#ارتحال_امام_خمینی_ره در جام دیده اشک عزا موج می‌زند در صحن سینه شور و نوا موج می‌زند یک نینوا مصیبت و یک کربلا بلا در دشت‌های خاطرِ ما موج می‌زند تا چشم کار می‌کند اندوه و انتظار با یاد یار در همه جا موج می‌زند در گوشه و کنار حسینیه‌های شهر صد‌ها هزار دست دعا موج می‌زند هنگام اوج گیری «روح خدا» به عرش فر‌یاد خلق نوحه‌سُرا موج می‌زند حسرت نگر که در عطرش بوسه‌ی وداع دریا جدا و دشت جدا موج می‌زند در صحن غم گرفته‌ی فیضیه تا سحر شوق حضور «روح‌ خدا» موج می‌زند در کوچه‌باغ‌های جماران نگر هنوز انوار سیدالشهدا موج می‌زند در ماتم حسین زمان هرکجا می‌رویم حال و هوای کرب‌و‌بلا موج می زند موج بلند ناله، خروشید وای وای طوفان گریه آمد و جوشید وای وای رفت آن‌که بود، میکده مست و خراب از او شیرینی پیاله و شور شراب از او برخاست چون خلیل به پیکار بت، فتاد در شرق و غرب واهمه و اضطراب از او لرزید کاخ سرخ و سپید از نهیب وی یک شب نرفت دیده‌ی دشمن به خواب از او با پا بر‌هنگان زمین بس که داشت مهر در آسمان شکفت گل آفتاب از او در پَهن‌دشت پاک هویز‌‌ه گرفته است گیسوی نخل‌های جوان پیچ وتاب از او روحی دوباره یافت از او نهضت حسین جانی دوباره یافته اسلام ناب از او یک عمر دل به گلشن زهرا سپرده بود زان رو گرفت چهره‌ی گل رنگ و آ‌ب از او دستی به ذیل آیه‌ی «أمن یجیب» داشت پیری که شد «دعای سحر» مستجاب از او تا واپسین نفس به مناجات میل داشت عمری مداومت به «دعای کمیل» داشت رفتی و سر به سینه‌ی سَینا گذاشتی رو در بهشت حضرت زهرا گذاشتی گفتی بهار بهمن خون‌بار شد که باز رفتی و سر به دامن گل‌ها گذاشتی از یک چمن شقایق پرپر که بگذریم یک دشت لاله را به تماشا گذاشتی با اشک و آه و ناله، ز خاطر نمی‌رود داغ غمی که بر جگر ما گذاشتی تا شهپر ملائکه شد فرش راه تو بر عرش افتخار و شرف پا گذاشتی صف بسته‌اند امت مظلومت ای امام از آن شبی که رو به «مصلّی» گذاشتی ما از تو انتظار ملاقات داشتیم واحسرتا که وعده‌ی فردا گذاشتی دیدی که اهل کوفه نبودیم و نیستیم ما را چرا تو رفتی و تنها گذاشتی؟ داریم مهر روشن و خوب تو را هنوز باور نمی‌کنیم غروب تو را هنوز واحسرتا که بعد تو ماندیم و زنده‌ایم با هم سرود هجر تو خواندیم و زنده‌ایم بعد از تو ای امید دل ای آرزوی جان باور نمی‌کنیم که ماندیم و زنده‌ایم بر ما رواست سیلی امواج غم، که ما سیل سرشک از مژه راندیم و زنده‌ایم دردا که بعد غیبت خورشید انقلاب یک آسمان ستاره فشاندیم و زنده‌ایم ترسم که روز وصل خدا نگذرد ز ما «شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم» «ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود» این قدر چشم یاری از این نیمه‌جان نبود شعر:محمدجواد غفورزاده(شفق) http://eitaa.com/gom121 ┄┅═══••↭••═══┅┄ کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سالگرد رحلت امام خمینی(ره) تسلیت باد (امام شهدا رفت) ‌صد حيف كه آن رهبــر پر مهــر و وفــا رفت آن عـــارف صـاحبــدل و روشنــگر مــا رفت آن پيــــر خــــردمنـــــــدِ دل آزرده‌ى ایـــــام بـا داغ درون از غـــم و انـــدوه و بـــلا رفت آن مِهـــر جهـــانتــاب ز بـی‌مهـــرى گـــردون چون بـــرق جهــانسوز ازيــن دار عِنـــا رفت خــامــوش شده محفل عــرفــان و حقیـقـت نــاگــاه چو آن مشعل پـر نــور و ضــیا رفت پــژمـــرده شــده گـــل به گلســتان فضـیلـت از بــاغ چـو آن بلبــل پــر شـور و نـــوا رفت بغضی بــه گلــو جــای گرفتـه‌ست که نـاگـاه آن مظهـــر مهــر و شرف و عقــده‌گشـا رفت در مــاتــم مــرگـش نه فقط خــلق، عـــزادار زیـرا بـه فلـک نـالــه‌ی مــرغـــان هـــوا رفت آن آيـتِ حــق ، حجـت دیــن ، اَفقـــهِ دوران در "نیمـــه‌ی خــــرداد" ز جمـــع فقهـــا رفت آنـدم كه بـه تنـگ آمـده بـــود از غـــم امـت بـا خطبــه‌ی غــــرّا بـه مصـــاف اُمـــرا رفت هـــرچنـــد بـه