رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرین‌. اللَّهُمَّ انْصُرْ جُیُوشَ الْمُسْلِمِینَ وَ سَرَایَاهُمْ وَ مُرَابِطِیهِمْ فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا إِنَّکَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیر ‌

از پشت بلندگو فریاد می‌زد:« هله بزوار ابوسجاد...» دلم لرزید. چشم چرخاندم. استکان های چای عراقی را دیدم. ایستگاه صلواتیِ نسبتاً کوچکی بود، اما هر که نزدیکش می‌شد، لحظه ای می ایستاد و تماشایش می‌کرد. انگار توی دلش خاطرات پیاده روی های اربعین را دوره می‌کرد. بعضی ها حتی با صدای بلند گریه می‌کردند. تصور کنید! پرچم ایران به یک دست، عکس رهبر شهید در دست دیگر، دارد زار می‌زند برای کربلایی که همیشه برایش دلتنگ است. داشتم فکر می‌کردم که چرا جوانِ خادمِ این ایستگاه صلواتی از توی بلندگو ما را زوار امام حسین میخوانْد؟ چرا با دلمان بازی می‌کرد؟ ما کجا و کربلا کجا؟ یاد کلیپی افتادم که چند روز پیش برایم فرستاده بودند: «همسر شهیدی که خواب دیده بود اتوبوسی ایستاده و همه کسانی که در این تجمعات شرکت می‌کردند را رایگان به کربلا می‌بَرَد!» جواب سوالم را گرفتم: ما مردم این شب ها در خیابان، انگار زائر امام حسینی هستیم که یک عمر با روضه هایش قد کشیدیم و جان گرفتیم. و این خیابان ها همان مشایه است. راه همانست و مقصد یکیست. زیارتتان قبول ملت امام حسین ❤️ #ما_ملت_امام_حسینیم https://eitaa.com/haninketab

ما مردم‌ایم. کهنه‌مردم. قدیمی‌مردم. امروز را نبین. مردم همیشه از دید اغلب حاکمان، عنصری خطرناک و غیرقابل اعتماد بودند. عاملی که اگر زیاده روز خوش ببیند، طاغی بر حکومت خواهد شد. ما مردم‌ایم. ما هزارهزار مردم کرمان‌ایم، کور شده به‌دست آغامحمدخان. ما هزارهزار مردم سیستان، کشته شده به دست قشون نادرشاه. ما ایلات و عشایر لرستان و خوزستان‌ایم بمباران شده به‌دست رضاخان. کشته شده با گلوله‌های سربی ژاندارم محمدرضاشاه. ما قرن‌ها رعیت بودیم. زیر سایه سلطان. غذای سگ و گربه‌های ساکن کاخ نیاوران از پاریس و لندن با هواپیمای اختصاصی می‌آمد و ما رعیت گیوه‌سوخته، باید که گرسنه می‌ماندیم تا پررو نشویم. صابون و شامپوی معطر ساکنان اندرونی دربار، از کارخانه‌های سوئیس و استکهلم می‌آمد و ما جماعت وبا زده موهای دخترانمان را بزتراش می‌کردیم مباد که شپش بزند‌. ما شهروند درجه دو بودیم و حیوانات سفارتخانه‌های فرنگی ارجح به ما. تا چه رسد به اینکه حق رای و دخالت در امور مملکت را داشته باشیم. تا چه رسد به اعتراضی به تصمیمات سلاطین. رعیت را چه به این حرف‌ها. حالا را نبین که شهید آیت‌الله خامنه‌ای ما را عزیز داشت. ما را بزرگ کرد. پای رای ما ایستاد. از ما تشکرها کرد. گفت که اهل بصیرت باشید و مطالبه. حالا را نبین. آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای بعد از انتصاب به رهبری، خطاب به ما می‌گوید که در فقدان رهبر، شما مردم کشور را رهبری کردید. می‌گوید ناشناس بین شما رفته‌ام که حرف‌های واقعی‌تان را صریح و روشن بشنوم. بی‌پرده و رودربایستی. حالا ما همان بی‌نوا رعیت دیروز، یک‌پای معادلات امنیت جهانیم. از خط به خط پیام رهبری تا کف خیابان‌ها و صفحه رسانه‌جات. ما پای چنین رهبرانی، جان می‌گذاریم! «مهدی مولایی»

گیرم که بر سر این باغ بنشسته در کمینِ پرنده اید پرواز را علامت ممنوع می زنید با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید؟ گیرم که می کُشید گیرم که می بُرید گیرم که می زنید با رویش ناگزیر جوانه ها چه می کنید؟ 🌱✌️

...صدقوا ما عاهدوا الله علیه.....

تو هموطنم بودی هنوز هم هستی تو و مردمت از ما جدا نبودید... این دستانِ ظالمانِ جهان بود که زادگاهت را از ایران جدا خواست، و با جمله رذالت بارِ «دخترمان بود، شوهرش دادیم» بحرین را از خاک ایران جدا کرد! تو برادرم بودی هنوز هم هستی! همان لحظه که غیرتت اجازه نداد از خاک تو بر سر من موشک ببارد! داغ تو را بر سینه دارم! مثل داغِ روح الله ها و آرمان ها.... مثل داغِ تمامِ لاله های سرخِ ایران! ننگ بر من اگر تو برای من جان بدهی و من فقط نظاره گر باشم! #میکُشم_آنکه_برادرم_کُشت #شهید_سید_محمد_الموسوی https://eitaa.com/haninketab

از آن روز که سایه‌ات بر زمین نَنشست، حکایت دل‌های پر از درد ما آغاز شد. این یک ماه غم، نه روز بود و نه شب؛ یک ابدیت کوتاه بود که در آن، جز تصویر پُرخشمِ گرفتنِ انتقام پدر، هیچ نداشت. هر لحظه‌اش، زخمی تازه بود بر جان این ملت غیور و داغ دیده! در این سی روز پرمخاطره، طعم “اضطرار” را طور دیگری چشیدیم. حس اضطراری که چونان خون در رگ‌هایمان جاری شد، ما را وادار به جهادی کرد که پیش از این، جز در قصه‌ها نخوانده بودیم! اما اوج این مصیبت، این بود که باید مانند کوه می‌ماندیم. بغض‌هایمان را در گلو بلعیدیم که مباد خدشه‌ای بر مسیر روشنی که شما نشانمان دادید وارد شود. بغض فرو خوردیم و جنگیدیم! تا رضایت شما، تنها میراث باقی‌مانده بر سنگ یادمان باشد. روحت در آرامش جاودان باد ای تمام داراییِ از کف رفته و ای جان پر کشیده ما... https://eitaa.com/haninketab

کجا رسد به تو مکتوبِ گریه آلودم؟ که باد هم نَبَرد کاغذی که نم دارد... #امام_شهیدم

به جمهوری اسلامی ایران گفته ایم: آری به هرچه غیر جمهوری اسلامی ایران نه!! 🇮🇷🌱 https://eitaa.com/haninketab