امروز رو با این دیدگاه بریم جلو

_چجوری میخوای منو گول بزنی اخه؟ +کافیه بگم( سر راه، قهوه هم میگیریم)

بنظرم آدما باید برای همیشه یه نفر رو داشته باشن که درباره همه چیز روزشون باهاش حرف بزنن و براش تعریف کنن.

همین

بچه ها و نووجون هارو که میبینم سعی میکنم از همین حالا دوستشون داشته باشم از الان بهش این حس رو بدم که من توی تیم شمام ما باهمیم چه توی مدرسه چه بیرون از مدرسه و چه در مقام معلمی و دانش آموزی که در آینده باشیم

همین حالا وقتی با یک استادی احساس تعلق میکنیم اونم دوستمون داره دورش جمع میشیم و با حالت رفیقانه حرف میزنیم انگار دنیا رو بهمون دادند و به نظرم این اصل دوستی توی تربیت خیلی مهمه

معمولا حرفایی که میزنم اینجا توی مسیر دانشگاهه😂

توی دانشگاه فرهنگیان انتخاب واحد مثل انتخاب های حبیب لیسانسه هاست که پدرش انتخاب میکرد و حبیب همون انتخاب هارو انتخاب میکرد🤣 یعنی دانشگاه میگه این ترم این درس ها مال توعه برشون دار خب به هرحال خوبی های خودشو داره شما اون زحمت هایی که برای شکار واحد هست رو نداری اما دست و بالت بسته است معمولا با گروه قبلی دوباره میمونید

ولی توی تایم حذف و اضافه میتونی کلاس های متنوع تر رو خودت برداری و تونستم این ترم با کلاس دیگه ای هم بردارم

اونا سال اخرشونه تفکراتشون شبیه یکدستی که ما توی کلاس الهیات داریم نیست و میدونی من بابتش خوشحالم انگار فرصت یادگیری چیزای متنوع بیشتری هست و امروز یکی از سال بالایی ها ارائه داشت(توی دانشگاه فرهنگیان همش باید ارائه بدی) واقعا مطالبش خیلی جالب بود و طرز رفتار معلمی داشت لذت بردم چون از بعضی کلاس های استاد ها هم کمتر حوصله ات سر میرفت

حالا بحث اون دختر و ارائه اش نیست اینه که خودم چجوری میتونم تجربه های بهتری کسب کنم شیوا تر تدریس کنم و مطالب جذاب پیدا کنم تازه انتظار و سطح ها هم بالاست😂