eitaa logo
جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران
1.8هزار دنبال‌کننده
8.3هزار عکس
3هزار ویدیو
3 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
*📌طریقه کشت در سرزمین های خشک* 🔰 نکاتی مهم منقول از کتاب 🟨 کشت روناس در ایران و سایر کشورها طریقه کاشت روناس و قاعده و روش بیرون آوردن روناس 🟨 متعارف و مرسوم است، آن را توسط ریشه و بذر در زمین های نم دار و خشک و زمین های پله بند و کرت بندی به روش های گوناگون کشت می کنند. 🟨 زمینی را برای زراعت روناس انتخاب می کنند که بسیار پر قوت و عاری از هر گونه خار و خاشاک باشد، اگر زمین قوت نداشت توسط کودهای کهنه زمین را پر قوت می کنند، زیرا هر چه قوت زمین بیشتر باشد، ریشۀ آن عمیق تر و بلند تر می شود. 🟨 و اگر مزرعه را از خار و علف های هرزه پاک کنند، گیاه روناس از پیچیده شدن علف های هرزه در امان می ماند و هیچ ضرری به گیاه وارد نمی شود. 🟨 در زمین های شور، محصول به دست آمده روناس شیرین و رنگین به عمل می آید و زمین را از شوری به شیرینی تبدیل می کند. در منطقه دربند، چون زمینش قوت بسیاری دارد، خوب به عمل می آید. 🟨 گفته شده است که در زمین هایی که در آن آب بسیاری جاری می شود، روناس دارای ریشه های آبدار و نیکو می شود. 🟨 کشت روناس در سرزمین های معتدل مناسب است. برای روناس سرما و خنکی بهتر از حرارت و گرما است. در مدت هجده ماه کامل می شود و محصول به دست می آید. 🟨 و هر مقدار که برای بذر و کشت در نظر دارند، محصول به دست آمده را در مزرعه می گذارند و بعد تخم آن را جدا می کنند و سپس ریشه های آن را از زمین خارج می کنند، در مزرعه ای که روناس کشت می شود دیگر مناسب کشت بذرهای دیگر نمی باشد زیرا برای گیاه مضر است. 🟡 اولاً، کشت از بذر شروع می شود که در زمان خود بذر روناس خوب و بی عیب، از یزد و جای دیگر تهیه می شود، یک شبانه روز در آب می گذارند، زمین را به طریقی که عرض شد، از کود و شخم آماده می کنند، کرت یا پله می بندند. آب را در زمین می اندازند به طوری که کاملاً سیراب شود. 🟡 زمانی که نم و رطوبت آن کم شد با فاصله حفره هایی ایجاد میکنند و بذر روناس را از آب بیرون می آورند و در هر حفره سه دانه می اندازند و روی آن را به اندازه یک انگشت کود کهنۀ نرم شده که با ماسه مخلوط کرده اند می ریزند و بعد هر سه روز در میان آب می دهند تا سبز شود 🟡 و بعد از سبز شدن هجده روز از آبیاری صرف نظر می کنند تا اثرات تشنگی در گیاه مشخص شود و آن وقت آب می دهند و بعد هر شش روز یک دفعه آب می دهند تا گیاه آن رشد کند و بلند شود و به اندازۀ یک انگشت شود. 🟡 بعد آب را هر هشت روز یک دفعه چند بار تکرار می کنند. در اواخر زراعت هر ده روز یک دفعه هم کفایت می کند. هر وقت مزرعه را تشنه و برگ های آن را زرد ببینند در آب رسانیدن به زمین درنگ نمی کنند. 🟡 در فصل پاییز و زمستان که باران و رحمت الهی به زمین نمی رسد از آب دادن دست می کشند و همان بارش باران کفایت می کند. 🟡 زمانی که چهل روز اول کشت روناس گذشت، بعد از آب دادن و کم شدن نم و رطوبت آن خار و خاشاک و علف های هرزه را از زمین خارج می کنند تا گیاهان هرز و اضافی ضرری به روناس نرساند. 🟡 بعد از دوماه دیگر، کشاورز خود سر می زند و دقت می کند و مجدداً هر چه خار و خاشاک اضافی و علف هرز باشد با دُم داس قطع می کند و خارج می نماید 🟡 اما اگر روناس را بخواهند در زمین های خشک کشت کنند و به عمل بیاورند، باید آب آماده و معین کنند. 