هدایت شده از دختران اصیلا و فادیا بجنورد
عراقیها عادت قشنگی دارند وقتی میخواهند عزیزی را به جای امنی بسپارند میگویند: «باَمانَة موسی ابن جعفر». یعنی همهٔ هستیشان را امانت میدهند دست امام موسی کاظم علیه السلام که خیالشان راحت باشد جایش امن است.
امروز تولد شماست، روز باب الحوائج…
برای ما مصیبتدیدهها حالا یک رهبر مانده که از جانمان بیشتر میارزد و بعد از پدرش چشم و چراغ این ملت است ، و ملتی که صد شب است با جان و دل وطنداری میکنند، و خواهر و برادرانی از امت حزبالله که پرچم خدا را بالا نگه داشته اند، همه را میسپاریم به دست شما.
به امید پدری تام و تمامتان
باَمانَتک یا موسی ابن جعفر…
-ڪٰفِيْل-
...
در گوشه ای از صحن و سرا جا بده مرا...
آیا دلم کم از دل آهو شکسته است؟!
-ڪٰفِيْل-
…
قربان و غدیر رفت ولی یار نیامد
آن شمع دل افروز شب تار نیامد
چند روز دگر مانده که با ناله بگوییم
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد...💔
-ڪٰفِيْل-
…
حسین جان
محرمت امسال عجیب محرمیست
وقتی در ایران هر شهرش یک کربلا دارد..(: