#نقل_قول_مستقیم درنگ در سوگ پاپ فرانسیس بزرگ! ✍سید عطاء الله مهاجرانی پاپ فرانسیس با نام اصلی خورخه ماریو برگولیو در ۸۸ سالگی درگذشت. رحمت و رضوان الهی بر او که نظیر نداشت. کلیسای کاتولیک در دوران معاصر، پاپی با روش و منش و خلق و خوی او به خاطر نداشته است. پاپ‌های قبل از او بیشتر نماینده پولس رسول از جهت اعتقادی و نماینده امپراتوری رم از حیث تشریفات به نظر می‌رسیدند. پاپ فرانسیس هر دو نماد و راه و رسم را تغییر داد. او بیشتر سبک و سلوک مسیح و یوحنای مقدس را به خاطر می‌آورد تا رسمیت و تصلب پولس رسول را. به جای اینکه مانند همه پاپ‌ها مطابق سنت در قصر آپوستولیک زندگی کند. در دوران مسئولیت پاپی خود در مهمانسرای سانتا مارتا به سر برد. او در همه عمرش خانه‌ای از خود نداشت و یاد آور این سخن و آیه شگفت انگیز انجیل بود که: «روباهان صحرا را لانه‌ها و مرغان هوا را آشیان‌هاست. اما پسر انسان جایی برای سر نهادن ندارد.» (انجیل لوقا؛ باب نهم آیه ۵۸) او مثل پسر انسان زندگی کرد. اخبار پاپ فرانسیس را همیشه دنبال می‌کردم. می‌دانید که در کلیسای کاتولیک رسمی وجود دارد که پاپ پای کاردینال‌ها را را در جلسه‌ای کاملا خصوصی و تشریفاتی می‌شوید و می‌بوسد. این رسم با عنوان «مراسم پنجشنبه مقدس» در هفته مقدس، یک هفته پیش از عید پاک انجام می شود.سنت مسیح (علیه السلام) است که در شام آخر به روایت انجیل طشتی خواست و ظرف آبی و حوله‌ای. آن گاه پای تک‌تک حواریون را می‌شست و می‌بوسید. حواریون اشک می‌ریختند و مسیح در همان حالت طمأنینه و سکوتش پای همگی را شست. (انجیل یوحنا: باب اول) از آن وقت این سنت در کلیسای کاتولیک بر پاست. پاپ فرانسیس به گونه دیگری عمل کرد. بدون محافظ، بدون راننده با همان لباس ساده از واتیکان بیرون آمد. کنار خیابان سوار تاکسی شد. به زندان کودکان بزهکار رفت. دوازده کودک را روی صندلی کنار هم نشاندند. پاپ فرانسیس پای کودکان را می‌شست و می‌بوسید. از جمله پای نوجوان زندانی مسلمان مراکشی شانزده ساله‌ای را شست و بوسید. تا صحنه را دیدم با خودم گفتم اگر مجال دیدار پاپ را پیدا کردم. دستش را می‌بوسم! پیدا کردم. در تالار واتیکان منتظر ملاقات با پاپ بودیم. پاپ با تک تک مهمانان که همگی از شخصیت‌های دینی و فرهنگی از ادیان مختلف بودند. دست می‌داد. من دستش را مطابق عهدی که با خود داشتم بوسیدم! یکی از علمای مشهور خودمان کنار دستم بود. اعتراض کرد. گفتم من در حال و هوایی بودم که نمی‌شد و نتوانستم دستش را نبوسم! ما دست را نخست با قلبمان می‌بوسیم! دست بوسیدن‌هایی که با ملاحظات سیاسی انجام می‌شود، چیز دیگری است. شیخ زاید گفته بود: «دستی را که نمی‌توانی قطع کنی، ببوس!» پاپ فرانسیس از همان آغاز که عنوان یا لقب «فرانسیس» را برای خود انتخاب کرد. ما را به یاد عارف بزرگ مسیحیت قدیس فرانسیس اسیزی (۱۲۲۶-۱۱۸۱) بنیان‌گذار طریقت فرانسیسکن‌ها انداخت. تمام زندگی را با محبت و شیدایی صرف خدمت به مردمان کردن. برای خود هیچ نخواستن! ما در جهانی زندگی می‌کنیم. که خودخواهی محور همه تلاش‌هاست. تمامی رنج‌ها و مصیبت‌ها و کشتار مردمان در فلسطین و یمن و لبنان و سوریه و… مصادیق خودخواهی ویرانگر بوده و هست. چگونه می‌توان کشتار ده‌ها هزار کودک را توجیه کرد. نان و آب را بروی خانواده‌های نیازمند در اردوگاه‌ها بست؛ کودکان را از گرسنگی کشت؟ در چنین جهانی که آمریکا و اروپای مسیحی، به جهانخوارگی می‌اندیشند. حضور پاپ فرانسیس غنیمت بود. گرچه جهان با قدرت برهنه بی‌مهار بی‌ذره‌ای معنویت اداره می‌شود. اما پاپ فرانسیس نسیم معطری بود که در این هوای عفونت‌زده و آب‌های ناگوارِ دل آزار نفس را تازه می‌کرد. رهبر دینی که گفته بود: «کلیسای مردم فقیر بایست خود فقیر باشد.» با تشریفات و ریخت و پاش مبارزه کرد. لباس‌های فاخر براق طلاکوب نپوشید. عضای مرصع جواهر نشان به دست نگرفت. تاج طلا بر سر ننهاد. وقتی روز نخست پاپی دید جوان مامور گارد تشریفات پشت در اتاقش به رسم تشریفات ایستاده است و مژه نمی‌زند. رفت برایش صندلی آورد. برایش چای آورد. «بنشین پسرم! اسمت چیست؟ احوالت چطور است!» چنین راه و رسمی وجود نداشت. پاپ که با ماموران تشریفات و گارد پاپ که همه سویسی و جوان و زیبا پسران با لباس بسیار فاخر چشم ربا هستند که حرف نمی‌زد! پاپ فرانسیس در سفر به نجف و دیدار با آیت‌الله سیستانی که او نیز در تاریخ مرجعیت شیعه کم‌‌نظیر است. دیدار کرد. افق درخشان معنویت و انسان دوستی آن دو را آشنای هم کرده بود. متحد جان‌های شیران خداست. روانش شاد. * روزنامه اعتماد، سه‌شنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۴

