واز پرتاب در روستای کوچکی نزدیک پایگاه فضایی، پسری نوجوان به نام «امیر» با مادرش زندگی می‌کرد. امیر عاشق موسیقی و آواز بود. شب پرتاب ماهواره، مادر که از بی‌خوابی نگران بود، گفت: «پسرم، برو پشت بام و برای ستاره‌ها آواز بخوان، شاید استرس ما کم شود.» امیر رفت و با صدای لرزان، یک آواز محلی قدیمی را خواند که دربارهٔ بلندپروازی و رسیدن به آرزوها بود. گروهی از مهندسان خسته که برای دقایقی از سالن کنترل بیرون آمده بودند، صدایش را از دور شنیدند. یکی از آنها گفت: «این صدا، انرژی‌اش از همهٔ ما بیشتر است. انگار زمین دارد برای فرزندش آرزوهای بلند می‌خواند.» ساعاتی بعد، وقتی ماهواره با موفقیت پرتاب شد، مدیر پروژه در بیانیه‌ی کوتاهش گفت: «امشب، دو موفقیت داشتیم: یکی قرار گرفتن ماهواره‌ی ملی در مدار، و دیگری، شنیدن آواز امید از دل کویر که به ما یادآوری کرد برای چه و برای که تلاش می‌کنیم. گاهی پیشرفته‌ترین فناوری، با سنتی‌ترین نمادهای امید گره می‌خورد.» #پرتاب_ماهواره #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

نقاشی ناتمام «گیسو» از بچگی عاشق نقاشی بود. همه استعدادش را تحسین می‌کردند. در نوجوانی، در یک مسابقهٔ بزرگ شهر مقام دوم آورد. وقتی به او گفتند: «چرا اول نشدی؟» او با دلخوری گفت: «مدادهایم خوب نبودند. کاغذ مرغوب نبود. موضوع مسابقه را هم دوست نداشتم.» این شروع یک عادت شد. برای شرکت در کلاس پیشرفته گفت: «استادش را دوست ندارم.» برای ارسال اثر به گالری گفت: «کارهایم به اندازهٔ کافی خوب نیستند.» و همیشه در صحبت‌هایش از «اگر» استفاده می‌کرد: «اگر وسایل بهتری داشتم... اگر وقت بیشتری داشتم...» سال‌ها بعد، در نمایشگاهی، نقاشی‌های یکی از هم‌دورهای‌های قدیمی خود را دید که حالا هنرمندی شناخته شده بود. آن هم‌دوره، با همان مدادها و کاغذهای معمولی شروع کرده بود. گیسو با حسرت نزد او رفت و از موفقیتش تعریف کرد. هنرمند پاسخ داد: «من هم مثل تو مشکلات و محدودیت‌ها را داشتم. فقط یک تفاوت داشت: تو برای نقاشی نکردن بهانه می‌آوردی، و من برای نقاشی کردن بهانه. یک روز بهانه‌ام نور زیبای پنجره بود، روز دیگر یک کلمه در کتابی... من به دنبال دلیل برای اقدام بودم.» گیسو آن شب، پس از سال‌ها، قلم مویش را برداشت. این بار نه برای خلق شاهکار، بلکه برای پاک کردن بهانه‌ها از ذهنش. #بهانه_گرفتن #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

مداحی { زینب زینب } با صدای: مرحوم موذن زاده اردبیلی کانال داستان بچه‌های مدرسه 👇 @hamkalam

✨ امام صادق علیه السلام: نزديك‌ترين حالت بندگان به خدا و خشنودى او از آنها هنگامى است كه حجّت خدا در ميان آنها نباشد و براى آنها ظاهر نشود و آنها محـل او را ندانند. ولى در عين حال معتقد باشند كه حجّت خدا هست، در اين زمان شب و روز در #انتظار فرج باشند.  بحارالأنوار: ج 52، ص 145

