این تقدیمی واقعا قشنگ بود.. این چند ثانیه ی پیانو واقعا لمس کردنی بود* متشکرم =))

_

ایستگاه به ایستگاه می‌ایستد. در باز میشود می‌آیند.. می‌روند ؛ صندلیِ رو به رویم گاهی خالیست و گاهی سرش دعواست. به پاهایم خیره میشوم. و بعد نگاهم به عقربه های شیشه ای که مچم را گرفته است، کشیده میشود. بی مقصد بی هدف بی هیجان ، دغدغه ، انتظار در گوشه ای از واگن روی یک صندلیِ کنج در انزوا به سر میبرم.. شاید در نهایتِ این قطار ، ایستگاهِ خانه ی تو در انتظارم باشد! - Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

Pain .

_

درست مثل آسمونی هستی که هرشب ، پرده ی تاریکی رو برام کنار میزنه و با ستاره هاش تو روشنایی غرقم می‌کنه. شب‌بو های سفیدی که وقتی آخر شبا تو خیابون قدم میزنم ، عطرِ بویِ شبش منو مست میکنه؛ مثِ بار اولی که خنده هاتُ دیدم . اون خنده های سفیدی که زخم هامو خوب میکنه و جاش یه ستاره ی دنباله دار می چسبونه تا اگه بازم دردم گرفت ببینمش و آرزوت کنم. تو چشمک میزنی و آسمون ِاین زمین پر میشه از اکلیل.. - Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

مینویسم اما حرفِ من نیست.. پاک میکنم؛ سکوت میکنم؛ اما چاره ای نیست.. زبان را فراموش کرده ام. _

_

" پسرم! وقتِ چندانی ندارم. ولی دلیل حرف نزدن از آن چند هفته و گذشتن از آن روزها ، نداشتنِ وقت نیست.. . " - The orange girl .