_

‌ " یادآوری اون روز و اون خاطره ی پارک برام شیرینه ؛ وقتی اون روز فقط به عشق بستنی خوردن با دوستام اومدم اون پارکی که تو از خستگی نشسته بودی روی یه نیمکتش و هوا می خوردی ، فکرشم نمی‌کردم یه روزی توی آینده با تو ، توی همون پارک راه برم و با بستنی خوردن کنارت وجودم پر بشه از لذتی که تا حالا حسش نکرده باشم. اون روز بستنی به دست داشتیم توی پارک راه می‌رفتیم .. نفهمیدم کِی و چجوری اسکپِ بستیم از روی نونم افتاد جلوی پام. گوشم پر شده بود از صدای خنده ی دوستام ، قیافم تو هم بود ، اما نگاهم کشیده شد به سمت چهره ای که با لبخند داشت نگاهم میکرد .. [ وجودم پر شد از لبخندهایی با طعم دارچین و گلِ بابونه .. ] همینطور که یه صدایی توی وجودم فریاد می کشید " دیوونست یارو؟ " اومدی جلو و نشستی جلوی پام ، دقیقا کنار بستنی ای که روی زمین ریخته شده بود و [ گفتی " حیف شد ، بستنیِ خوبی بود ؛ ] و براش فاتحه خوندی ‌.. [ اره تو دیوونه بودی و هستی ] خوبه که الان هستی و قدم می‌زنیم و بستنی می خوریم =) .. " [ بابونه‌با‌طعم‌دارچین =) ] همینطوری ، صرفا جهت سر رفتنِ حوصله. #ناشناس

حتی سبک نوشتاریتم شبیهمه بنازم بابونهٔ با طعمِ دارچین 😂🤍

POV: خدایا میشه جامپ بزنیم هفته بعد؟

نه نه میشه دوسال دیگه؟

گوشیم ۱۱ درصد برقا قطع تا دوساعت دیگه شاید عالیه چرا که دیروزم ۴ ساعت قطع شد بازم دم ظهر تو گرما👍 دکتر قرارمان این بود؟👈👉🎀

📪 پیام جدید عزیزم زنده ای؟ #دایگو

برقا که اومد میام اعلام میکنم زندم*

. . . .

_

" عجیب که هرکسی، از جاندارانِ هم‌نوعِ اطرافش طلب می‌کند که گونه‌ای از انسان ایفا کند که ظاهر کنندهٔ خصلتِ روشنِ انسانیت باشد ؛ آیینه‌ای از صلح ، عشق ، دوستی و ایثار .. اما براستی ، خود آیینه‌ است؟ خویشتن را روشن ساخته که آرزوی طلوعِ روشناییِ اطرافش را دارد؟ یا اینکه همگی در انحنایِ انحطاطی می‌رانند که هرشخص خودش را کوهی از نور می‌داند و مبدأ و خطِ ذهنیت‌اش خودش است ، تنها نمی‌خواهد رک و راست بگوید پرستش‌تان را سمت من بگردانید ؟ هرروز تعداد برگ‌های سبز زمین کمتر می‌شود نه به آن دلیل که موجوداتی هستند که توجهی به این ندارند ؛ که موجوداتی هستند که مرکز توجه، وجودیتِ خودشان است .. حتی به قیمتِ غرق شدنِ ستاره های کوچکِ ارزش و انسان؛ و به خواب رفتنِ آرزوهای پاکِ روشن . "  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"