مضطرب بودم از نخستین روز آخر ماجرا چه خواهد شد؟ از همان بار اوّل، آن لحظه که نگاهم به چشم او افتاد برق چشمش مرا گرفت انگار، عطر او بوی آشنا می‌داد پیش چشمان من مجسّم شد، یک به یک آیه‌آیه‌ی انجیل نام او بود وعده‌ی موعود، یک نفر از تبار اسماعیل من و چند اُسقف دگر با هم نزد او آمدیم از نجران تا ببینیم حرف حق با کیست؟ چیست دین حقیقی؟ این یا آن؟ آمد از جانب خداوندش، راهکاری که ختم قائله بود بعد از آن بحث‌های پی در پی‌آخرین راهمان مباهله بود روز موعود آمد و رفتیم، ما و سی‌صد تن دگر به مقر خشکمان زد، همین که دیدیمش،‌ آمد از راه با چهار نفر یک زن باوقار در پی او، دو پسربچّه‌ دست در دستش مردی از جنس نور دنبالش، آمد از راه با همه هستش همگی بی‌درنگ فهمیدیم، بی‌گمان در مصاف می‌بازیم تیغ نفرینمان غلاف شد و وقت آن شد سپر بیندازیم

...

‌ وقتِ برگشت همه‌ی لشکریان میگفتند: خودمانیم ابالفضل¹³³ چقدر خوشگل بود...

بسم‌اللّٰه‍

:))))

این روزا رو فقط داشتم به امید رسیدن محرم تحمل می‌کردم… که امروز معلمم این هدیه رو بهم داد(: هروقت تو شرایط سخت قرار میگیرم اقا اباعبدالله همیشه یه جوری نشونم میدن که حواسشون بهم هست و امروز اینطوری بهم نشون دادن:))) فقط میتونم بگم دورت بگردم آقا🥲❤️‍🩹

...

هرگز معنی عشق را نمی‌فهمیدم اگر با شما آشنا نمی‌شدم،عزیزدلم!❤️‍🩹✨

:))

…