تبعيــــد شــد و دور ز ميهـــن يـا پـــور گـــراميـش ، ازيـــن دار فنــــا رفت مـأيـوس نشد لحظــه‌ای از خيــزش و پيـكار تـا سـايـه‌ی ظـــالـــم ز سر ِ مــا و شمــا رفت پــاشــيد ز هـــم سلـطـنت جـــور و جفـــا را تا شـاه جفاپيشه پس از جــور و جفــا رفت "دوران خوش آن بود كه با دوست بسر شد" دردا و دريغــــا كــه ، امــــام شهــــــدا رفت هيهـــات! كه زايــد پس ازیـن مـــادر گيــتی مانند "خمیــنی" كـه بـه ديــدار خــــدا رفت در مـــاتـــم او خــلق مصیـبت زده گــریـــان هرچند که خندان‌لب و با میـل و رضــا رفت شد "خــامنـــه‌ای" ، رهبـــر ايــن امـّت دانـــا زآن پس كه خمینی به‌سوى عرش عـُلا رفت الحــق كه نبـاشد به جـــز او رهبـــری آگـــاه از بعــدِ امـــامــی، كــه ز جمـــع علمـــا رفت در شعـرم اگر جمــع قوافی شده غــم نیست جایی که ز اشعــار نَــویـن، قــافیــه‌هــا رفت مــــا را نبـُــــوَد مـســتی ايـّـــــام بهـــــــاران تــا (ساقی) ميخــانه‌ی حــق از بــر مــا رفت ‌سيد محمدرضا شمس (ساقی) 1378 http://eitaa.com/shamssaghi

"سالگرد رحلت امام خمینی(ره) تسلیت باد" (امامِ تن‌ها) اماما ، گر تو را گفتند تنهایی نه تنهایی که هستی جامع الافراد و جمع الجمعِ تن‌هایی زعیما خواند از آن تنها تو را فرزند دلبندت که با تنهایی‌ات مجموعه‌ی تن‌ها تو تنهایی وحیدا پیش خورشید رخت چون اختران، امت چو بی نورند پندارند تنها نور بیضایی فریدا نیست مانندت که فرد و بی‌همانندی تویی تنها و بر تن‌ها به تنهایی تو اولایی محیطا چون محیطی بر نقاط حیطه‌ی وحدت محاط اندر تو شد دنیا ، تو گرداگرد دنیایی منیرا نور وحدت تابد از شرق کمالاتت تو ماه برج ایمانی تو مِهر وحدت آرایی مرادا نیستی تنها و امت از خلوص دل مریدانند و ایشان را دلیل و راه بگشایی علیما اعلمی بر عالمان اندر علوم دین که دایم رهنما بر زمره‌ی آیات عظمایی فقیها افقه دوران تویی در فقه و در فتوا که بر جمع فقیهان جهان استاد فتوایی ولیّا چون ولایت را نمودی وجهه‌ی همت ولایت در فقاهت باشدت الحق که مولایی حکیما پرتو معنا ز الفاظت بوَد ساطع تویی استاد حکمت مرحکیمان را تو معنایی خبیرا باخبر از هر معمایی و در عالم به‌جا باشد اگر گویم کلید هر معمایی بشیرا هم بشیری هم نذیر بی‌نظیرستی تو جمع البین اضدادی چو عیسایی چو موسایی صَدیقا صدق و پاکی هست حاکی از ولای تو یقین دارم به سِلک معرفت نور توّلایی تقیّا معنی اتقیکم از جهدت بوَد ظاهر ز کردارت عیان باشد که عندالله اتقیایی شجاعا اشجع الناسی تو و اعجوبه‌ی قدرت به اوج قله‌ی سَطوت همای عرش پیمایی دلیرا چون به دریای توکل دل زدی یکسر به‌سان حیدر کرار اندر صفّ هیجایی خلیلا بسکه در هم کوفتی بت‌های طاغوتی ز ابراهیم ، سبقت گیر در اسقاط بت‌هایی تو اندر آتش نمرودیان رفتی خلیل آسا سلامت آمدی بیرون چو پاکی و مصفایی تویی نصّ حدیث "اَفضلٌ مِن اَنبیا" زیرا که مصداق حدیث و وارث یاسین و طاهایی تویی بنیانگذار انقلاب ناب اسلامی تو در هم کوب بت‌های بتر از لات و عزّایی به امرت پهلوی دیو یهود از تخت ساقط شد که تو واقف از آن دیو یهود بی سر و پایی اگر فرمان دهی امت کند جان‌ها به قربانت چو ابراهیم در قربانی ما حکم فرمایی بوَد ملّت یکی ذرّه ، تو خورشید جهان آرا بوَد امّت یکی قطره ، تو دریادل چو دریایی ز بعد غیبت مهدی و ماقبل ظهور وی تو تنها یاور صددرصد مخلوق دنیایی به هر صورت به هر حالت تو را تنها توان گفتن ولی تنها به علم و حلم و فقه و فضل و تقوایی نه ایران بل مسلمانان گیتی از دل و از جان به مولاییت دارند افتخار از بسکه والایی به تنهایی تویی دارا همه خوبی خوبان را به هر حسنی تویی احسن ز هر عالی تو اعلایی به وصفت (شمس قم) عمری اگر مدح و ثنا گوید از آن مدح و ثنا برتر هزاران را تو دارایی کنون عالم نمی‌بیند نظیر فکر حق جویت به حق جویی و حق بینی و حق گویی تو یکتایی شادروان سید علیرضا شمس قمی 1359