🟡 به محض اینکه کشت را شروع می کنند، باید به زمین آب برسانند، مخصوصاً در مناطق گرم که به دلیل آفتاب و گرم شدن زمین بذر را فاسد نکند. 🟡 اما اگر بخواهند بذر را در محلی دیگر پرورش دهند و بعد از سبز شدن به مکان دیگری انتقال بدهند که به این کار تخمدان می گویند، اول زمین را چند بار شخم می زنند و کود در زمین می ریزند، 🟡 کرت ها را می بندند و در ماه اسفند بذر را یک شبانه روز در آب می گذارند و بعد بیرون می آورند و در کرت ها می ریزند و به اندازۀ یک انگشت کود ماسه بر روی آن می ریزند و سریع آب می دهند. سپس سه روز یکبار آب می دهند تا سبز شود. 🟡 بعد از شش روز یک بار آبیاری می کنند تا گیاه آن به اندازۀ یک انگشت شود. 🟡 پس یک زمین دیگر آماده می سازند و شخم می زنند و کود بسیار می دهند و زمین را با خطوطی مشخص می کنند و به فاصلۀ یک(شبر)(واحد اندازه) حفره، حفره می کنند و گیاه را از کرت اول بیرون می آورند به طوری که ریشۀ آن جدا نشود، سپس به این زمین انتقال می دهند. 🟡 اگر که کشاورز اصل پیاز روناس را خودش کشت کرده باشد، کود و ماسه به اطراف آن می ریزد و آن را آماده می کند فوراً آب می دهند و تا زمین مرطوب است آن را می کارند، 🟡 هر سه روز یک دفعه آب را مقرّر می کنند و مراقب می شوند که گیاه در زمین محکم شده باشد و بعد آبیاری را قطع می کنند و خار و گیاهان اضافی و هرزه را از زمین خارج می کنند و مزرعه را پاک می نمایند و زمانی که گیاه به اندازۀ یک شبر(اندازه) شود، هفته ای یک بار آب
دادن کفایت می نماید. 🟡 در پاییز و زمستان که بارش باران است به آب نیازی نیست، در زمین هایی که در آن آب بسیار جاری است زمین را حفر می کنند و بذر یا پیاز روناس را در آن حفره ها می اندازند 🟡 زمانی که موعد آن برسد که روناس ها را از زمین بیرون بیاورند، توسط دو گاو بزرگ، که خیش و آلات محکم بر آن می بندند، در مزرعۀ روناس می آورند بر خلاف جهات روناس چند بار به حالت شخم زدن بر زمین می کشند که ریشه و بیخ روناس از خاک بیرون بیاید. 🟡 کشاورزان با بیل های بلند مزرعه را زیر و رو می کنند و ریشه ها را بیرون می آورند، هر چه ریشه اش نازک و شکننده باشد را برای بذر نگه می دارند و اگر زمان کشت دوباره بود فعلاً آن را می کارند و اگر زمان کشت نبود، یک حفره بزرگ ایجاد می کنند و آن ها را در آن حفره می ریزند و آب می دهند که با رطوبت و نم دار باشد. 🟡 سرآن را با خاک محکم می کنند و آن را با رطوبت نگه می دارند تا موقع کشت که بخواهند بیرون آورند. و اگر پیاز را بخواهند برای حمل به محل دیگر ببرند تا رسیدن به مقصد هر یک شبانه روز یک مرتبه آب می دهند تا مرطوب بماند و رطوبت تمام نشود. 🟡 و هر چه ریشه های بزرگ در میان آن ها باشند را جدا می سازند و به خرمن می برند و سه روز در آفتاب پهن می کنند و هر روز آنها را زیر و رو می کنند و خار و خاشاک آنها را جدا می سازند و به آهستگی چوبی به ریشه ها می زنند تا گل از ریشه و انتهای آن ها جدا شود و رنگ سرخ آن مشخص شود و رنگ آن ها زیبا شود. ✍️ مفاتیح الارزاق ج2; صفحه ی627 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
