ایتا - قالیِ‌چای‌خورده

1 مشاهده11:56

1 مشاهده23:00

گل به دست گل‌فروشان رنگ بیماری گرفت
آب غربت ناز‌پرورده‌ی گلستان را نساخت

1 مشاهده22:59

1 مشاهده09:05

چه‌شد که هیچکس قدر وفا نمی‌داند؟

1 مشاهده09:10

پایت را از روی چشم‌های امید بردار،کورش کردی دغل‌بازِ کور امید!

1 مشاهده22:54

1 مشاهده16:00

نپرسید خستگی دائمی زن‌ها از چه بابت است!

1 مشاهده16:00

من خود بلای خویشم،از خود کجا گریزم؟

1 مشاهده21:20

حالمان خوب بود تا اینکه وابسته چیزهایی شدیم که به ما تعلق نداشتند.

1 مشاهده18:35

نمی‌دانم چه می‌خواهم بگویم،غمی در استخوانم می‌گدازد

1 مشاهده18:35