_ بازم همه یا رفتن و یا دارن میرن و یا دارن برمی‌گردن ، و ما بازم جزو هیچکدوم ازین دسته‌ها نیستیم.

POV: آدما واقعا هرکدوم یجور معما بودن که خودشونم نمیدونستن جواب حلشون چیه.

POV: مهم نیست چقدر تلاش کنم، اون هیچوقت قرار نیست ببینه و بفهمه.

. . . .

_

" این روز‌ها زیاد یادِ من کرده‌ای؟ می‌پرسم چون نمیدانم چرا این چندروز، هر جا که می‌رفتم، تو را بینِ چهره های ناآشنای شهر می‌دیدم. هر بار، انگار که می‌خواستی نگاهی بیاندازی، ببینی حالم خوب است و کجا می‌روم، از گوشه‌ای شلوغ یا در جمعیتی پراکنده، نگاهم می‌کردی و در چشم بر هم زدنی غیب می‌شدی. فال های روزانه‌ای که از سرِ سرگرمی می‌خواندم، حالا چندروزی‌ست مدام در گوشم می‌خوانند: " آماده باش " ، "دلتنگ‌ت است" ، " اورا ببخش" .. میدانی، در دنیای همیشه پر از شُهودات عجیب‌ و غریبِ جدای از منطقم ، نمی‌شود بی‌هوا چشم روی این‌ها ببندم. بی‌شک خبری در راه است .. شاید، خبری از سمت تو یا خبری دربارهٔ تو؛ که هیچ‌کس هنوز نمیداند قرار است اتفاقات خوبی همراه داشته باشد، یا تنها بارِ اضافه‌ای بر روی روال زندگی است. در هر صورت ، بهتر است زودتر آفتابی شوی، میدانی که پاییز در راه است. - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

" فریادِ مرا گرچه سرانجام شنیدی ای دوست ! به دادِ دلِ من دیر رسیدی..