🔰 زراعت در مناطق گرمسیری *آگاهی هایی درباره زراعت از کتاب ارزشمند * 🔶 عمدۀ زراعت مناطق گرمسیری به صورت دیمی است. 🟠 محصول کشت دیم بیشتر به دلیل این که در زراعتی که شخص زمین را آبیاری می کند ممکن است آب کمتری به زراعت برساند ولی در کشت دیم گندم ها از لطف و عنایت خداوند برخوردارند و آب بیشتری به آنها می رسد. 🟠 چون در زمین های گرمسیری تابش آفتاب زیاد و گرم تر است محصول پر قوّت و مرغوب تر خواهد بود و نزول رحمت به حدّ کمال می آید که باعث رشد و نمو و برکت محصول می شود. 🟠 اما مهلت گندم بهاره در مناطق خنک از بیستم ماه فروردین الی بیستم ماه اردیبشهت است. 🟠 مهلت زمان کشت گندم بهاره مانند قانون و قاعدۀ گندم آبی پاییز است که بعد از این که در نوع خاک و آب دادن و ماله کردن باید دقت شود. در هوا و زمین هم دقت داشته باشند. 🟠 اگر هوا سرد باشد و زمین رطوبت داشته باشد باید در نوع آب دادن تامل کنند و نسبت به خشکی گیاه آن را آبیاری کنند و بعد ده روز یک مرتبه آبیاری کنند تا آخر که زمان درو برسد. ✍ مفاتیح الارزاق،ج2، صفحه ی۴۷۷ 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌* 🔰 نکاتی مهم منقول از کتاب مفاتیح الارزاق 🟢 در مهرماه سال قبل از کشت شلتوک یا فروردین ماه همان سال، بذرشبدر را درزمین کشاورزی که خالی ازشلتوک شده است، می ریزند. 🟢 گله ی گاوی را روی زمین رها می کنند تا باحرکت کردن بذرهاکمی به زیرخاک بروند و اگرشخم زدند وشیاردر زمین ایجاد کرده اند آنها رامی کارند، که بهتر است. 🟢 به هرحالت که بکارند آن زمین را آب می دهندو سبزمی شود. گیاه سبزشدۀ شبدر را به حیوانات می دهند، 🟢 هر وقت گیاهان را به صورت نشاء خودشان کاشته باشند، با خیش بر می گردانند در زمین و زیرخاک می نمایند،کرت بندی می کنند و نشاء درست می کنند. ✍مفاتیح الارزاق ج2؛ صفحه ی 748 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌قاعده _رومی* 🔰 نکاتی مهم منقول از کتاب مفاتیح الارزاق 🔵 وقت کشت کلم رومی از ابتدای اسفند ماه است لغایت آخر فروردین، هوای سرد برای این محصول مناسب است. 🔵 زمین را چند بار شخم می زنند و شیار می کشند و کرت های کوچک می بندند. بذرها را در آب خیس می کنند و به طریق تخمدان که همان پرورش بذر تا زمان سبز کردن در یک محل است، کار را شروع می کنند. 🔵 بذرها را در آن کرت های کوچک می پاشند و روی آن ها را با خاکستر و کود می پوشانند و آب می دهند. 🔵 تا اول خرداد ماه هر چهار روز الی هشت روز آن ها را آبیاری می کنند. زمانی که اول خرداد ماه فرا رسید زمین دیگری را شخم می زنند و چند شیار ایجاد می کنند، 🔵 لوله بندی می کنند یا کرت بندی می نمایند و در همان خرداد ماه بذرها را از محل پرورششان که همان تخمدان می باشد، بیرون می آورند. 🔵 اگر لوله بسته باشند، آب را درون لوله ها می اندازند، و هنگامی که نم و رطوبت آن کشیده شده به فاصلۀ یک ذرع(یک آرنج) می کارند. 🔵 البته اگر که پای هر بوته ای از کلم ها را یک بیل خاکستر نرم بریزند، بهتر است. کود دادن در این زراعت از اول کشت ضروری نمی باشد و بلکه ضرر هم خواهد داشت. 🔵 ولی در شهریور ماه زمین را بیل می زنند و کود کاه کهنه یا زباله های کوچه ها را در زمین می ریزند، سایر کود ها برایش مضر است. 🔵 در تابستان اگر کلم رومی را کود بدهند، به محصول ضرر می رساند، به شکلی که گرد سفیدی بر روی برگ های کلم دیده می شود. 🔵 اگر آسیب که همان گرد سفید است دیده شود، ده روز از آبیاری کردن آن دست می کشند و بعد آب می دهند و آب را بر روی برگ های آن می پاشند، بعد صبر می کنند تا گردهای سفید از بین برود. 🔵 هر زمان که موعد آبیاری محصول شود فقط به ریشه و زمین آب می دهند و نمی گذارند به برگ کلم ها آب برسد. 