🎞 فیلم آموزشی ( تندنویسی یا کندنویسی ؟!) ❓شما برای نوشتن یک داستان صد صفحه ای چقدر وقت می‌ذارید؟ تند تند می‌نویسد یا آروم آروم؟! میدونستید کند نویسی باعث میشه خلاقیت شما کمتر بشه ؟🤔 🔻این ویدیو رو از دست ندید تا متوجه مضرات کند نویسی بشید.... #نویسندگی #آموزش_نویسندگی #نویسنده ________________________ https://eitaa.com/joinchat/4064018630C2364ef5bbe

#درسنــامـــه📚 📌نظرگاه شخصیت در داستان/بخش دوم 🖋شاید تا به حال تمرین های مختلفی برای تقویت شخصیت‌های داستانی خود انجام داده باشید ولی یکی از اثرگذار ترین تمرین ها برای شخصیت پردازی ، نوشتن تمام جزئیات اخلاقی و رفتاری شخصیت در یک بخش مجزاست تا به این ترتیب تحلیل شفافی از او در ذهن نویسنده شکل بگیرد و از همه مهمتر نظرگاه شخصیتی او به خوبی معلوم شود. نوشتن چنین جزئیاتی شاید هیچگاه در متن اصلی داستان دیده نشود اما تاثیر زیادی با خود دارد چرا که نویسنده شخصیتی می‌سازد که در مرحله اول برای خود او شفاف و شناخته شده است. برای مثال زمانی که میخواهید از زبان یک کودک دیالوگ بنویسید وقتی نظرگاه او را مدنظر قرار دهید؛لحن جملات،کوتاهی و بلندی آن،حتی به نوع بیان یک جمله و ... هم توجه می‌کنید چرا که میدانید مثلا این کودک هنوز به مدرسه نرفته ، سواد ندارد و ادبیاتی کودکانه دارد. 📲@ghalam_ir

رفقای عزیز🙌🏻🙃انجام تمرین بالا رو برای دستیابی به نظرگاه شخصیت های داستانی تون به شدت توصیه میکنم... ✖️اینم از سفارشات ادمین ، علیکم به😁 #شخصیت_پردازی @ghalam_ir

🎬بدون قرار قبلی || شعری سینمایی برای علی ابن موسی ✍🏻نقد و بررسی فیلم سینمایی بدون قرار قبلی اثری از بهروز شعیبی به مناسبت سالروز ولادت امام رضا«ع» نوشته محمد حسین کاظمی 1⃣ بخش اول: بدون قرار قبلی ، از معدود آثار سینمای ایران است که رویکردی مذهبی و ملی دارد اما بر خلاف دیگر آثار، دچار مرض شعار زدگی و درشت گویی نشده است.این اثر با پلاتی کاملا مناسب، تقابل و تفاوت دو گفتمان و دو روح تمدنی با یک دیگر را به نمایش می گذارد. این اثر از انسان مدرن دعوت می کند تا بار دیگر در هوای فرهنگ اصیل و بومیِ ایرانی اسلامی خویش، نفس بکشد و زیستن را از نو و با رنگی دیگر بنویسد... کاراکتر یاسمین با بازی پگاه آهنگرانی به عنوان شخصیت اصلی اثر دچار بحران ها و گرفتگی های روحی شدیدی شده است که نمود اصلی آن در بیماری و اختلال اوتیسم در فرزند او «الکس» است ... بچه ای که نه ماهگی به حرف زدن افتاده بود و راه می رفت حالا حسرت شنیدن « مادر» را به دل یاسمین گذاشته است. او با این که یک پزشک متخصص است، در درمان فرزند خودش ناکام مانده است. این کودک از فرهنگ و روح تمدنی که در آن واقع شده رنجیده و آزرده خاطر است . در جایی از اثر او ماکت ساختمان و برج و بارو های مدرن را با غضب خراب می کند. گویا مقصر وضع روحی او همین ساختمان هاست که با قد کشیدنشان فرهنگ مادری و درنتیجه زیستن متعادل او به سایه می رود. داستان با مرگ پدر یاسمین آغاز می شود. او در حالی که مشتی خاک «نشانه اصالت و ملیت» بر دست دارد دنیا را ترک می کند و سپس در یک مچ کات هوشمندانه پلان بسته دست او با پلان دست بیماری که زیر دست یاسمین در حال احیاست پیوند زده می شود. یاسمین تلاش می کند این بیمار را احیا کند اما موفق نمی شود ، این ناکامی گویی یک تلنگر دوباره به اوست که از زندگی کردن و زندگی بخشیدن محروم شده است. یاسمین وقتی متوجه مرگ پدر و وصیت _ساختگی_ او می شود به ایران باز می گردد. نقطه عطف نخست داستان ،مرگ پدر و بازگشت او به ایران است. بر خلاف بسیاری از آثار سینمای ایران که مشوق مهاجرت هستند و خصوصا در مورد زنان کامیابی و زندگی شیرین را بیرون از مرز های این خاک می دانند، اثر بهروز شعیبی زیستن حقیقی و با نشاط را در در زیرسایه همین فرهنگ ترسیم می کند. شخصیت یاسمین به عنوان زن ایرانی در سایه فرهنگ مدرن انسانی رنجور ، پریشان و با روحیه ای ضعیف است و ناکامی او در درمان و تربیت الکس نیز حکایت از همین موضوع دارد. اما شخصیت دختر خاله او نرگس به عنوان زن ایرانی در زیر سایه فرهنگ ایرانی اسلامی شخصیتی پر شور و نشاط ، سرزنده و اثر گذار است. برای نمونه در یکی از سکانس ها در حالی که یاسمین از بروز یک تصادف احتمالی واکنش سریعی نشان میدهد و شدیداً می ترسد ، نرگس کاملا خونسرد و مطمئن او را به آرامش دعوت می کند ، در چندین موقعیت دیگر نیز نرگس سعی می کند با حرف زدن،راهنمایی‌کردن و حتی آرایش کردن، زندگی را به او برگرداند و روحیه اش را تغییر دهد. در این اثر زن ایرانی در شعاع خانواده زنی سرزنده است، و زن غربی زنی آسیب دیده و شکننده که با کوچک ترین اشاره ای از هم فرو می پاشد و این درست بر خلاف کلیشه های رایج ساختگی در سینمای سیاه ایران، از روحیه زن ایرانی و زن غربی است. داستان به صورت تدریجی یاسمین و فرزندش را از روح تمدنی مدرن خارج می کند و به روح تمدنی ایرانی اسلامی می کشاند. پلان های بسته و فضای خفه لوکیشن ها و همچنین رنگ و نور سرد و تیره و تار در پلان های خارج از کشور با ورود یاسمین یه ایران به تدریج تبدیل به پلان هایی باز،رنگ و نور گرم و سرزنده می شود. طراحی صحنه در خدمت بیان روح متفاوت این دو فرهنگ است ، گل و گیاه های خانه نرگس ، رنگ های گرم محیط ، نور مناسب و حال خوب معماری ایرانی در تضاد با سردی و خفگی معماری مدرن کارکردی کاملاً بیانی دارد.. نقطه آغاز این تغییر بسیار شاعرانه و زیبا رقم می‌خورد، وقتی نازنین به تهران رسیده است ، هنگام سحر همزمان با صدای اذان لباس تیره خودش را در می آورد ، پرده ها را کنار می زند و پنجره را باز می کند... این صحنه گویی یک بشارت برای تغییر و برگشتن یاسمین به زندگی واقعی است. آمیختگی این صحنه با اذان صبح دقیقاً این کارکرد بیانی را تقویت می کند. از طرفی بازی های سرد و بی نشاط، دیالوگ های کوتاه و خشک در خانه نرگس در مشهد، تبدیل به بازی های سرزنده و پرشور، دیالوگ های بلند و پر هیجان می شوند. این موضوع خصوصا در مورد تبیین نقش خانواده در فرهنگ ایرانی و تاثیر آن بر تجربه زیستی عمیق از زندگی کارکرد دارد. ⏯ادامه دارد... @hodhodsaba_ir @ghalam_ir

