POV: چرا فقط من گرممه؟ نکنه باقی سیستم سرمایش از درون دارن؟

" چه مغرورم ! ولی آنقدر زنجیرم به احساسم که تا رد می‌شوی کج می‌کنم سمتِ تو راهم را .. "

. . . .

—

" یعنی امروز تا آخرین قطرهٔ ثانیه‌های باقی مانده به پایان‌اش ، چه رایحه‌ای خواهد داشت؟ عطرِ باران؟ پاییز؟ آفتاب؟ چایِ دارچین؟ دست‌هایی حلقه‌شده در هم؟ بابونه‌های حیاط؟ کلوچهٔ گردویی؟ آویشنِ خشک شده؟ گلاب؟ شیر برنجِ گرم؟ لباسِ نوزاد؟ ابر‌های سفید روی دامن آبی آسمان؟ شربتِ بهارنارنج؟ فلفل‌دلمه‌ایِ رنگی؟ پپرونی؟ آبی؟ بنفشِ ارغوانی؟ پیانوی خاک خوردهٔ کلیسا؟ کاشی‌های رنگارنگِ محراب مسجد؟ فرشِ قرمزِ گلدار؟ پروانه؟ یعنی در امروز ، تا آخرین قطرهٔ ثانیه‌های باقی مانده به پایان‌اش ، روی لب‌هایمان ، خنده‌ای زیباتر از هر شکوفهٔ بهار ، نقاشی خواهد شد ؟ " - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

"𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

POV: لطفا اینو به لیست بلندبالای حماقتام اضافه کنید: پوشیدنِ کفش های احمقانه وقتی با اون میرم بیرون.

بود ، عمیقاً و عجیباً بود .

[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]