🔵 زمانی که آبان ماه فرا رسید، برگ های هر بوته را جمع کرده و یا به هم نزدیک می کنند تا به هم بچسبند و از هر بوته ای یک برگ جدا می کنند و روی بوته می گذارند و سنگی متوسط بر بالای آن برگ می گذارند که سنگینی آن نگذارد برگ های کلم از هم دیگر باز شود. 🔵 البته گذاشتن برگ جدا شده از بوته بر روی خود کلم علتش این است که نمی گذارد شبنم روی کلم بریزد و از یخ زدن و خراب شدن کلم جلوگیری می کند. 🔵 و بعضی مردم در زمان کوتاهی برگ های آن را می بندند و هنگام رسیدن و برداشت محصول دیگچۀ سفالی را برعکس بر روی کلم ها قرار می دهند به طوری که سر و بوتۀ کلم در داخل دیگچه قرار بگیرد 🔵 تا آفتاب و شبنم به آن ها آسیب نرساند و ساقۀ آن در گِل باقی بماند تا همیشه به آن ها آب برسانند با انجام این کار محصول خوب و لطیفی به عمل می آید. 🔵 البته محصول خوب به غیر از مواردی که بیان شد به زمین با قوت و بذر خوب نیز بستگی دارد. اگر بخواهند از آنها بذر تهیه نمایند باید در زمان قطع کردن کلم ها مقداری از ساقه و ریشۀ آن را در مزرعه باقی گذارند و همچنان آب و کود می دهند و در فصل بهار رشد می کند و در آن تخم ایجاد می شود. ✍ مفاتیح الارزاق ج2؛ صفحه های711 و712 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌نحوۀ * 🔰 نکاتی مهم منقول از کتاب 🟠 زنجبیل در زمین های کوهستانی و کوهپایه ای که هوای سرد دارد و خاک و ریگ هر دو با هم مخلوط باشد مناسب است. و کود گوسفند و گاو برای این گیاه مناسب است.. 🟠 و گیاه را به خوبی به عمل می آورد، مخصوصاً در کوه هایی که پهن و کشیده است. 🟠 مثل دندانه های شانه و انگشت های دست و بعد از کشت کردن هر زمان که زراعت خشک بود به زمین آب می رسانند. 🟠 هر وقت کود و آب بیشتری بدهند، بیشتر ریشه می کند و تولید مثل می کند. 🟠 زنجبیل خود در زمین ریشه اضافه می کند و با رسیدگی به آن به واسطۀ آب و کود سال ها در زمین باقی خواهد ماند. 🟠 و هر زمانی که بخواهند آن را درو می کنند و با داس بیرون می آورند و مقداری را که ریشه دار است، در زمین باقی می گذارند تا دوباره ریشه در زمین اضافه کند و تولید شود. 🟠 زمانی که ماه فرا رسید، زمین را شخم می زنند و شیار بسیار می دهند و هر گاه خاک را مناسب کشت ببینند، آن زمان کود داده و علف های هرز را خارج می کنند و کرت های مربع می بندند که حدوداً به اندازۀ ذراع (یک آرنج) باشد. 🟠 زنجبیل هایی که بزرگ شده اند و شبیه انگشت دست شاخه شاخه به آن اضافه شده و دارای ریشه می باشند، می شکنند و در زیر زمین می گذارند 🟠 به طوری که سر آن بیرون و به سمت آسمان قرار بگیرد و فاصلۀ کشت آن ها یک کف دست باشد و به اندازۀ یک شبر خاک بر روی آن ها بریزند. 🟠 در اوایل کاشتن روزی یک بار آب می دهند تا سبز شود و از خاک بیرون بیایند و زمانی که سبز شد و بیرون آمد هر چهار یا پنج روز یک بار آبیاری می نمایند، 🟠 هر قوت در مزرعه علف های هرز و خار اضافه مشاهده کنند آن ها را از زمین خارج می کنند به طوری که به ریشه های زنجبیل صدمه ای وارد نشود و آسیب نبینند 🟠 در هر ماه یک بار کود گاو و گوسفند روی زمینش پخش می کنند و چهار یا پنج سال در زمین ریشه می کند و باقی می ماند. 🟠 اگر سال اول بخواهند زنجبیل را از آن جدا کنند، با داس همان زنجبیل های مادر را برداشت می کنند. 