#امروز_مرا_دنبال_کن🌅 📌 کمتر کسی هست که در فضای داستان نویسی باشه و این جمله رو نشنیده باشه:«باید از زاویه دیگه‌ای نگاه کنی،زاویه ای که بقیه بهش توجه نکردند...» شما تا به حال برای اینکه از زاویه جدیدی بنویسید چه کارهایی کردید؟ @ghalam_ir

یه کم با هم گپ بزنیم ، ببینیم اهالی قلم چقدر درگیر نوشتن از زاویه های جدید هستند...😉 @ghalam_ir

اصلا یه سوال مهم نیاز هست ما بریم سراغ زاویه های جدید یا همین قبلی ها خوبه؟😅 @ghalam_ir

▫️ اهل کلمه هم که باشی برای تبریک روز معلم،در مقابل استاد خودت کلمه کم میاری و زمین میخوری .... »»»درخت با برکت قلم با اهالی همراه و مهربونش با وجود شما پربرکت و سرشار شده✨ 🌾 روزتون مُبارکِ اهالیِ قلم✍🏻 #روز_معلم🌹 📲@ghalam_ir

سلام رفقا🌱🙃 یادتونه چند وقت قبل این سوال رو مطرح کردیم....بیشتر پاسخ های شما در توجه به زاویه دید های اول شخص ، دوم شخص و سوم شخص بود .... امااااا چیزی فراتر از اینها مدنظر ماست... @ghalam_ir

💟#برای_تو 📌نوشتن داستان با زاویه دید های جدید!! 🔸بعضی ها گمان میکنند نوشتن با استفاده زاویه های جدید نوعی بدعت و نوآوری است که نویسنده باید به خرج دهد غافل از اینکه بحث از زاویه های نوشتن چیزی فراتر از اول شخص یا سوم شخص بودن متن نوشته است! 🔹در نگاه فنی نمیتوان بر اهمیت این موضوع چشم پوشی کرد اما آنچه مورد توجه ماست کشف زاویه های جدیدی است که نویسنده باید به آن دست پیدا کند. 🔸زاویه های جدید را میتوان در نوشته هایی یافت که در جزئی ترین اتفاقات یا حتی اشیای اطراف نویسنده خود را نشان میدهد. 🔹یا دیالوگ های ساده‌ای که میتواند نشان از زاویه جدیدی باشد که شخصیت نسبت به مسائل دارد و این ماییم که باید در کشف زاویه های جدید پا را فراتر از فعل و فاعل ها بگذاریم و داستان های جدید، تصویر های جدید و زاویه های جدید را کشف کنیم... 🟡 اما تکرار میکنم که آنچه گفته شد به معنای یافتن یک چیز خارق العاده در داستان نیست؛بلکه همان نگاه صحیحی است که منجر به کشف زاویه های جدید میشود... @ghalam_ir