از زمانی که اون آدمهِ تاریک زندگیمو حذف کردم تازه فهمیدم چقدر کافی ام، چقدر غذا ها خوشمزه تره، چقدر زندگی قشنگ تره، چقدر آسمون آبی تره، چقدر خیلی از کارها آسون تره، چقدر خودم دوست داشتنیم، چقدر ارزشمندم، چقدر الویت قرار دادنِ خودم مهم تره..
راستش گاهی ما آدم ها بخش عظیمی از خودمون رو توی دوست داشتن کسی غرق میکنیم که نه لایقشه و نه ظرفیتش رو داره؛ اما وقتی از خودش و دوست داشتنِ اشتباهش عبور میکنیم تازه میفهمیم که نه تنها کم نبودیم بلکه برای اون آدم و لیاقتش زیاد بودیم..
بسیار زیاد..
برای اونهایی که درگیر جدایی از یه آدم نامناسبن، بهتون قول میدم زمان که بگذره و آدمهای جدید وارد زندگیت بشن چنان اون قبلیها فراموش میشن که انگار هیچوقت نبودن، پس نترس، این رنج رو تحمل کن و آدمی که اذیتت میکنه، بهت احترام نمیذاره و اولویتش نیستی رو رها کن...