غرای من هی روهم جمع میشه ، جمع میشه،قشنگ تلمبار که شد،توی یه گلدن تایم منفجر میشه . ینی اینجوریه که من بخاطر اینکه چند هفته پیش یه لباس میخواستم بخرمو موجودیش تموم شده و از اون موقع تو فکرم مونده غر میزنم و حتی گریه میکنم،بله این منم،خود خود من.
این خیلی بده که شارژر من به گوشی بابام میخوره و بالعکس ولی وقتی من شارژر ندارمو برای بابامو میخوام نمیده میگه براخودم شارژ نداره، در حالی که هفتاد درصد شارژ داره🚮.
توی گوشی یه قسمت حالت ذخیره نیروعه که چند درصد شارژو ذخیره میکنه بیشتر مواقع تا موقع اضطراری استفاده کنیم،ولی الان هرچقد دنبال یه دکمه ای چیزیم که بتونم استفاده کنم،نیست که نیست انگار فقط یه بخش نمادینه .
فک کن یه گوشه نشستی داری به آینده و بدبختیات فک میکنی بد یهو تمام غم و غصه عالم هجوم میاره سمتت .