🟠 زنجبیل را از خاک بیرون می آورند و جدا می کنند و مصرف می نمایند و زنجبیل های جدید متولد شده را در زمین به حال خود باقی می گذارند، 🟠 فاصله می دهند و مجدداً خاک بر روی آن می ریزند و همان ساعت آبیاری می کنند تا به اندازۀ کافی برسد. 🟧 بعد از دو سال زنجبیل ها را بیرون می آورند و به سه نوع دیده می شود: 🟠 یکی از آن ها که با رطوبت و تر و نمناک است، و دارای جوانه که همان شباهت انگشتان دست است که هر وقت بخواهند بشکنند، به راحتی شکسته شود و رنگ آن سفید مایل به سبزی دارد. 🟠 نوع دوم که تولید شده بدون جوانه است که بسیار جوان است و دارای ریشه های نازک مثل مو است که دلیلش جوانی آن است و شکسته هم نمی شود، مگر با قدرت زیاد. 🟠 نوع سوم که سوای این دو نوع اول که بیان شده است، فرع می نامند. بسیار ضعیف است. 🟠 با هر حرکت کوچکی شکسته می شود نوع سومی ضعیف ترین آن ها می باشد. و اگر نوع سوم را در زمین سه سال بگذارند، تمام زنجبیل ها از یک جنس و نوع به دست می آید. 🟠 اما اگر چهار سال در زمین باقی بمانند، بسیار قوی تر و مرغوب تر و بهتر به عمل می آید و تمام مزرعه را فرا می گیرد به دلیل اینکه به اطراف نیز ریشه می دهد. 🟠 به هر حالت، هر سه روز یک دفعه آب می دهند. اگر بخواهند در زمین آن ها را کشت و برداشت کنند، آن ها را با داس قطع می کنند و اگر بخواهند آن ها را به جای دیگری انتقال بدهند و در مکان دیگری کشت نمایند که این کار تا حدودی بعید است، 🟠 از قسمت هایی که از خود زنجبیل جوانه زده و شبیه انگشت است جدا می نمایند و آن را سریع به محل مورد نظر می رسانند و طی مسیر روی آن آب می پاشند 🟠 و در خاک نرم آن را می خوابانند و از آن به خوبی مراقبت می کنند که همیشه با نم و رطوبت باشد تا تازه بماند و به هر جایی که مورد نظرشان باشد حمل کنند. ✍ مفاتیح الارزاق ج2؛ صفحه ها ی 634 و 635 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌درباره و جمع کردن و امثال آن * ✴️ نکاتی مهم منقول از کتاب 🔶 ساعت درو کردن بسیار مهم است و باید ساعت سعد و خوبی باشد چرا که تاثیر ماه در احوال عالم بسیار زیاد است مانند رنگ گرفتن میوه ها و یا تاثیر نور ماه در کتان که باعث پوسیدن آن می گردد 🔶 و تاثیرات دیگرش این است که هنگامی که ماه اجتماع دارد و یا روی به استقبال دارد (اجتماع در اصطلاح نجوم به آن معنی است که آنگاه که آفتاب و ماه در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند و در این وقت ماه از نظر گم وغایب می شود و چنین زمانی منحوس و نحس است که به آن محاق یا مقارنه ماه با آفتاب هم می گویند و این اجتماع میان آن مدت باشد که ماه زیر شعاع آفتاب باشد(التفهیم ابوریحان بیرونی) و اما استقبالی هم به این معنی است که دو کوکب یا ستاره و یا خورشید و ماه باهم روبه رو گردند) 🔶 پس هنگامی که ماه در حالت اجتماع روی به استقبال داشته باشد و البته در این جایگاه بعضی به آن «زائد النور» گویند. 🔶 هنگام اجتماع، اگر غله ای را درو کنند یا ببرند هنگام انبار کردن در آن جانور پدید می آید و به مدتی کم از بین می رود و هنگامی هم که ماه از استقبال برمی گردد 🔶 و تا هنگام اجتماع بعدی در این زمان ها هم هر دانه یا غله ای را بکارند و یا ببرند یا درو کنند در آن جانور پدید نمی آید و بسیار نیکو به عمل می آید. 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌وضع و به آنجا* 🔷 وضیعت و شرایط بنای انبار برای غلات باید که از خاک خالص مخلوط به کاه گندم باشد و کف و داخل آن را آغشته کنند و اگر از خس و خاشاک کف و دیوار را آغشته کنند بهتر است. 