معمای دست نوشته ی خط‌خورده یک ناشر، دست‌نوشته‌ای قدیمی از یک نویسنده مشهور دریافت کرد که پر از اصلاحات، خط‌خوردگی‌ها و جایگزین‌های متعدد برای یک پاراگراف بود. کارمند تازه‌کار ناشر مأمور شد «نسخه نهایی» را استخراج کند. او به جای حدس زدن، یک تحقیق مقایسه‌ای انجام داد: نسخه‌های مختلف آثار آن نویسنده را بررسی کرد، سبک نگارش او در دوره‌های مختلف زندگی‌اش را تحلیل نمود و حتی نامه‌های شخصی نویسنده را که در آرشیو موجود بود، برای درک نیّت او مطالعه کرد. سرانجام، با درک فرآیند فکری نویسنده، توانست منطقی‌ترین نسخه نهایی را بازسازی کند که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. درس تحقیق: تحقیقِ دقیق، به ویژه در متون، نیازمند درک بافتار (Context)، تاریخچه و سبک است. گاه پاسخ در اسناد مرتبطِ به ظاهر جداگانه نهفته است. #تحقیق #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

سکوتِ طلایی «الینا» دختری بود که فکر می‌کرد هرچه بیشتر و با اطمینان‌تر صحبت کند، باهوش‌تر به نظر می‌رسد. در هر جمعی، سخن را به دست می‌گرفت و کم‌تر فرصتی به دیگران برای حرف زدن می‌داد. تا اینکه در یک پروژهٔ گروهی، با «آقای کریمی» هم‌تیمی شد؛ مردی میانسال و آرام که بیشتر گوش می‌داد. یک روز، گروه بر سر یک مشکل فنی به بن‌بست خورد. همه صحبت می‌کردند و نظری می‌دادند. الینا با اعتماد به نفس کامل، نظریه‌اش را توضیح داد. آقای کریمی فقط گوش داد و سکوت کرد. پس از آنکه همه سخنانشان تمام شد، او با آرامش و تنها چند پرسش دقیق، نقطه‌ضعف تمام طرح‌ها از جمله طرح الینا را نشان داد. سپس با چند جملهٔ کوتاه و واضح، راه‌حلی ساده ارائه کرد که همه را متحیر کرد. بعد از جلسه، الینا نزد او رفت و پرسید: «چرا تا آن لحظه صحبت نکردید؟» آقای کریمی پاسخ داد: «دخترم، گاهی باید تمام صداها را شنید تا نواقصشان را فهمید. کلام، مثل تیری است که اگر بی‌هدف رها شود، به جایی نمی‌رسد. اما اگر پس از شنیدن دقیق رها شود، به قلب هدف می‌خورد. یاد بگیر اول سکوت کنی، بعد فکر کنی و آنگاه، فقط اگر لازم بود، سخن بگویی. ارزش سخن تو به اندازهٔ سکوتی است که پیش از آن نگه می‌داری.» #آداب_صحبت_کردن #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

قطعه‌ی گمشده «سارا»، مهندس جوان سیستم‌های کنترل، هفته‌ها بود بر روی یک خطای کوچک اما حیاتی در نرمافزار هدایت ماهواره کار می‌کرد. موعد پرتاب نزدیک بود و فشار بسیار بالا. رئیس تیم پیشنهاد داد از مشاورهٔ یک شرکت خارجی استفاده کنند، اما سارا با اصرار گفت: «اجازه بدهید من فقط چهل‌وهشت ساعت دیگر وقت داشته باشم.» او چهل ساعت نخوابید. در لحظات آخر، در حالی که چشمانش از خستگی می‌سوخت، الهام از جایی رسید: الگوریتمی ساده اما مبتکرانه که مشکل را حل می‌کرد. همکارش به شوخی گفت: «این را از کجا پیدا کردی؟» سارا لبخندی زد و گفت: «از همان جایی که همهٔ اختراعات بزرگ ما از آنجا آمده: از تنهایی در مقابل یک مشکل بزرگ و امید به حل آن. ما اینجا نشسته‌ایم تا ثابت کنیم مغزهای ایرانی فقط مصرف‌کنندهٔ فناوری نیستند، بلکه می‌توانند خالق آن هم باشند.» وقتی ماهواره با موفقیت در مدار قرار گرفت، رئیس سازمان نام سارا را به عنوان «کاشف قطعه‌ی گمشدهٔ پازل موفقیت» اعلام کرد. او در پاسخ فقط گفت: «قطعهٔ گمشده، "اعتماد به نفس" بود. ما آن را پیدا کردیم.» #پرتاب_ماهواره #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

