🔸 لَمْ‏ تُمَثَّلْ‏ فَتَكُونَ‏ مَوْجُوداً.. (الصحيفة السجادية، ص: 212) استاد مفیدی: در این مورد، راغب معنای "مثُل" را با "انتصاب" قرین می کند به معنای راست ایستادن و شاید این معنی نزدیک کند ما را به اصل معنایش. در مثالهایی که عرب دارد مثُل صرف مشابهت نیست بلکه ظهور در مشاعر است یعنی اگر چیزی برای شما واضح باشد نمی گویند مثُل. عرب "مثُل المعنی بین یدی عقل" نمی گویند اما "مثلت الشجرة بین عینیه" می گویند. همینطور تمثّل به معنای ظهور است در صحیفه ی سجادیه حضرت فرمودند:"لم تُمثّل فتکون موجودا" واین عبارتی است که قبلا بحث کردیم دلالت می کند بر اینکه خدای متعال وجود مقابلی ندارد، وجود برای وجدان است و وجدان برای مثول است بین یدی المشاعر، و حضرت می فرمایند خداوند متعال تمثل ندارد تا وجود به معنای وجدان داشته باشد. و آیه ی مبارکه ی "ارسلنا علینه روحنا فتمثل لها بشرا سویا " برای هر دو حرف راغب و ابن فارس سازگار است. 🏠https://eitaa.com/fotoooh

🔶 فهم اشاره ای خداوند 🔸مرحوم استاد سیدمنیرالدین حسینی: پس ما دركي كه از خدا داريم چيست؟ ميگوئيم درك اشاره به غيب منيع است. درك داريم از عجز خودمان درك داريم از اينكه حتماً بايد باشد مي­گوييد اينكه حتماٌ بايد باشد داريم به او اشاره مي­كنيم. مي­گوييم نه خير؛ مبادا خداي ذهني را بپرستيد. مبادا مطلق سازي درست كنيد و او را بپرستيد. بلكه بايد مرتباً او را تنزيه كنيد. ميگوئيد او منزه هست از آنچه كه من بفهمم، پشت سر تنزيه هم تكبير مي‌كنيد مي گوئيد: اكبر است من ان يوصف به بيان امام صادق (ع) ظاهراً اينست كه در حضور حضرت صادق (ع) گفتند الله اكبر من كل شيء كه حضرت فرمودند اينجور تعبير نكن، بعد فرمودند: الله اكبر من ان يوصف. خدا بزرگتر از آن است كه وصف شود. پس تكبير مي‌كنيد و بعد از تكبير هم، باز از خود اين تكبير او را تنزيه مي‌كنيد. پس پرستش مخلوق ذهني و مفهوم ذهني يا يك معني ذهن نيست. ذهن اشاره به غيب منيع مي‌كند؛ ذهن مي‌تواند تو را متوجه به خودت بكند. 📚جلسه 9 ربط؛ 62/6/23 🔸 استاد مفیدی: وجود خدا اشاری است نه توصیفی. اگر وجود خدا توصیفی باشد، دیگر واجب الوجود نیست. سائل: یعنی خدا اشاره بردار است؟ استاد: ما تترقّب از این که می گویید چیزی هست؟ این انتظاری که از لفظ هستی و وجود دارید، بالاتر از این انتظار شما را مبدأ مطلق برآورده می کند اما نه به این معنا که یک ذاتی داریم که عقل در آن متمرکز می شود و یک حیثی در آن می بیند و وجود را انتزاع می کند. این طور نیست. یعنی ذات خدای متعال، منشأ انتزاع نیست. مفهومی از آن نزع نمی شود. اگر نزع شود، دیگر واجب الوجود نیست. 📚یکشنبه ( 2 / 12 / 2012 ) 🏠https://eitaa.com/fotoooh

مباحث شرح توحید صدوق (وجود اشاره ای و ایمانی- اطلاق صفات به خداوند متعال)- استاد مفیدی https://eitaa.com/fotoooh

🔰فلسفه در یونان؛ جانشین شریعت و احکام دینی(1) 🔻فلسفه در یونان، در واقع جانشین دین شد؛ در حالی که الآن هر كسي كه در ايران فلسفه مي‌خواند، آن‌ را به عنوان شاخه‌اي از معرفت و به عنوان يك علم كلّي و مبنايي كه بر علوم ديگر اشراف دارد، مي‌خواند. در قدیم هم، امثال ابوعامر و كندي و دیگران که فلسفه را شروع کردند، و بعد فارابي و ابن‌سينا و ... نیز همین رویکرد را در فلسفه آموزی داشتند. 🔻ولی در يونان و روم قديم و در اروپاي امروز، فلسفه اين معنا را ندارد. وقتی دین ضعیف می شود و شرایع از بین میرود و جامعه‌ دیگر شريعت‌مدار نيست، حكم الهي وجود ندارد؛ لذا خود مردم، بايد براي خودشان احكامي را وضع كنند. طبیعتاً درباره مبناي اين احكام، اختلاف پيش مي‌آيد و براي رسيدن به مباني محكم و غيرقابل ترديدي كه تمام مردم عقلاً پذيرايش باشند، نياز به جستجوي ذهني عميقي دارند تا به يكسری اصول ثابت برسند و اين، آغاز فلسفه است. 🔻طبيعي است كه هر چه در عمق این مبانی غورکنند، به مسائل كلّي‌تر و جهانشمول تری میرسند تا اینکه میرسند به كلّ هستی و اينكه «هستي چيست؟»؛ و در ادامه این سیر، میرسند به اينكه «انسان چگونه موجودی است؟»، « سعادتش چیست؟» و «عالم چیست؟» و اینکه «خير و شر چیست؟»، كه اينها همه بايد تعريف و تبیین بشوند، تعريف و تبییني كه مقبول همه قرار بگيرد؛ يعني به لحاظ عقلی در آن تناقضی نباشد. 📝دكتر محمد رجبي دواني @law_Philosophy