🔷 گفته اند اگر عصاره زیتون یا خاکستر را با گِل مخلوط کنند از آسیب و حمله موش و سایر حیوانات و جانوران موذی محفوظ می گردد 🔷 و باید در آن اتاق یا انبار پنجره و روزنه هایی باشد از طرف غرب و شمال تا باد به درون انبار نورزد و توجه داشت که از طرف و جانب شرق و جنوب روزن و پنجره ای نداشته باشد زیرا بادی که از این دو جانب وزیده می شود گرم است و حرارت آن به غله آسیب میزند 🔷 و جایگاه انبار باید از محل انبار کردن کود (مزبله)،محل زباله ها،طویله،آخور،آب،حمام،آتش دان،آشپزخانه و مطبخ،محله و باغ ها نیز از جایگاه دباغان که جایگان پوست پیرایان است و در آن پوست حیوانات را دباغی و تبدیل به چرم می نمایند دور باشد که این امر بسیار مهم است. 🔷 گندم و جو و سایر حبوبات رادر هنگام بامداد و صبح،قبل از آن که حرارت آفتاب زیاد شود به انبار انتقال می دهند و یا در هنگام عصر که هوا رو به خنکی می گذارد انتقال داد. 🔷 ولی برای شلتوک برنج،گندم یا جویی که پوسته دارند در هنگام طلوع آفتاب انتقال صورت می گیرد چرا که هر چقدر حرارت آفتاب بیشتر شود شلتوک را خشک می کند و این بهتر است 🔷 ولی در هنگام حمل و نقل غلات از خرمن به سوی انبار،باید هوشیار باشند و در عرض راه از مکر کرایه دهندگان چهارپایان غافل نباشند چرا که ممکن است خطایی کنند و در میان راه از اموالی که بار حیوانات کرایه ای خود کرده اند چیزی سرقت نمایند. 🔷 در کتاب فقه الرضا آمده است اگر بخواهی متاع،جنس یا کالایی را در انبار یا جایی نگاه داری آیت الکرسی بخوان و بنویس و در میان متاع بگذار اگر این کار را انجام دهی کالا و جنس تو از بلاهای گوناگون محفوظ می ماند ✍ مفاتیح الارزاق ج۳؛ ص۶۴ •┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈•        🌐 ravazadeh.com ✅ کانال رسمی حکیم دکتر روازاده ➡️ t.me/ravazadeh 📸 lnstagram.com/dr.ravazadeh.ir ✴️ eitaa.com/ravazadeh 🆔 splus.ir/ravazadeh
نیست، در زمین هایی که در آن آب بسیار جاری است زمین را حفر می کنند و بذر یا پیاز روناس را در آن حفره ها می اندازند 🟠 زمانی که موعد آن برسد که روناس ها را از زمین بیرون بیاورند، توسط دو گاو بزرگ، که خیش و آلات محکم بر آن می بندند، در مزرعۀ روناس می آورند بر خلاف جهات روناس چند بار به حالت شخم زدن بر زمین می کشند که ریشه و بیخ روناس از خاک بیرون بیاید. 🟠 کشاورزان با بیل های بلند مزرعه را زیر و رو می کنند و ریشه ها را بیرون می آورند، هر چه ریشه اش نازک و شکننده باشد را برای بذر نگه می دارند و اگر زمان کشت دوباره بود فعلاً آن را می کارند و اگر زمان کشت نبود، 🟠 یک حفره بزرگ ایجاد می کنند و آن ها را در آن حفره می ریزند و آب می دهند که با رطوبت و نم دار باشد. 🟠 سرآن را با خاک محکم می کنند و آن را با رطوبت نگه می دارند تا موقع کشت که بخواهند بیرون آورند. 🟠 و اگر پیاز را بخواهند برای حمل به محل دیگر ببرند تا رسیدن به مقصد هر یک شبانه روز یک مرتبه آب می دهند تا مرطوب بماند و رطوبت تمام نشود. 🟠 و هر چه ریشه های بزرگ در میان آن ها باشند را جدا می سازند و به خرمن می برند و سه روز در آفتاب پهن می کنند و هر روز آنها را زیر و رو می کنند و خار و خاشاک آنها را جدا می سازند و به آهستگی چوبی به ریشه ها می زنند تا گل از ریشه و انتهای آن ها جدا شود و رنگ سرخ آن مشخص شود و رنگ آن ها زیبا شود. ✍ مفاتیح الارزاق ج2 ،صص624-627 •┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈•        🌐 ravazadeh.com ✅ کانال رسمی حکیم دکتر روازاده ➡️ t.me/ravazadeh 📸 lnstagram.com/dr.ravazadeh.ir ✴️ eitaa.com/ravazadeh 🆔 splus.ir/ravazadeh
