- واسه من سخته که . . مَردم ! وسط ِکوچه افتادی ، منم هی گریه میکردم

- غرورم له شد اونجا که . . چادرت رو لگد کردن !

- وسط ِشعله ها بودی ، جلو چشمات زمین خوردم دعام این بود . . الهی که وسط کوچه میمردم (:

خسته از خویشتنم، تاب ندارم دیگر
کاش می‌شد که خودم را بگذارم بروم

‹‹محمد عزیزی››

- روز نهم -

از وقتی یادمه همیشه وقتی یه مسافر داشتیم یا وقتی خودمون تو جاده بودیم این ترس همراهم بود که بقیه سالم تا مقصد برسن حتی زمانی که از کسی دلخور بودم بازم تو این تایم پیش قدم می‌شدم تا مطمئن شم حالشون خوبه غم از دست دادن عزیزان خیلی سنگینه . . آدم تو موقعیت های خاص و حساس تازه متوجه یه سری چیزای ارزشمند تو زندگیش میشه ! باهم مهربون باشیم خیلی زود ، دیر میشه (:

+:)

- روز دهم -

به جوادش یکی قسم دادم، و از آن پس رضا نجاتم داد :))

- روز یازدهم -

- مهریه‌ی‌ هرکه‌ آب‌ باشد ؛ همدوش‌ ِ ابوتراب‌ باشد 🤍🕊 !

- غِبطه !