زینب صدایم می‌زند و می‌گوید: «مهدیه راستی امروز چندمین روز جنگه؟!» در دلم می‌گویم: دوستانم مرا روزشمار تصور می‌کنند. روز و ساعتی نیست که حسابش از دستم در رفته باشد! قصد داریم با مردمی که در مسیر روبروی پارک ایستاده‌اند و پرچم تکان می‌دهند مصاحبه کنیم. چندین شب است که اینجا موکب داریم. می‌پرسیم:« سی‌و‌هشت روز از جنگ رمضان گذشته، چرا هنوز هم به خیابان می‌آیید؟! خسته نشدید؟» مادری که دست راستش پرچم ایران است و در دست دیگرش عکس رهبر انقلاب را گرفته، چادرش را مرتب می‌کند و صدایش را رسا، و می‌گوید: «ما زنان همیشه در صحنه هستیم؛ همچون زینب کبری(س)، مثل زنان دفاع مقدس و اکنون حاضریم در جنگ رمضان» پسر جوانی که همراه خانواده در برنامه حضور دارد نیز درخواست مصاحبه ما را می‌پذیرد؛ می‌گوید: خستگی؟! ما که فقط پرچم تکان می‌دهیم! آنان که پای لانچر و پدافند هستند زحمت اصلی را می‌کشند. خدا خدا می‌کنم وسط مصاحبه شارژ گوشیم تمام نشود، نفس آخرش را می‌کشد و یک درصدش باقی‌مانده. کلیپ‌های خوبی شده اند. حرف مردم، درست‌ترین و صادقانه‌ترین نظرات است. حقا که مردم مبعوث شده‌اند. ✍🏻مهدیه حیاتی 🗓 دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ 🖇 #روز_نوشت/ روز سی و هشتم جنگ 📝| @hayati_text

من سپردمت به دستای سه ساله‌ی بهشت از همونجا با سیاهیای این دنیا بجنگ #دخترکان_مظلوم_میناب

ترامپ گفته بود:« پل هاتونو تخریب می‌کنم😕» اما خب ما اونجا بودیم و امروز خبری نبود😌

📸از پل قدیم دزفول براتون عکس بگذارم؟ قدمت این پل به دوران ساسانی بر میگرده و یکی از قشنگی های شهرمونه.

📸| @hayati_text

📸| @hayati_text

📸| @hayati_text

📸| @hayati_text

📸| @hayati_text

روزنوشت سی و نهم و ان‌شاءالله آخرین روز جنگ! بعد‌ازظهر اعلام می‌کنند که جمع‌شوید #پل_قدیم تا حلقه‌ی انسانی تشکیل دهیم، پرچم به دست و با إرق و نشان میهن‌دوستی. آفتاب، با تمام وجودش بر سرمان می‌تابد. همه عینک‌آفتابی برچشم و پرچم در دست داریم. زمان برنامه طولانی نیست اما بُعد رسانه‌ای اش در جهان مخابره‌ی فراوانی دارد. نزدیک چهل روز است که به هم نزدیکتریم؛خواهرتر و برادرتر. وحدت و یکپارچگی‌مان را هربار یک‌جور فریاد می‌زنیم. یک‌بار در تجمع ها، یک‌بار کاروان‌خودرویی و برنامه‌های مختلف دیگر. نیمه‌شب خبر آتش‌بس منتشر می‌شود. اکنون که می‌نویسم این خبر تازه است؛ انگار سایه‌ی شوم جنگ از سرمان برداشته شده. خدا را شاکریم و ایران عزیزمان را بیشتر از همیشه دوست داریم. ✍🏻مهدیه حیاتی 🗓 سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ 🖇 #روز_نوشت/ روز سی و نهم جنگ 📝| @hayati_text

خدای مهربانم! خودت همه‌چیز را ختم به خیر کن. همه‌چیز را به تو می‌سپاریم 🌸🍃

دیر خوابیدم؛ تازه چشمانم گرم شده. حوالی ساعت ۵ صبح صدای انفجار می‌شنوم. گفته بودند آتش بس؟! پس این سروصداها چه می‌گوید؟ به پدافند دلگرم هستم و می‌گویم:«ان‌شاالله که اتفاقی نمی‌افتد» و پتو را روی سرم می‌کشم. ساعت ۲ و نیم بعد ازظهر در مسجد جمع می‌شویم و شعارنویسی مرتبط با این روزها را انجام می‌دهیم. کمی بی‌دقتی می‌‌کنم و شعارها را بالا و پایین می‌نویسم. به مینی‌مال نویسی عادت دارم، فاطمه هی میزند توی سرش و می‌گوید:« مهدیه! درشت‌تر بنویس» ناظر کیفی کارهایم است! امروز خیلی حرصش دادم، امیدوارم مرا ببخشد. تا یک ساعت بعد از نماز مغرب و عشا مسجد هستیم و کارهای مربوط به موکب چهلم امام شهید را هم پیش می‌بریم. به خانه می‌رسم، استراحت کوتاهی می‌کنم و مثل شب های گذشته آماده‌ی رفتن به تجمع می‌شوم. خیابان و تجمع نباید قضا شود. مصاحبه‌های مردمی می‌گیریم و حال و هوای حضور آنان را به تصویر می‌کشیم. فرقی نمی‌کند جنگ چند روز و چند شب به درازا بکشد، ما هر شب در خیابانیم. مباد که صحنه را خالی کنیم. ✍🏻مهدیه حیاتی 🗓 چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ 🖇 #روز_نوشت/ روز چهلم جنگ 📝| @hayati_text