تو همون اثر هنری پرستیدنی هستی که جز به جز سیمای بینقصش رو خدا بوسیده. تندیسی ظریف،مظهر زیبایی،ذاتی هنرمند و خالقی خلاق...
کسی که خشت به خشت افکارش با هنر پر شده کسی که سلول به سلول وجودش از شوقی خروشان ساخته شده و در نهایت همونی که چشماش درخشانترین ماه و آرامشبخشترین آسمون رو داره؛همونی که مهتاب آبی نگاهش روشن کننده قلب و روحمه.
من به شدت آدم "هرموقع زمانش برسه انجام میدمی" هستم با برچسبهای کوچیک و بزرگی که تو بچگیم هیچوقت استفاده نکردم.