من وقتی که سوال معلمو جواب میدم و بعد از من خودشیرینا جواب میدن :

شدیدا از روابط اجتماعی بدم میاد، کاش توت فرنگی بودم.

شدیدا از روابط اجتماعی بدم میاد، کاش پیشی بودم.

شدیدا از روابط اجتماعی بدم میاد، کاش یه ابر بودم.

شدیدا از روابط اجتماعی بدم میاد کاش عروس دریایی بودم، فقد بلوب بلوب بلوب.

*من همین الانشم میوخانومم البته، مگه نه آینه؟

کاش می‌شد تو دنیای فیلما یا کتابا زندگی کرد، اونجا دیگه غصه‌ی واقعیتو نداشتیم.

البته.. نمیدونم شمااینجوری هستین یا نه؛ اما من وقتی کتابی رو میخونم یا دارم فیلم میبینم، بی اختیار و خود به خود دنیای اونجارو تصور می‌کنم، جوری که انگار خودم دارم تک تک لحظه‌هارو تجربه می‌کنم.

حتی آب هم حافظه داره و فراموش نمی‌کنه، دیگه چه توقعی از ما می‌ره که فراموش کنیم.