این شعر را نگفته ام، آن را گریستم با یک یک حروف الفبا گریستم گفتم که درد دل بکنم با زبان شعر گفتن نداشت، حرف دلم را گریستم گفتم‌ به احترام تماشا بایستم وقتی که آمدی به تماشا گریستم آن قدر بی تو دور و برم خالی است که در بین جمعیت، تک و تنها گریستم خاکم ولی برای تو چون کوه، محکمم رودم‌ ولی برای تو دریا گریستم بغض هزار حرف، گلو را گرفته بود این بغض را به لطف تو حالا گریستم گفتم که خون خویش بریزم به پای تو خونم کسی نریخت و خون را گریستم #محمد_حسین_ملکیان #کانال_گلواژه_های_اهل_بیت_ع #حذف_هشتک_کانال_جایز_نمیباشد https://eitaa.com/goollvajhehay_ahlbeyt12