کشیدنشو یادش میره که من یادم بره؟ _آدمی که ذاتش بد باشه نفسشم یادش میره آقا سعید. https://eitaa.com/foglev

_

part32 _دم شما گرم آقا جواد. _داداش بهم حق بده چند سال نبودم که ازش مراقبت کنم از این به بعد میخوام براش جبران کنم. یادگار خواهرمه درسته فعلا برای خودش ثابت نشده، اما برای من که ثابت شده ست. _بهت حق میدم به قول خودت اگه خدا قبول کنه بلخره میشه بچه خواهرت. خنده ی ریزی کردو گفت:_حرف آخر، یه خم به ابروش بیاد سعید به وللّه چشممو میبندم رو رفاقت مون و... هووووف، خدا نکنه اون روز بیاد. با اطمینان سری تکون دادم که پاشدم کمی تو حیاط موندمو رفتم داخل. تا رفتم تو غزل نگاه نگرانی بهم انداخت و سوالاشو از دم شروع کرد. با حوصله جواب تک تک سوالاشو دادم وقتی فهمید اوضاع آرومه نفس عمیقی کشید، جواد هنوز نیومده بود. با صدای جواد چشم ازش برداشتم.. _ الان آقاجون و آقا رضا هم دارن میان. _غزل: چییییییییی؟ آقاجون کیه؟ _آروم دختر چته؟ آقاجون میشه پدر من یعنی پدر بزرگ شما. https://eitaa.com/foglev

part33 _چی میگین شمااااا؟ پدر بزرگ چی؟ _وا غزل؟ این کاراچیه؟ بلخره باید با واقعیت کنار بیای. با صدای بلند غزل شوکه شدم: واقعیت چیهههه؟ خوانواده من همونین که چندین ساله دارم باهاشون زندگی میکنمممم. جواد هم صداشو کلافه بالا برد: ؟دِ نیستن لامصب اونا خوانواده تو نیستنننن بفهممم. ☆ با صدای مردونه ای همه حواسمون سمت در جمع شد، مرد مسنی با ظاهری شیک و اتو کشیده.. با بغض غزلو نگاه میکرد .. جواد:_میبینی آقاجون، بلخره پیداش کردم بلخره نوه تو پیدا کردم. بلخره یادگار راحله مو پیدا کردمم. آقاجون: یادگار راحله ام چرا رو تخت بیمارستانه؟ https://eitaa.com/foglev

part34 🌱«از زبان غزل» 🌱 خیره همون پیر مرد شیک بودم که بابا هم اومد داخل، با چشمام داشتم التماس میکردم که بگه همه اینا دروغه ، من این خوانواده رو میپرستیدم اگه منو ازشون جدا کنن دق میکردم.. با بغض لب زدم: بابا، باباجونم بگو همه اینا دروغه بگو نمیخوان منو از شما جدا کنن، اینا چی میگن بابا؟ اشک از چشمای بابا ریخت گفت: دختری که من بزرگ کردم انقد ضعیف نبودااا.. تو این اوضاع خندمم گرفته بود هیچکس اصلا به سعید و حضورش اینجا کاری نداشتن حتی انقد باهاش گرم احوالپرسی کردن تعجب کردنی بودو قیافه خودشم دیدنی بود.. وقتی بابا گفت میخوام همه چیزو توضیح بدم استرس ریخت به جونم. دلم نمیخواست واقعیت و بشنوم میدونستم باعث میشه که از خوانواده دوست داشتنیم جدا بشم. https://eitaa.com/foglev

part35 ولی مجبور بودم به شنیدن حقیقت.. _آقاجون: آقارضا اجازه میدی ما توضیح بدیم؟ _نفرمایید آقا سبحان اجازه ماهم دست شماست... نفسی تازه کرد: راحله ام 19سالش بود که یکی از پسرهای روستا عاشقش میشه انقد میره و میاد تا راحله ام دل میبنده بهش، من نمیتونستم اجازه بدم پسر دشمنم بیاد با دخترم ازدواج کنه، ، عشق پسره بهم ثابت شده بودا ولی از پدرش میترسیدم.. شب خوابیدیم صبح بلند شدیم دیدیم راحله ای نیست جز یه دست نوشته، فقط یه خداحافظی... اونجا بودکه شکسیتم، خورد شدیم. هرجارو بگی دنبالش گشتم به هرکی بگی رو انداختم، به هرجایی که فکر شو بکنی سر زدم نبود که نبود... 10ماه بعد یه روز سرد زمستونی از پزش.کی قانونی زنگ زدن و گفتن باید بیاین برای تشخیص .. دعا دعا میکردم دخترم پیدا نشه ولی سالم باشه، سالم باشه. تا اونجا من هزار بار مردم و زنده شدم... https://eitaa.com/foglev