مقایسه می‌کنم با خودم، بقول مامان اگه هرکس تو جامعه کار خودشو درست انجام میداد اوضاع خراب نمی‌شد. خودمو میگم: پیام مفید رو با دقت و تمام حواس نمی‌خونم، کار رو درست انجام نمی‌دم، درست به خاطر نمی‌سپرم، میفرستمش تو پیام‌های شخصی که دیگه هیچوقت خونده نمیشه درسمو برای نمره ۲۲ نمیخونم، برای بالاتر از پاس می‌خونم وسایلمون نهایتا ۳ روز مرتبه، بعد از اون کمد دچار اضمحلال میشه دوره خوردن دارومون رو تموم نمی‌کنیم، بعد بدنمون به دارو مقاومت پیدا می‌کنه وقتی لباس تا می‌کنیم مرتب مرتب نمیشه همه آشغال‌هارو جمع نمی‌کنیم صدمونو تو ارتباط با بقیه نمی‌زاریم، یک روال و عادت رو ۲۰ روز هم پیوسته نداریم و هزاران مثال دیگه یک کلوم، شیش دانگ حواسمون تو اون لحظه، برای اون وظیفه نیست اون آیه رو به یاد دارید؟ ویل للمطففین؟ بنظرم فقط برای اونایی نیست که آرد رو با خاک قاطی می‌فروشن و جنس بد میدن، برای ما هم هست، ما هم جایی که باید توجه و تمرکز لازم رو به خرج نمی‌دیم و کم فروشی می‌کنیم

خوشحالم که سال آخر دانشگاهمه، چون لحظه به لحظه دارم به مامان و بابام وابسته تر می‌شم و نمیتونم ازشون دور باشم❤️‍🩹

ببینمتون

دوسال پیش در همین مناسبت اولین جلسه طلیعه حکمتم بود

من عاشق عدد‌های سال تولدمم آیا شما هم؟ یا فقط من؟ https://daigo.ir/secret/71288017699 مثلا الان ۸۲ نفریم، خیلی خوبه، هیچکس به گیرنده‌هاش دست نزنه سال کنکورم همیشه دعا می‌کردم رتبه‌م یا ۸۲ بشه یا ۸۲۰... بالاخره یک ۸۲ توش باشه که شدم ۲۰۸۲ کشوری و هیچی دیگه، الان رمز همه‌ی زندگیم مشتق رتبه‌م و سال تولدمه

درحال آماده سازی

♥️

اگر کسی نسیم ساکن دیده است، شهید عافیت طلب هم خواهد دید ..

من وقتی میخوام اثبات کنم ناراحت نشدم ولی شدم

بچه‌هااا یک انگشتر ناز گرفتم😭✨