#پیشنهاد مگر می‌شود مدیر برنامه‌ای، هم‌ریش آدم باشد و آن برنامه رفتنی و دیدنی نباشد. از دست ندهید. بعدالتحریر: هم‌ریش، همان باجناق است. @gahnevis

دوست شهادت علمدار #مقبرة‌الشهدا #کوهسار_تهران @gahnevis

#فردوسی تندیس ابوالقاسم فردوسی، شاعر ملی ایران اثر ابوالحسن‌خان صدیقی #میدان_فردوسی، #رم، #ایتالیا ارتفاع نیم‌تنه: ۱۸۵ س‌م ✍ بیست‌وپنجم اردیبهشت‌ماه، روزِ پاسداشتِ زبان فارسی و بزرگداشتِ استاد ابوالقاسم فردوسی، .... بعدالتحریر: جای خالی را هر کس به زعم و نظر خود پُر کند. @gahnevis

این مجموعه ده جلدی اگر چه #گران است، ولی حقیقتا #گرانسنگ است. @gahnevis

بعضی دوستان جای خالی را اینچنین پُر کردند.☺️

#نقل_قول_مستقیم #عشق_با_رسم_شکل طرف گفت: یه شب بابام از بیرون کباب گرفته بود، بعد از خوردن گفت: «خانم خوشمزه بود دستت درد نکنه!» گفتیم: «بابا غذای آماده‌اس!» گفت: «هرچی که سر این سفره اس به برکت وجود مادرتونه، همه مهمون این خانمیم.» @gahnevis

ان‌شاءالله ای لشکر صاحب زمان آماده باش آماده باش بهر نبردی بی‌امان آماده باش آماده باش ای یار سفر کرده اگرچه از تو دوریم حس می‌کنم که انگار نزدیک ظهوریم @gahnevis

فقط اون قسمت که میگه: «من هفتاد درصدم حاجی! سی درصدش مونده هنوز.» @gahnevis

در همسایگی خانه پدری، همسایۀ یزدی داشتیم؛ همیشه با یکدیگر که حرف می‌زدند لهجه داشتند. «ق»های کلام‌شان قند بود برایم. امروز این فیلم را که دیدم حلاوت قالب و معنای کلام برایم دوچندان شد. گفتم با شما به اشتراک بگذارم. تحلیل کارشناس یزدی در تحلیل لحظه شلیک موشک از ایران تا رسیدن به اسرائیل چه مراحلی طی می‌شود؟!!! پخش از شبکه یزد امروز به حول و قوه الهی و به إذن الله دست برتر با ایران است. 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @gahnevis

صدای پدافند بلند می‌شود. می‌دَوَد به طرف مبل کنار پنجره. می‌پرد بالا؛ پرده را کنار می‌زند و مات سیاهی آسمان می‌ماند. صدا قطع شده بود. تا می‌خواهم بگویم: «بیا کنار!» می‌گوید: «کوکوشم [=می‌کشم!]»😂 شب اول با هر صدای انفجاری به من می‌چسبید و حالا حضرتشان شجاع شده‌اند و دنبال دشمن می‌گردند تا بِکُشد‌شان. الحمدالله. خدایا! ما و نسل‌مان را مدافع واقعی حرم جمهوری اسلامی قرار بده. @gahnevis

