عشق آن‌شب به دیدنم آمد دسته‌ای یاس داشت در دستش قبل هر کار دیگری آمد دست من ‌را گذاشت در دستش

از عطر تنت چنار احساس گرفت در دست هزار شاخه ی یاس گرفت بیدی که تو در سایه ی آن خوابیدی ناگاه شکوفه داد و گیلاس گرفت

خود را به هزار زیور آراسته ای از قیمت یاس و نسترن کاسته ای لب های تو از عسل دل انگیزتر است از روی کدام غنچه برخاسته ای

همه بر سر زبانند و تو در میان جانی چه مکانی بهتر از جان که تو در میان آنی

یاشاخه‌نبات‌غزل‌حافظ‌شیراز معشوقه‌مایی‌چه‌بخواهی‌چه‌نخواهی .

دیدمت از باغ میگیری سراغِ سیب را... نیّتت خیر است ؟ یا دل میبری از باغ هم.

چشم هایش قهوه ای بود و به حق فهمیده ام قهوه از سیگار و قلیان اعتیاد آور تر است !

ای نبود؟

امممم

عینکی بودن او رازِ ظریفی دارد... شیر محبوس نباشد همه را خواهد کشت!

خستم از نبودت خب؟ شبتون بخیر :)))

فقط به این خاطر که لبخند از لب کسی در سراسر روز جدا نمی شود؛ به معنی آن نیست که زندگی او بی عیب و نقص است؛ آن لبخند نشانه ای است از: امید و استقامت...🙂