[🌍]

نصف بیشتر کلماتت را نفهمیدم پسرجان! مخصوصا آنجا که شروع به یزله‌ خوانی کردی. چند کلمه‌ی مختصر را هم لابلای حرفهایت، دست و پاشکسته به جان کشیدم. مَخلص کلام را هم از نوشته‌ی زیر کلیپ فهمیدم؛ نوشته‌اند تمام دارایی‌ات را برای جمهوری اسلامی ایران تقدیم کرده‌ای. نوشته‌اند آخر حرفهایت با بغض و اشک گفته‌ای فدای جمهوری اسلامی ایران و مردمانش. نوشته‌اند به قول مجید سوزوکی اگر توی محله ما بودی، لات خوبی میشدی ... نوشته‌اند: فردا روز جمهوری اسلامی ایران است. مینویسم: چقدر تصوراتمان به هم ریخته! چقدر هم‌وطن داشتیم آن‌ورِ مرزهایمان! چقدر این جمهوریتِ اسلام، سِره را از ناسِره جدا کرده و آخر سَر شما را آورده توی مرزهای ما؛ مرزهایی ورایِ این آب‌ها و خاک‌ها؛ ورایِ جغرافیایی که سال‌ها روی کره‌ی جغرافیا دیدیم و نشان یکدیگر دادیم. حتی ورای مرزبندی‌های قومی و عشیره‌ای. شما شده‌اید هم‌وطنانِ دور از وطنِ ما. هم‌وطنانی که خاکِ لاستیکِ دوچرخه‌‌ی یکی از پسرانش شرف دارد به سرتاپای یک مشت ‌بی‌وطنِ پَست‌فطرتِ بی‌ریشه. و این باور ماست؛ روز جمهوری اسلامی ایران، متعلق به تمامی اُمّت مسلمانِ شرافتمندِ دنیاست، اُمّتی که مبعوث شده‌اند تا پرچم اسلام را بر بلندای قُلّه‌ی بشریت به اهتزاز درآورند، ان‌شاءالله. چرا که؛ يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الحَقَّ بِكَلِماتِهِ .... وَ لَو كَرِهَ المُجرِمُون .. @ghavem | مَه‌نوشت

[❤️‍🩹]

یک فیلم چند ثانیه‌ای‌ست کلا ! در عرض چندثانیه، تمام زورِ بازوی جوانان رشیدِ این سرزمین می‌سوزد و دود می‌شود. در عرض چند ثانیه تمام نبوغ مهندسین این مملکت تکه‌ تکه می‌شود و بر زمین می‌افتد. به همین سادگی! به همین راحتی یک مُشت دهن‌دریده‌یِ فاقد شرافت جاده را برای جنگنده‌‌ی اجنبی جماعت، صاف کردند تا قُشون‌کشی کند به آب و گاز و کارخانه و فولاد و واکسن و زیرساخت و زیر ساخت و زیر ساخت ! گوش مردم را هم کر کرده بودند که فقط نظامی میزند! لعنت خدا هم حیف است برایتان! بی‌وطن‌های دوزاری .. ما که می‌سازیم جای جایِ وطنمان را؛ ولی شما با این همه روسیاهی چکار میکنید ؟! @ghavem | مَه‌نوشت

از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از آن روست که خونابه فشان است

الحمدلله که خدا ما رو شاهد دربه‌دریِ نیروهای ابرقدرت دنیا قرار داد. تا باد چنین بادا ! #ناخلبان

به مردُم فکر میکنم. مردمی که نه سرما می‌شناسد نه گرما. نه برف نه باران؛ نه مناسبت قمری نه عیدباستانی. بیشتر از یک ماه است که خیابانگردِ جمهوری اسلامی شده! خیابانگردِ وطن شده. شب که می‌شود عزم قافله می‌کند. من فکر می‌کنم آوینی دوباره زنده شده و در وصف این جماعت دوربین به دست گرفته و روایت فتحی دیگر می‌سازد، فتحِ مقاومت! این مردم، کودک و زن و پیرمرد و جوان، راهیان کربلایند و تو مپندار که کربلا یک شهری در یک سرزمین است؛ کربلا برای ما یک افق است. افقی که جاری شده در پیچ کوچه‌هایمان، در آسفالت خیابان‌هایمان، در هیاهوی کودکی که پرچمی سه رنگ به دست دارد و فریاد میزند مرگ بر آمریکا. آری کربلا آن افقی است که یک ملت را، خیابان‌نشین می‌کند، هرشب، ولی نمی‌گذارد زیر بار ذلت برود. @ghavem | مَه‌نوشت

کارشناس نظامی آمریکایی اسمش را می‌گذارد سامانه پیشرفته مادون قرمز، ما بهش می‌گوییم سامانه امداد غیبیِ اسم سرخِ وسط پرچم که دستِ روی ماشه‌ی جوانانمان را هدایت می‌کند؛ طوری که جنگنده‌هایتان را به خاک سیاه می‌نشاند. فهمتان عاجز است! در حد دودوتا چهارتای خودتان است. فکر می‌کنید همه چیز به اتکای ناوها و تجهیزاتتان پیش می‌رود. شما نمیفهمید انَّ معی ربی را ! نمیفهمید یدُالله فوق ایدیهم را ! همان طور که قبل تر از شما هم نفهمید و زیر گورها خوراک مور و ملخ شد. شما نیز هم!

ما سیرِ گریه برایتان نشدیم هنوز. اسمتان که می‌آید، عکستان را که می‌بینیم، صدایتان که به گوشمان می‌خورد، نمی‌فهمیم چگونه رد اشک می‌افتد روی گونه‌هایمان. تا به خودمان می‌آییم، می‌بینیم که علم به دست وسط معرکه تکبیر میگوییم، چای پخش میکنیم، صدای ضبط صوتمان را بالا می‌بریم تا حاج مهدی رسولی برایمان بخواند قسم به اون مشت گره کرده قسم به جون هر چی مرده این پرچم زمین نمیمونه؛ و ما تکرار کنیم "این پرچم زمین نمیمونه." و یادمان برود که سیر گریه برایتان نشدیم هنوز ... @ghavem | مَه‌نوشت

ما این‌جا هستیم؛ وسط میدان! وسط جنگی نابرابر. جنگی که خدا اینجاست و شیطان در مقابل. چه جنگ نابرابری! @ghavem | مَه‌نوشت