فرموده بودی غَم‌نخور، باشد اجابت می‌کنم ؛ حالا که فرمان می‌دهی جناب، اِطاعت می‌کنم

_:)

خبر از آمدنت من که ندارم تو ولی ؛ جان من تا نفسی مانده خودت را برسان

یعنی نمیخواید سو رو زیاد کنید ؟!

تو یک رازی " شبیه بویِ خوب خاک که بر لب‌های باران است . شبیه حجمی از پرواز " که در یک پیله پنهان است تو را دریا به گوش صخره‌ها گفته . و چشمه لحظه‌ی جاری شدن، نام تورا گفته . تو را ؛ با کم‌ترین نور از کتاب باغچه شب‌تاب می‌خواند . تو را خورشید می‌رقصد " تو را مهتاب می‌خواند " تو در مهمانی گنجشک‌های صبح، آوازی تو را هر لحظه می‌گویند ؛ اما هم‌چنان رازی. _تکه‌ای‌از‌کتاب

آن گه که تو بودی و منم بهر تو بودم ؛ تو بیخبر از آنکه منم محو تو بودم

_:)

من زاده شدم عاشق چشمان تو باشم ؛ گر امر کنی گوش به فرمان تو باشم

کوه گفت: چاره ماندن است . در سکوت، عمر را به انتها رساندن است ' جاده گفت: من به فکر رفتنم تا شروعِ یک سفر شود تنم . شالِ جاده دور کوه بسته شد حرف جاده سال‌هاست ذهن کوه را دچار پیچ‌و‌تاب کرده است . راستی ؛ کدامشان درست انتخاب کرده است؟ _تکه‌ای‌از‌کتاب

خدایا شکرت بابتِ بویِ گلِ رز..:) ' _شُکر '؛

گیرم که به هرحال مرا برده ای از یاد ؛ یک ذره دلت تنگ نشد خانه ات آباد ؟

_:)