هر کسی یک جور زنده به گور است؛ یکی در فکرش، یکی در قلبش، یکی در تنهاییاش.
زنده به گور، صادق هدایت.
هدایت شده از Codeine
هیچکس واقعاً برنمیگرده به حالت قبل، ما نسخهی جدیدی از خودمون میشیم،اما با حافظهی اون دوران.