از حاتم پرسیدند: بخشنده تر از خود دیده ای؟ گفت: آری. مردی که دارایی اش تنها دو گوسفند بود؛ یکی را شب برایم ذبح کرد، از طعم جگرش تعریف کردم، صبح فردا جگر گوسفند دوم را نیز برایم کباب کرد. گفتند: تو چه کردی؟ گفت: پانصد گوسفند به او هدیه دادم. گفتند: پس تو بخشنده تری! گفت: نه، چون او هر چه داشت به من داد، اما من اندکی از آنچه داشتم به او دادم! https://eitaa.com/hamkalam

"ابن هرمه" به نزد منصور (خلیفه عباسی) آمد، منصور وی را عزیز داشت و تکریم کرد و پرسید؛ چیزی از من بخواه! گفت؛ به کارگزارت در مدینه بنویس که هر گاه مرا مست گرفتند، مرا حد نزنند! منصور گفت: "ابطال حدود" را راهی نیست، چیز دیگری بخواه و اصرار کرد. اما ابن هرمه بیشتر اصرار کرد! سرانجام منصور گفت به کارگزار مدینه بنویسند: هر گاه "ابن هرمه" را مست نزد تو آورند وی را هشتاد تازیانه بزنید و آورنده اش را صد تازیانه!! از آن پس ابن هرمه مست در کوچه ها میرفت و کسی معترضش نمی شد! https://eitaa.com/hamkalam

🌹امام على ع: 🌺عاقل، هر گاه سخن بگويد، آن را با سخنى حكيمانه و ضرب المثل همراه سازد ونادان هرگاه سخن بگويد، آن را با سوگند همراه كند.🌺 🍀نهج البلاغه🍀

شخصی در حادثه جمل به اميرالمؤمنين (ع) عرض کرد: آيا از نظر شما من بايد اصحاب جمل را گمراه بدانم؟ حضرت فرمود: اى حارث! تو جز پيش پاى خود را نمى بينى و از بالا به مسائل نمى نگرى و در نتيجه به حيرت افتاده اى! تو #حق را را نشناخته اى تا اهلش را بازشناسى، #باطل را نيز نمى شناسى، تا هر كه را كه به آن روى كرد، بشناسى.❗ ‌ و در روايت ديگر آمده است كه حضرت فرمود: ‌ اى حارث! مسائل بر تو مشتبه شده است و بى گمان اشخاص نمى توانند ملاك و معيار حق و باطل باشند، بلكه اول حق را بشناس تا اهل آن را بشناسى، و نيز اول باطل را بشناس تا هر كه را كه به سوى آن گام نهاد بازشـناسى. ‌ نهج البلاغه، کلمات ۲۶۲ 📚 ‌ https://eitaa.com/hamkalam

آورده اند که راسویی، شپره ای (خفاش) را گرفت. شپره به کمال عجز و الحاح التماس کرد که بر جان ناتوان من رحم کن. راسو گفت که من پرندگان را امان نمی دهم. شپره گفت که من موشم، بر اندام من نگاه کن. غرض بدین تعلل، جان به سلامت برد. همین شپره به نامساعدت بخت، در دست راسوی دیگری گرفتار آمده، از او هم التماس ترحم کرد. راسو گفت که من بر موشان ترحم نمی کنم. شپره گفت تو اگر بازوان مرا بنگری، دانی که از جنس پرندگانم. این بار هم بدین حیلت از دام بلا نجات یافت. (خلاصه): در اکثر اوقات، جرأت و تهور، آدمی را از آفات و بلیات نجات می بخشد. 📚 منبع: حکایات دلپسند، محمدمهدی واصف کانال داستان بچه‌های مدرسه 👇 @hamkalam

این دیگه محاله اون آدم سابق بشه🤦😁😂😂😂😂 @hamkalam

امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) درباره‌ رهبر و معلم مردم می‌ فرماید هر کس خود را رهبر مردم قرار داد، باید پیش از تعلیم دیگران به تعلیم خود بپردازد. قبل از اینکه با زبان این کار را کند، سیرت و باطن را مؤدب کند. درباره خودش می‌ فرماید ای مردم، به خدا قسم بر هیچ طاعتی شما را نمی‌ خوانم، مگر آنکه قبلا به آن عمل کرده‌ ام و هیچ معصیتی را نهی نمی‌ کنم، مگر آنکه از آن پرهیز کرده‌ ام. 📚 منابع: ۱. نهج ‌البلاغه، کلمات قصار، شماره‌ ۷۳ ۲. نهج ‌البلاغه، بخشی از خطبه‌ ۱۷۶

اندر حکایت حیوانات 😄 @hamkalam

#کلام_نور 💎 امام حسین علیه السّلام لَوْلا ثَلاثَةٌ ما وَضَعَ ابْنُ آدَمَ رَأْسَهُ لِشَىْ ءٍ: اَلْفَقْرُوَ الْمَرَضُ وَالْمَوْتُ؛ اگر سه چیز نبود انسان در مقابل هیچ چیز سر فرود نمى‌آورد: 1 ـ فقر و تنگدستى؛ 2 ـ بیمارى؛ 3 ـ مرگ. 📙 نزهة الناظر، ص 80

در گذشته یکی از کسب های پر درآمد یخ فروشی در فصل تابستان بود، از آنجایی که هنوز خبری از یخچال ها و کارخانه های یخ سازی مدرن نبود، تنها منبع تهیه یخ مردم در فصل تابستان همین یخ فروش ها بودند. یخ مورد نیاز به دو طریق تهیه می شد، روش اول این بود که یخ های طبیعی را از کوهستان ها با کمک چهارپایان به شهر های مجاور کوهستان می آوردند و آن را مصرف می کردند. در روش دوم که در شهرهای بزرگ و پرجمعیت مانند تهران مورد استفاده قرار می گرفت به این صورت بود که، در نقاط مناسب و به دور از آفتاب دیواری به ارتفاع هشت الی ده متر رو به شمال ساخته می شد که در زیر آن حوضچه های کوچکی احداث می شد و در کنار آن در سمت جنوب گودالی به عنوان یخچال و محل نگهداری یخ حفر می شد، در فصول سرد حوضچه ها با آب پر می شدند و چون شب فرا می رسید این آب ها یخ می زدند و صبح ها یخ ها را می شکستند و در گودال می ریختند این یخ ها به تدریج روی هم انباشته می شدند و با گذشت زمان و با کمک سرما گودال پر از یخ می شد و یخ مورد نیاز در فصل تابستان تهیه می شد. هر سالی زمستان به اندازه کافی سرد نبود، کار تهیه یخ با مشکل مواجه می شد و یخ سازان می گفتند امسال "یخش نگرفت "که این اتفاق باعث ورشکستگی آنها می شد. اصطلاح "یخش نگرفت "کنایه از بدشانسی و بد اقبالی است که شخص با وجود تلاش در اثر پیشامدی غیر قابل پیش بینی از رسیدن به هدف باز می ماند https://eitaa.com/hamkalam