صبح مقاومت بخیر #استاد میگفتن هروقت از مطالعه و کار خسته میشم با خودم فکر می‌کنم امام زمان همین جمعه بیان و به علم من نیاز داشته باشن، من شرمنده میشم، پس تلاش می‌کنم.

پس نسل آدمای سین نکن کی قراره منقرض بشه؟

اونایی که سال به سال ازت خبر نمیگیرن مگر اینکه کارت داشته باشن چی؟

بابای ستاره‌ها گوشی در دستم، دختر کوچک فلسطینی با بغض می‌گوید: <الهم سدد رمیهم> و اشک ستاره می‌شود و از گوشه چشم سر می‌خورد. ستاره‌ها بر فراز آسمان فلسطین می‌درخشند و شب و روز تیره فلسطین را روشن می‌کنند. مردم شادی می‌کنند و به جان ایران و ایرانی درود می‌فرستند. آن طرف تر، یک زوج اردنی در بهترین شب زندگی‌شان با فامیل‌ها و عزیزان به تماشای خوش رقصی ستاره‌ها نشسته‌اند آسمان شب عروسی‌شان ستاره باران است. سال‌هاست درمورد توان ستاره‌ای کشومان می‌شنوم اما آنقدر در سرش کوبیدند که من هم انگار دوزاریم نیفتاده بود، با خودم می‌گفتم حالا پاره ستاره‌ای در گوشه انبار‌های سپاه افتاده است، تا اینکه اسرائیل به قلب ایران جسارت کرد و ستاره باران شد و کاملا شخم زده. کار فلسطینیان برای بازگشت به سرزمین پدری راحت شد. موشک‌هایی که در دهه هشتاد ساخته شده بودند از شش لایه پدافندی اسرائیل گذشتند، ستاره‌های قاره پیما و نقطه زنی که طی ۵ الی ۶ دقیقه به حیفا رسیدند و فقط و فقط ده متر خطا داشتند! شبیه این تابلو‌های راهیان نور با خودم گفتم فاصله تا حیفا فقط یک سلام! دوست داشتم ستاره‌هارا بی‌هدف نگاه نکنم، دنباله‌اش را بگیرم و بدانم چه کسی و چطور آن ستاره‌هارا دنباله دار کرده... رسیدم به خط مقدم، کتابی بسیار آشنا که بار‌ها دیده بودمش اما همین الان، در بحبوحه ستاره باران باید می‌خواندمش! او در خط مقدم جنگ ستارگان، بابای ستاره‌ها بود! روایتی داستانی به قلم شیوای فائضه غفار حدادی از پدر موشکی ایران که وضعیت صنایع دفاعی ایران را از سیمِ خاردار قرضی، به موشک‌های نقطه زن قاره پیما و رادار گریز رساند. بار‌ها این جمله معروف را از شهید طهرانی مقدم شنیده‌ایم: <فقط انسان‌های ضعیف اندازه امکاناتشان کار می‌کنند> و او خودش قوی الاقویا بود.

آتش بسو کی داده کی گرفته؟

ته خلاف هسته‌ای ایران:

به مناسبت ۱۴۰۴/۴/۴ رفتم شهر کتاب ایران و جالبه، نشان کتاب داشت با عکس شهید حاجی زاده، بنده خدا هنوز روی خاک رو به خودش ندیده محصولاتش اومد بیرون🙂 نشان کتاب فلسطینی هم داشت دونه‌ای ۷۵ هزار تومان! من همیشه میگم پول این اکسسوری‌های فلسطینی رو میدادن فلسطین تا الان ده بار آزاد شده بود، فقط تو ایران هم نیستا، یعالمه شاپ خارجی هم دیدم.

در این دنیای پوچ‌گرایی من دوست دارم با شعارهایم زندگی کنم. اصلاً لذت می‌برم برای آرمانی زندگی کنم و برای عقیده‌ای بدوم و برای هدفی بمیرم. آن‌ها که صبح به صبح برای خودشان بلند می‌شوند و برای شکمشان زندگی می‌کنند و برای نهایتِ لذّات دنیوی روز را شب می‌کنند، به راستی چطور دنیا را با تلخی‌هایش تحمل می‌کنند؟ آرمان من هزاران فدایی دارد. آرمان من یک انقلابِ چهل و چند ساله دارد که یک امپراطوری شاهنشاهی دیکتاتوری دو هزار و پانصدساله را که تویش فقط قراردادهای ننگین و تکه پاره کردن وطن و دستبوسی ملکه‌‌های کشورهای استعماری داشته را، به خاک ذلت نشانده!من دوست دارم با شعارهایی که برایش هزاران جوان رعنا فدا شده‌اند و پرچمش را بالا نگه‌داشته‌اند زندگی کنم.. و از آن طرف انقلاب سانتیمانتال نبوده و یک جنگ تحمیلی هشت ساله را با سربلندی پشت سرگذاشته و سخت‌ترین تحریم‌های تاریخ هم نتوانسته کمرش را خم کند! من فرزند این انقلابم و به آن افتخار می‌کنم... @ir_tavabin قلمت مانا سید