*📌* 🟢 زکات در لغت عربی به معنی (افزونی کردن)است و ازاین جهت زکات می گویند که باعث افزونی و برکت مال می شود و از برکت آن دست تجاوزگر حوادث روزگار را از کسانی که از اموالشان زکات می بخشند،کوتاه می گردد و در امان هستند و این زکات شامل دو زمان است. 🟢 دفعه اول:در آیات و اخبار مبنی بر واجب بودن زکات و احادیث برای حفظ مال و برکت آمده است: 🟢 در کتاب کافی از سرور عالمیان حضرت پیامبر اسلام(ص)منقول گشته است که«مال های خود را در حصار امن وامان درآورید فقط با دادن زکات،چرا که مال با دادن زکات از پیش آمدها و حوادث ناگوار مصون و در امان می ماند» و در سوره حج آیه 27 هم اشاره گشته است به زکات دادن اشاره دقیق گشته است 🟢 دفعه دوم:در مسائل قانون به جا آوردن زکات است. به فرمایش جناب شیخ مرتضی انصاری در آن دو مبحث است، 🟢 مبحث اول در زکات مال است و که منظور شرایط زکات و آنچه زکات به آن تعلق می گیرد 🟢 و مبحث دوم در آنچه زکات برای آن واجب می گردد و آن نه چیز است: طلا، نقره، گوسفند، شتر، گاو، گندم، جو، مویز و خرما. ✍ مفاتیح الارزاق ج۳ ص۲۳ و۲۴ 🇮🇷 برگرفته از سایت جامعه اسلامی حامیان کشاورزی ایران ⬅️ سایت: 🌐 hamiyanekeshavarzi.ir ⬅️ سروش: 🆔 splus.ir/hamiyanekeshavarzi ⬅️ اینستاگرام: 📸 instagram.com/hamiyanekeshavarzi ⬅️ تلگرام: ☑️ https://t.me/hamiyanekeshavarzi ⬅️ ایتا : ✴️ http://eitaa.com/hamiyanekeshavarzi
*📌وزن کردن محصولات در آلات و * 🔵 اول :کیلی است که در عراق عرب وعجم واکثر سرزمین های دیگر معروف است که پیمانه را از چوب می سازندکه در آن گنجایش معینی برای وزن کردن گندم یا جو یا برنج یا سایر حبوبات وجود داشته باشد ولی پیمانه هر حبی باید از دیگری جدا باشد 🔷 زیرا که هر جنسی وزن خاص خودش را دارد نظر محمد یوسفنوری نگارنده کتاب مفاتیح الارزاق این است که اعتمادی به کیل نیست واعتمادی به کیل نیست و اعتباری ندارد 🔷 به علت اینکه حبوبات به خاطر سلامتی و آفتی که به آنها می رسد مخصوصا کم آبی وپرآبی که دارند ویا محصول زمینی پرقوت یا کم قوت باشند با هم تفاوت کامل دارند. 🔵 دوم: ترازو است که از چرم و چوب و آهن و برنج و..... ساخته می شود. یک طرف را سنگ وزنه می گذارند، در طرف دیگر جنس را قرار می دهند و یک نفر از وسط دو کفه ترازو را ایستاده نگاه می دارد 🔷 و یا به جای اینکه شخصی آن را نگاه دارد چوبی را نصب می نمایند و وسط چوب ترازو را حلقه یاقلابی می گذارند و به آن چوب نصب می نمایند و وزن می کنند و حتی می توانند از یک نخود تا 50 من(سه کیلو،یک من است) را وزن کنند. 🔵 سوم: قپان است که تا 50 یا 60 من(هر یک من سه کیلو است) را معین نماید مصالحی که در آن به کار می رود فقط آهن است و علامت وزن آن با خط هندسی مشخص می شود. 🔵 چهارم: چیزهایی که به ترازو و قپان بیرون نمی آید را به کشتی وزن می نمایند و آن این است که بدنه کشتی را علامت گذاری می کردند و درجه بندی می نمودند و سپس اموال را داخل کشتی می گذاشتند هرچقدر کشتی از سنگینی در آب فرو می رفت میزان درجه رامشخص می کردند و وزن کالا به دست می آمد. ✍ مفاتیح الارزاق ج ۳؛ ص ۱۹ تا ۲۱ •┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈•        🌐 ravazadeh.com ✅ کانال رسمی حکیم دکتر روازاده ➡️ t.me/ravazadeh 📸 lnstagram.com/dr.ravazadeh.ir ✴️ eitaa.com/ravazadeh 🆔 splus.ir/ravazadeh