📌امام خمینی: تو که اطلاع نداری، به چه مناسبت می‌گویی که اسلام، تربیت و اقتصاد و سیاست ندارد؟ 🔹امروز ۱۸ آذر است. ۳۹ سال پیش در چنین روزی، بنیانگذار کبیر انقلاب فرمود: 🔸«قرآن غنی ترین کتابهای عالم است در #تربیت، در #تعلیم_و_تربیت، منتها متخصص لازم دارد. اینطور نیست که بعضی گمان کردند‏‎ ‎‏که ما دو تا آیه را بلدیم پس ما قرآن شناسیم، اسلام شناسیم. کسانی که قرآن را از رو‏‎ ‎‏نمی‌توانند درست بخوانند خودشان را اسلام شناس حساب می کنند. کسانی که اطلاع از‏‎ ‎‏احکام اسلام ندارند، از #اقتصاد اسلام ندارند، از فرهنگ اسلام ندارند، از علوم عقلی‏‎ ‎‏اسلام اطلاع ندارند، اینها می‌گویند که در اسلام نیست. 🔹خوب، تو که اطلاع نداری، به چه‏‎ ‎‏مناسبت یک همچو حرفی می زنی؟ متخصص لازم است و در این امر باید از حوزه های‏‎ ‎‏علمیه متخصص بیاورند، دستشان را دراز کنند پیش #حوزه‌های_علمیه که در آنجا این نحو‏‎ ‎‏متخصصین هست و دانشگاه را باز کنند، لکن #علوم_انسانی اش را بتدریج از دانشمندانی‏‎ ‎‏که در حوزه‌های ایران هست و خصوصاً، در #حوزۀ_علمیۀ_قم استمداد کنند.‏» (۱۸آذر۱۳۶۰ / صحیفه امام جلد۱۵ ص ۴۱۵) #تحول_علوم 🆔️ @rajaaei

مباحث شرح توحید صدوق (وجود اشاره ای و وجود ایمانی)- استاد مفیدی https://eitaa.com/fotoooh🏠

«كَلَامُكَ مِنْ كَلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَوْ مِنْ عِنْدِكَ؟»- استاد میرباقری

🔶اجتهاد در علوم عقلی و فلسفه و کلام لازم است. مقام معظم رهبری (دامت برکاته): اگر اجتهاد با همان شیوه‌ی درست و صحیح خود که تکیه‌ی به کتاب و سنت است، و با آن متد معقولِ صحیحِ منطقىِ حساب شده‌ی پخته انجام بگیرد، بسیار خوب است. اجتهادها ولو نتائج مختلفی هم داشته باشد، موجب بالندگی است، موجب پیشرفت است. مجتهدین ما، فقهای ما در طول تاریخ فقاهت ما در مسائل گوناگون نظرات مختلفی ایراد کردند. شاگرد بر علیه نظر استاد، باز شاگرد او بر علیه نظر او حرفهائی زده‌اند، مطالبی گفته‌اند؛ هیچ اشکالی ندارد؛ این موجب بالندگی و پیشرفت است. این اجتهاد باید در حوزه تقویت شود. اجتهاد مخصوص فقه هم نیست؛ در علوم عقلی، در فلسفه، در کلام، اجتهاد کسانی که فنان این فنون هستند، امر لازمی است. اگر این اجتهاد نباشد، خواهیم شد آب راکد. 📚بیانات در دیدار طلاب و فضلا و اساتید حوزه علمیه قم‌؛۱۳۸۹/۰۷/۲۹ https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=10357 🏠https://eitaa.com/fotoooh

🔶🔶🔶 مفاهیمی همچون «مشیت»، «اراده»، «اذن»، «رضا»، «قضا»، «قدر»، «اجل»، «کتاب» در معارف وحیانی معانی مشخص و متفاوتی دارند که در طراحی یک منظومه فلسفی می بایست این تفاوت ها لحاظ شود. البته مفاهیم دیگری همچون «ولایت» و «ربوبیت» و «الوهیت» نیز همینطور است که آنها را مستقلاً در آینده بررسی می کنیم. 🏠https://eitaa.com/fotoooh

🔶 تفاوت «مشیّت» و «رضا» در معارف وحیانی «مشیّت» و «رضا» به یک معنا نیست و تفاوت روشنی میان ایندو بیان شده است؛ مشیّت حضرت حق عام و فراگیر است و در همه اشیاء جاری است اما تحقق رضای خدا متعال به اختیار انسان وابسته است. به بیان دیگر انسان مخیر است که در هرفعلی رضای خداوند را انتخاب کند یا سمت غضب و سخط او سوق پیدا کند اما هردو تحت مشیّت حضرت حق واقع می شود. در اینصورت «پرستش»، با «رضا»ی خداوند ملازم است نه با «مشیّت». 🏠https://eitaa.com/fotoooh