🎥😎دوربین مخفی😎🎥 فقط کلاغ ها 👌👌👌😂😂 کانال داستان بچه‌های مدرسه 👇 @hamkalam

✍حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌فرمایند:براستى كه علم ما بر اوضاع شما احاطه دارد و هيچ چيز از احوال شما بر ما پوشيده نيست و نسبت به لغزش‌هايى كه از شما سر میزند شناخت داريم. 📚بحارالانوار، جلد ۵۳، صفحه‌ی ۱۷۵

خط سبز اتوبوس رانندهٔ اتوبوسی به نام جمشید، متوجه شده بود که مسیر طولانی و خسته‌کنندهٔ حاشیهٔ شهر تا مرکز، چگونه روحیهٔ مسافرانش (که اغلب کارگران روزمزد بودند) را می‌مکد. سکوتی سنگین بر اتوبوس حاکم بود. یک روز جمشید،یک گلدان کوچک آویز پر از گیاه پاپیتال در کنار پنجرهٔ راننده نصب کرد. روی آن نوشته بود: «این گیاه با حرف‌های خوب رشد می‌کند. امروز به آن چه گفته‌اید؟» مسافران اول تعجب کردند، سپس کم‌کم شروع به صحبت با گیاه کردند: «سلام کوچولو»، «امروز روزت خوب باشد»، «خیلی قوی هستی». این گفتگوهای ساده، کم‌کم به صحبت مسافران با یکدیگر تبدیل شد. آنها مشکلات، آرزوها و خاطراتشان را به اشتراک گذاشتند. جمشید هر هفته یک گلدان جدید اضافه کرد. تا پایان سال، «اتوبوس خط سبز» پر از گیاه و صحبت و همدلی شده بود. یک مسافر گفته بود: «سوار این اتوبوس که می‌شوی، انگار از یک کویر یأس، به یک واحهٔ امید می‌رسی.» #امیدآفرینی کانال داستان بچه‌های مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

دستورکار و سکوت جلسات هفتگی یک تیم پرازحرف و بی‌نتیجه بود. مدیر تصمیم گرفت بهینه‌سازی کند. اول، دستورکاری دقیق با زمان‌بندی برای هر موضوع تعیین کرد. دوم، قانونی گذاشت: قبل از بیان هر مشکل، باید حداقل یک راه‌حل پیشنهاد می‌شد. سوم، پنج دقیقه پایانی جلسه فقط به تعیین قدم بعدی مشخص و مسئول آن اختصاص یافت. در ابتدا مقاومت بود، اما به تدریج جلسات از ۲ ساعت به ۴۵ دقیقه کاهش یافت و خروجی‌ها عملی می‌شد. درس بهینه‌سازی: بهینه‌سازی اغلب با حذف اتلاف‌ها (وقت، انرژی، منابع) محقق می‌شود. ساختار و قواعد شفاف، کارایی را افزایش می‌دهند. #بهینه_سازی #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam

نُت‌های پراکنده آهنگساز سالخورده‌ای درگذشت و برگه‌های نت او در جعبه‌هایی قدیمی، پراکنده و نامرتب باقی ماند. نواده‌اش که موزیکولوژی خوانده بود، تصمیم گرفت این میراث را سامان دهد. کار تنها مرتب‌کردن نبود؛ او یک پژوهش نظام‌مند را آغاز کرد: هر قطعه را تاریخ‌گذاری کرد، ارتباطش با رویدادهای زندگی آهنگساز را بررسی نمود، نسخه‌های مختلف را مقایسه کرد و حتی مصاحبه‌هایی با دوستان قدیمی او انجام داد. در این فرآیند، او نه تنها یک آلبوم گم‌شده کامل را کشف کرد، بلکه داستان پنهانِ خلق یک شاهکار در دوران سختی را بازگو نمود. حاصل کار، تنها اجرای دوباره موسیقی نبود؛ بلکه زنده‌کردن بخشی از تاریخ فرهنگی بود که در حال نابودی بود. درس پژوهش: پژوهش می‌تواند نقش یک بازساز یا کاشف را ایفا کند. گاهی داده‌ها موجودند، اما معنادار کردن، تفسیر و پیوند دادن آنهاست که دانش جدید می‌آفریند. #پژوهش #کانال_داستان_بچه‌های_مدرسه 👇 @hamkalam https://eitaa.com/hamkalam