رباعی از اهلی شیرازی که بصورت عمودی و افقی یکسان خوانده می‌شود، البته اگر «دگر» و «دیگر» را در شعر یکسان در نظر بگیریم... @gorbe_ir

چون شغالان به لانه‌ات تازند کم ز مرغ ار نه‌ای، خموش مباش هرچه گردی، عدوپَرَست مَگَرد هرچه هستی، وطن‌فروش مباش 😐👈🏻 دیوان کامل رهی معیّری، به اهتمام کیومرث کیوان، انتشارات مجید، تهران، ۱۳۷۹، ص ۳۴۶ @gorbe_ir

اگر به دامن وصل تو دست ما نرسد کشیده‌ایم در آغوش، آرزوی تو را #حزین_لاهیجی @gorbe_ir

به رفوگران هجران، برسان سلام ما را كه هنوز وصلهٔ دل، دو سه بخيه كار دارد @gorbe_ir

شعر منزوی و‌ صدای اعجازآمیز بهروز رضوی خدا بیامرزه هر دو عزیز رو‌

نشسته سایه ای از آفتاب بر رویش، به روی شانه‌ی طوفان رهاست گیسویش؛ کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم؟؟ که باد از دل صحرا می آورد: [بویش] کسی بزرگتر از امتحان ابراهیم! کسی چنان که به مذبح برید چاقویش؛ نشسته است کنارش کسی که می گرید،

کسی که 

دست گرفته به روی پهلویش

؛

هزار مرتبه پرسیده ام ز خود او کیست؟ که این [غریب] نهاده است سر به زانویش؟ کسی در آن طرف دشت ها نه معلوم است؛ کجای حادثه افتاده است بازویش؟؟ کسی که با لب خشک و ترک ترک شده اش،

نشسته تیر به زیر کمان ابرویش

.. کسی است وارث این دردها که چون کوه است، عجب که کوه، زِ ماتم سپید شد مویش؛ عجب که کوه شده چون نسیم سرگردان، که عشق می کشد از هر طرف به هر سویش؛ طلوع می کند اکنون به روی نیزه سری؛

که روی شانه ی طوفان رهاست گیسویش..

-

فاضل‌نظری

یکی از قشنگای روزگار

گاهی ، اگر که عشق ، تو را دستِ کم گرفت ... تقصیر توست ! دستِ مرا کم گرفته ای ... ! | آرش شفاعی |