جعبه ابزاری از کارهایی ساده اما مهم 🎯 ما وسط زندگی روزمره این روزها، می‌توانیم کارهایی بکنیم که ارزش کار نیروهای ویژه در میدان جنگ را دارد. من بعضی از این کارها را این‌جا برای‌تان جمع کرده‌ام: 1️⃣ لبخند بزنید. مراقب چهره‌تان باشید، مراقب زبان بدن‌تان باشید، مراقب چیزی که از شما به دیگران مخابره می‌شود باشید. توی روزهای سخت، همه نیاز به آرامش دارند. به اطرافیان‌تان آرامش بدهید بدون این‌که بگویید: «آرام باش». کاری کنید حضور شما برای اطرافیان‌تان مایه دل‌گرمی باشد. 2️⃣ کم بخرید. اگر عادت داشتید برای نیازهای یک ماه خرید کنید، حالا خریدتان را مدیریت کنید. کم‌تر خرید کنید. بگذارید همه چیز برای همه توی قفسه فروشگاه‌ها باشد. هر چیزی که من و شما بخریم، تا چند هفته دیگر تمام می‌شود، حرص زدن و طمع کردن و ترسیدن از قحطی، قحطی درست می‌کند. توی ایران همه چیز هست، نگران نباشید. 3️⃣ بیشتر از قبل مراقب اطراف باشید. ماشین‌های دور و برتان را ببینید، خانه‌ها را ببینید، آدم‌ها را ببینید، خیابان‌ها را ببینید. چشم‌ و ذهن‌تان را خرج امنیت کشور کنید و به این زحمتی که می‌کشید افتخار کنید. 4️⃣ درباره اسرائیل کتاب بخوانید، مستند ببینید، فیلم سینمایی ببینید، و جستجوی اینترنتی بکنید. مهم است که ما دشمن‌ما را بشناسیم. برای شناختن دشمن وقت بگذارید، سوال بپرسید، مشورت کنید، گفتگو کنید و تامل داشته باشید. 5️⃣ جنگ ۳۳ روزه لبنان با اسرائیل با توسل به اهل‌بیت به پیروزی رسید. خدا را فراموش نکنید، برای کشور دعا کنید، برای سربازان در میدان دعا کنید، برای همه مردم ایران دعا کنید. ما باور داریم که خدا هست. باور داریم که اهل‌بیت دست‌شان باز است. باور داریم بدون توجه خدا نه موشک‌های ما کاری می‌کنند و نه تدبیرهای ما به نتیجه می‌رسند. 6️⃣ در فضای مجازی فعال باشید، توی کانال‌های خودتان حتی اگر مخاطب محدود دارید یا در صفحه خودتان در شبکه‌های اجتماعی، محتوای انگیزه بخش، امیددار و مومنانه تولید کنید. این محتواها در کنار هم، فضای عمومی رسانه‌ای کشور را می‌سازد. همان چیزی که همه ما مصرف‌کننده‌اش هستیم. 7️⃣ محدود به فضای مجازی نمانید، خودتان را در جمع آدم‌های درست و حسابی قرار بدهید. حرف بزنید. بروید مسجد، بروید هیئت، بروید مهمانی خانوادگی، بروید خانه دوست‌هایتان، بروید و بخشی از واقعیت جامعه را آدم‌های شبیه خودتان ببینید. این کمی فاصله گرفتن از فضای مجازی حال آدم را بهتر می‌کند. 8️⃣ شما را به خدا، این روزها را در حافظه‌تان نگه دارید. یادتان بماند که ما بیشتر از صهیونیست‌های اسرائیل‌نشین، از منافق‌های درونی داریم ضربه می‌خوریم. یادتان بماند که دنیا دارد با ما چطور تا می‌کند. یادتان بماند که چه آدم‌هایی دارند چه موضع‌گیری‌هایی می‌کنند. یادتان بماند وقت جنگ با حجاب و بی‌حجاب با هم هدف دشمن قرار می‌گیرند، یادتان بماند همه چیزهایی که بین ما اختلاف انداخته بود فرصتی برای شاخ و برگ پیدا کردن منافق‌ها فراهم کرده بود. یک جایی برای خودتان و نسل‌های بعدی بنویسید که در اوج روزگار تمدن بشری، باز هم موشک‌ها و پهبادها سرنوشت زندگی آدم‌ها را مشخص می‌کنند. یک مومن وطن‌دوست هیچ وقت سلاحش را زمین نمی‌گذارد. . «محمدرضا جوان آراسته» zil.ink/mrarasteh