📌 قاعدۀ 🔰 نکاتی مهم منقول از کتاب مفاتیح الارزاق وقت زرع کلم رومی از ابتدای اسفند ماه است لغایت آخر فروردین، هوای سرد برای این محصول مناسب است. 🟡 زمین را چند بار شخم می زنند و شیار می کشند و کرت های(کرز) کوچک می بندند. بذرها را در آب خیس می کنند و به طریق تخمدان که همان پرورش بذر تا زمان سبز کردن در یک محل است، کار را شروع می کنند. 🟡 بذرها را در آن کرت های کوچک می پاشند و روی آن ها را با خاکستر و زبل می پوشانند و آب می دهند. 🟡 تا اول خرداد ماه هر چهار روز الی هشت روز آن ها را آبیاری می کنند. زمانی که اول خرداد ماه فرا رسید زمین دیگری را شخم می زنند و چند شیار ایجاد می کنند، لوله بندی می کنند یا کرت بندی می نمایند و در همان خرداد ماه بذرها را از محل پرورششان که همان تخمدان می باشد، بیرون می آورند. 🟡 اگر لوله بسته باشند، آب را درون لوله ها می اندازند، و هنگامی که نم و رطوبت آن کشیده شده به فاصلۀ یک ذرع(یک آرنج) می کارند. 🟡 البته اگر که پای هر بوته ای از کلم ها را یک بیل خاکستر نرم بریزند، بهتر است. زبل دادن در این زراعت از اول زرع ضروری نمی باشد و بلکه ضرر هم خواهد داشت. 🟡 ولی در شهریور ماه زمین را بیل می زنند و کاه کهنه یا زباله های کوچه ها را در زمین می ریزند، سایر زبل ها برایش مضر است. 🟡 در تابستان اگر کلم رومی را زبل بدهند، به محصول ضرر می رساند، به شکلی که گرد سفیدی بر روی برگ های کلم دیده می شود. 🟡 اگر آسیب که همان گرد سفید است دیده شود، ده روز از آبیاری کردن آن دست می کشند و بعد آب می دهند و آب را بر روی برگ های آن می پاشند، بعد صبر می کنند تا گردهای سفید از بین برود. 🟡 هر زمان که موعد آبیاری محصول شود فقط به ریشه و زمین آب می دهند و نمی گذارند به برگ کلم ها آب برسد. 🟡 زمانی که آبان ماه فرا رسید، برگ های هر بوته را جمع کرده و یا به هم نزدیک می کنند تا به هم بچسبند و از هر بوته ای یک برگ جدا می کنند و روی بوته می گذارند و سنگی متوسط بر بالای آن برگ می گذارند که سنگینی آن نگذارد برگ های کلم از هم دیگر باز شود. 🟡 البته گذاشتن برگ جدا شده از بوته بر روی خود کلم علتش این است که نمی گذارد شبنم روی کلم بریزد و از یخ زدن و خراب شدن کلم جلوگیری می کند. 🟡 و بعضی مردم در زمان کوتاهی برگ های آن را می بندند و هنگام رسیدن و برداشت محصول دیگچۀ سفالی را برعکس بر روی کلم ها قرار می دهند به طوری که سر و بوتۀ کلم در داخل دیگچه قرار بگیرد 🟡 تا آفتاب و شبنم به آن ها آسیب نرساند و ساقۀ آن در گِل باقی بماند تا همیشه به آن ها آب برسانند با انجام این کار محصول خوب و لطیفی به عمل می آید. 🟡 البته محصول خوب به غیر از مواردی که بیان شد به زمین با قوت و بذر خوب نیز بستگی دارد. 🟡 اگر بخواهند از آنها بذر تهیه نمایند باید در زمان قطع کردن کلم ها مقداری از ساقه و ریشۀ آن را در مزرعه باقی گذارند و همچنان آب و زبل می دهند و در فصل بهار رشد می کند و در آن تخم ایجاد می شود. ✍ مفاتیح الارزاق ج۱، صفحه های ۷۱۱ و ۷۱۲ •┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈•        🌐 ravazadeh.com ✅ کانال رسمی حکیم دکتر روازاده ➡️ t.me/ravazadeh 📸 lnstagram.com/dr.ravazadeh.ir ✴️ eitaa.com/ravazadeh 🆔 splus.ir/ravazadeh