شعر اگر از تو نگوید همه عصیان باشد زنده در گور غزل‌های فراوان باشد

سه هزار سال هم از ولادت پیامبر بگذره این آهنگ قدیمی نمی‌شه:)

موضوعات زیادی ماه‌هاست تو ذهنمه که بنویسم، اما خوب نوشتن یک فرایند نیازمند وقت باکیفیت و متمرکزه که ندارم یا کم دارم. نوشتن خوب برای من مثل وقتیه که رگبار بارون می‌زنه، همه حواسپرتی‌هارو رگباری می‌بارونم روی دفتر و بعد از یک خونه تکونی حسابی، مثل وقتی بوی زعفرون هویج پلو تو خونه‌ی تمیز می‌پیچه و در قابلمه رو باز می‌کنی و میزاری مشام اهل خونه پر بشه از بوی غذا، در قابلمه احساساتمو باز می‌کنم و تمام احساساتی که گذاشته بودم تو انباری رو خوب بو می‌کشم، خوب حس می‌کنم، اگر لازم باشه گریه می‌کنم، تو قلبم پروانه ها پر می‌زنن تا وقتی جا بیفته احساسی که خام مونده، اون وقت متن ما آماده‌ست. ولی تا چندساعت بعد آماده شدن متن، مثل ماندگاری بوی غذا توی خونه، ذوق و شوقِ نوشتن یک متن خوب تو تنم می‌مونه و اجازه نمی‌ده متمرکز به کار‌های دیگه برسم. انگار هزاران بار دستور پخت غذارو مرور می‌کنی تا ببینی رعایت کدوم نکته غذارو خوشمزه کرد یا چی یادت رفت که غذا خیلی خوب نشد، یا اهل خونه از غذایی که پختی خوش‌شون اومد یا نه... مدت‌ها ننوشتن‌ش هم ازم انرژی می‌گیره، مثل وقتی گوشت تازه تو یخچال داری و همش یچیزی ته ذهنت میگه: اگه درستش نکنی، گوشت فریز میشه، خاصیت تازگی‌شو از دست میده‌هااا، حسش می‌پره‌ها، بعدا چایی سرد می‌شه... و هر روز یک بخش قابل توجهی از میز کار مغزت درگیر اون متن نوشته نشده‌ هست، درگیر اون ایده اجرا نشده، شبیه گوشت تازه تو یخچال و همش به خودت یادآوری‌ش می‌کنی! ممکنه بعدا مثل نخودفرنگی‌های فراموش شده‌ی تهِ فریزر، برای همیشه از دستشون بدی، ببینی دیگه مزه نمی‌ده، خاصیتشو از دست داده، چایی سرد شده دقیقا مثل همین!

هربار که از بوی علوفه‌ی تازه لذت می‌برم فکر می‌کنم تو زندگی قبلیم ببعی بودم.

وقتی خواستی شیرینی بخوری یا سرخ کردنی، یا ورزش نکنی و قوز بشینی و غصه الکی بخوری و موهاتو سفید کنی، یا گناهی که اجلت رو نزدیک می‌کنه، به یاد بیار روزی قراره موفقیت بچه‌هات و نوه‌هات رو ببینی اما اجل و سلامتیِ نصفه نیمه‌ت اجازه نمی‌ده

هنر...هنر به موقع، هنرِ نقطه زن، هنرِ دشمن کُش

• «‏النضجُ الحقيقی هُوَ أن تُدرَک كيفَ أنّ معظم الأشياء ، لا تَـستَحِق ردَة فِعل! » • - بلوغِ واقعی [🌿] این است بفـهـمی بیشترِ چیزها سزاوارِ واکنش نیستند! •

ربیع العقد، ربیع العروسی